Οι ευσεβείς πόθοι δεν έχουν καμία θέση στην άσκηση πολιτικής. Ανέκαθεν, οι ηγέτες του τόπου επενδύουν σε αυτούς επειδή τους βολεύουν στη διαβουκόληση των πολιτών. Από τον Μακάριο μέχρι τον Αναστασιάδη, όλοι σχεδόν οι Πρόεδροι εκδήλωναν ευσεβείς πόθους με τη φρούδα ελπίδα ότι η Τουρκία θα αλλάξει πολιτική, θα συμπεριφερθεί ως πολιτισμένη χώρα και θα συναινέσει σε λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού, επ’ αγαθώ και των Ελλήνων και των Τούρκων της νήσου.

Ο Μακάριος πίστευε ότι η Κύπρος ήταν ο ομφαλός της γης και περίπου ισοδύναμη των… ΗΠΑ. Ο Βασιλείου ήθελε λύση…χτες και πίστευε πως με τα χαμόγελα, τις καππακωτές και τις δημόσιες σχέσεις θα έλυε το Κυπριακό. Ο Χριστόφιας αποενοχοποίησε την Τουρκία όταν υιοθέτησε το ολέθριο σύνθημα ότι το Κυπριακό είναι… «κυπριακής ιδιοκτησίας» και ότι θα το λύσουν οι Κύπριοι. Ακόμα αναμένει από τον Ερντογάν να τον προσκαλέσει στην Κων/πολη και, ατενίζοντας τον Βόσπορο, να φάνε ψάρι και να λύσουν το Κυπριακό. Ο νυν Πρόεδρος τρέφει ακόμα χειρότερες ψευδαισθήσεις.

Σε συνέντευξή του στην κυβερνητική «Αλήθεια» είπε τα εξής: «Φίλοι που ενδιαφέρονται για λύση του Κυπριακού και που συναντούν τον κ. Ερντογάν, μας έχουν πει ότι τους έχει διαμηνύσει ότι είναι αποφασισμένος να συμβάλει στη λύση του Κυπριακού. Και αναμένω ότι ανάλογη θα είναι η συμπεριφορά του. Δηλαδή έχει δηλώσει ότι ευθύς μετά την τελετή διαβεβαίωσης θα επισκεφθεί την Κύπρο.

Εάν η επίσκεψη στην Κύπρο θα συνοδεύεται με δηλώσεις περί δημιουργίας δύο κρατών ή συνεργασίας δύο κρατών ή ότι θα πρέπει να λάβουμε υπόψη στη λύση τις υφιστάμενες πραγματικότητες, αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δεν είναι το μήνυμα που αναμένουν και αναμένουμε. Αναμένω από τον κ. Ερντογάν τουλάχιστον τέτοιες τοποθετήσεις, που να δημιουργούν βάσιμα την ελπίδα ότι, επιτέλους, εννοεί αυτά που διαμηνύει.

Ότι δηλαδή επιθυμεί σύντομη λύση του κυπριακού προβλήματος. Βεβαίως, δεδομένων των θέσεων του κ. Έρογλου και θέσεις που εκφράστηκαν δυστυχώς και από τον κ. Νταβούτογλου, πρέπει να επαναλάβω ότι δεν μπορεί να είναι η όποια λύση».

Το 2005, όταν ο Ν. Αναστασιάδης μετέβη στην Άγκυρα και συναντήθηκε με τον Ερντογάν, του άφησε τις ίδιες φρούδες προσδοκίες. Επιστρέφοντας από τα ερντογανικά Σούσα, έδωσε την εντύπωση ότι ο Τούρκος ηγέτης ήταν πρόθυμος να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού. Πέρασαν εννιά χρόνια και αντ’ αυτού, παρατηρούμε μια σταθερή σκλήρυνση της τουρκικής πολιτικής. Έκτοτε πολλά δεδομένα έχουν αλλάξει, όχι όμως και η πολιτική της Τουρκίας. Απορούμε, λοιπόν: Ποιοι είναι αυτοί οι «φίλοι» του Προέδρου, που του δημιούργησαν τις νέες προσδοκίες;

Αντί να είναι μεταφορείς μηνυμάτων, τι οι ίδιοι πράττουν προς την πλευρά της κατοχικής χώρας; Να εννοήσουμε ότι οι φίλοι του Προέδρου είναι οι Βρετανοί και οι Αμερικανοί; Μα, δεν είμαστε ο «νέος, ισχυρός στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ»; Αν είμαστε, τι να αναμένουμε από αυτές; Θα ενεργήσουν προς «τον κ. Ερντογάν»; Διερωτώμεθα: Ο «κ. Ερντογάν» τι είδους επίσκεψη θα κάνει στην Κύπρο; Να εννοήσουμε ότι θα είναι επίσημη; Θα τον υποδεχτεί ο Αναστασιάδης;

Ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν θα εισβάλει στα κατεχόμενα αλλ’ η γλώσσα του Αναστασιάδη δεν το γύριζε να το προσδιορίσει. Γιατί θα κάνει νέα, παράνομη επίσκεψη στα κατεχόμενα; Όχι για να στείλει μήνυμα… ειρήνης και λύσης στον Αναστασιάδη, αλλά, πρώτον, για να τσιμεντώσει την κατοχή. Δεύτερον, για να στηρίξει το κατοχικό τερατούργημα. Τρίτον, για να επιβεβαιώσει ξανά ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία και να τη θάψει και πάλι. Τέταρτον, για να διαμηνύσει στον Αναστασιάδη ότι απαιτεί τουρκικών προδιαγραφών λύση στο Κυπριακό. Πέμπτον, ότι η Τουρκία αξιώνει έλεγχο της νήσου, με ή χωρίς την υπογραφή μας και των υδρογονανθράκων της. Ο Πρόεδρος θα τα ακούσει την 1η Σεπτεμβρίου.