Οι Κύπριοι απόδημοι αποτελούν σημαντικό όπλο στα χέρια της κυπριακής Κυβέρνησης. Ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ελληνική ομογένεια μπορεί να καταστεί μοχλός πίεσης στα διάφορα κέντρα αποφάσεων της αμερικανικής πολιτικής και να επηρεάσει αποφάσεις.
Η απαγόρευση πώλησης όπλων στην Τουρκία, η οποία ήταν η πιο σημαντική απόφαση η οποία ελήφθη κατά της τουρκικής πολιτικής και της εισβολής στην Κύπρο, υπήρξε βασικά έργο της κινητοποίησης της ομογένειας και της πίεσης που άσκησε, στην αμερικανική διοίκηση, μέσω Ελληνοαμερικανών και φιλελλήνων Αμερικανών μελών του Κογκρέσου.
Έκτοτε, και συνεπεία ολιγωριών, τσιγκουνιών αλλά και της πολιτικής του "ήπιου κλίματος" και της μη ενόχλησης της Τουρκίας, που ακολουθήθηκε από τις κυπριακές κυβερνήσεις, ο απόδημος Ελληνισμός υποχρεώθηκε, λόγω της πολιτικής της Λευκωσίας, να χαλαρώσει τις προσπάθειές του.
Η απουσία συντονισμού των ομογενειακών οργανώσεων με το Κέντρο, η ανυπαρξία σταθερής και διεκδικητικής πολιτικής από την κυπριακή ηγεσία, η απουσία υπερκομματικής πολιτικής και οι συνεχείς τριβές και συγκρούσεις στο κυπριακό πολιτικό μέτωπο, απογοήτευσαν και τους αποδήμους και παρέλυσαν τις προσπάθειές τους για προβολή του εθνικού προβλήματος.
Παρόλες τις δυσκολίες, όμως, ποτέ δεν σταμάτησαν να αγωνίζονται μόνοι και χωρίς καμία συμπαράσταση από τη Λευκωσία, για την προβολή των κυπριακών δικαίων.
Φέτος, όπως και κάθε χρόνο, οι ομογενειακές οργανώσεις πραγματοποιούν το συνέδριό τους στη Λευκωσία. Οι ηγέτες των αποδήμων Κυπρίων ήλθαν από κάθε γωνιά της Γης για να ζήσουν από κοντά την αγωνία του κυπριακού Ελληνισμού. Αγωνία διπλή. Αγωνία οικονομικής επιβίωσης και αγωνία για το εθνικό μέλλον της πατρίδας.
Το σκηνικό δεν διαφέρει και πολύ από τα προηγούμενα. Τουλάχιστον, από πλευράς ενημέρωσης. Παρελαύνουν μπροστά τους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, οι πολιτικοί αρχηγοί και άλλοι αξιωματούχοι και ο κάθε πολιτικός, το κάθε κόμμα, εκθέτει τις απόψεις και τις θέσεις του για τη σωτηρία της Κύπρου, όπως διατείνονται.
Οι απόδημοι ακούν τόσες πολιτικές στρατηγικές, όσες είναι και τα κόμματα. Πλήρης βαβυλωνία και πλήρης απουσία κοινής γραμμής. Και ασφαλώς θα διερωτώνται, ποιες θέσεις θα υποστηρίξουν, ενώπιον των αξιωματούχων των δεύτερων πατρίδων τους, όταν επιστρέψουν...
Ακούν μεγαλόστομες διακηρύξεις, ψευδαισθήσεις που παρουσιάζονται ως σωτήριες πολιτικές, κάθε χρόνο ακούν διθυράμβους για συμφωνίες και κοινά ανακοινωθέντα, τα οποία συμφώνησαν οι ηγέτες μας με τους κατοχικούς ηγέτες, προβάλλονται ενώπιόν τους αισιόδοξες προοπτικές, οι οποίες δεν εδράζονται στις πραγματικότητες. Και φυσικά ακούν αγωνιστικά μηνύματα, τη στιγμή που πολιτικές εκπέμπουν ψοφοδεϊσμό και τάσεις υποταγής.
Εμπαίζονται αδιάντροπα οι Κύπριοι απόδημοι. Και το χειρότερο, καλούνται να γίνουν πρεσβευτές μίας πολιτικής χρεοκοπημένης, υποταγμένης στο δόγμα "το Κυπριακό είναι δικοινοτική διαφορά", μίας πολιτικής η οποία δεν πρόκειται ποτέ να αποφέρει λύση, αλλά νέα αδιέξοδα και νέα εφιαλτικά διλήμματα.
Ο απόδημος Κύπριος αξίζει μεγαλύτερου σεβασμού και πολύ ισχυρότερης αξιοποίησης. Αντίθετα καθίσταται θύμα ανελέητου εμπαιγμού και υποχρεώνεται να καταστεί ντελάλης μίας λανθασμένης πολιτικής, η οποία αντιμετωπίζεται από τα κέντρα αποφάσεων των χωρών στις οποίες ζει, με αδιαφορία, αν όχι με οίκτο.
Ένα από τα ισχυρότερα όπλα της υπόθεσής μας έχει διαλυθεί από τις λανθασμένες πολιτικές, την εγκατάλειψή του από το Κέντρο και την πλήρη ανυπαρξία σχεδιασμών για την αξιοποίησή του.
