Οι εκποιήσεις ακινήτων είναι ίσως το μεγαλύτερο, οξύτερο και δυσχερέστερο πρόβλημα εξαιτίας της οικονομικής καταστροφής. Αυτά που βλέπαμε και βλέπουμε σε άλλες χώρες, δηλ. άστεγους στους δρόμους και κάτω από γέφυρες ή σε σταθμούς μετρό και τρένων, δεν αποκλείεται να τα δούμε και στην άλλοτε ευημερούσα Κύπρο. Αλλ’ ευημερούσε η Κύπρος και ευημερούσαν οι Κύπριοι, ή ζούσαν πάρα πολύ πέραν των οικονομικών δυνατοτήτων τους;

Είναι ορθή αλλά πικρή η επισήμανση από τον Υπουργό Οικονομικών, πως την τελευταία 10ετία και ειδικά από το 2005 μέχρι το 2008 παρατηρήθηκε ένας απίστευτος, πανεύκολος υπερδανεισμός, από πολίτες και επιχειρηματίες. Οι τράπεζες παρακαλούσαν κυριολεκτικά τους πολίτες να πάρουν χρήματα, δηλ. να δανειστούν, ακόμα και με υψηλό επιτόκιο, επειδή ταυτόχρονα δέχονταν καταθέσεις με εξίσου υψηλό επιτόκιο. Το άφθονο χρήμα προερχόταν από ξένες επενδύσεις αλλά και από καταθέσεις. Από τη φούσκα των ακινήτων και από την εγκληματική συμπεριφορά των τραπεζών να υπερδανείζουν, χωρίς συχνά να έχουν τις ανάλογες εξασφαλίσεις.

Και πριν από την κρίση γίνονταν εκποιήσεις ακινήτων, αλλά κανείς σχεδόν δεν το γνώριζε ή δεν ήθελε να το μάθει, επειδή οι διαδικασίες στα δικαστήρια, στο κτηματολόγιο, κτλ. ήταν χρονοβόρες. Όλοι βολεύονταν, η φούσκα διαρκώς μεγάλωνε, οι τραπεζικοί πρώτοι την έβλεπαν, οι οικονομικοί παράγοντες επίσης την παρατηρούσαν, τα κόμματα την κοίταζαν ασκαρδαμυκτί αλλά σιωπούσαν. Και οι εκάστοτε κυβερνήσεις απλώς εναβρύνονταν και κορδακίζονταν με τα «επιτεύγματα» μιας οικονομίας που εμφανώς άσθμαινε. Ορθά ο Γενικός Εισαγγελέας Κ. Κληρίδης υπέδειξε στα κόμματα και στους πολιτικούς:

«Όταν η οικονομία καταστρεφόταν, κανένας δεν καταλάβαινε και κανένας δεν μιλούσε». Θα προσθέσουμε: Και καταλάβαιναν και πολλοί γνώριζαν και αρκετοί - όπως αυτές οι στήλες και η «Σ» - προειδοποιούσαν για την επερχόμενη καταστροφή. Κανείς δεν ήθελε να βγει και να πει τα πράγματα με το όνομά τους. Ακόμα και όταν κάποιοι πολιτικοί και μερικά ΜΜΕ επέσυραν έντονα την προσοχή στα συμβαίνοντα και ανέλυαν τους διαφαινόμενους κινδύνους, ο κυβερνητικός και άλλος κομματικός θίασος ψαλμωδούσε και σφύριζε αδιάφορα στον αέρα.

Με αφορμή τις προτεινόμενες και μη αποκλειόμενες εκποιήσεις ακινήτων, πρέπει να επισημανθούν κάποια δεδομένα. Πρώτον, η εγκληματική ανευθυνότητα τραπεζών και τραπεζιτών, στην ανεξέλεγκτη χορήγηση δανείων, συχνά χωρίς εξασφαλίσεις, ιδιαίτερα σε μεγαλοδανειζόμενους. Δεύτερον, η ανεύθυνη πολιτική της τότε κυβέρνησης, που ενώ όφειλε να κατανοήσει τους κινδύνους που ελλόχευαν, μεριμνούσε για τις αυξήσεις των δημ. υπαλλήλων και τον 13ο μισθό τους, παρά πώς να ανακόψει την κατολίσθηση της οικονομίας. Τρίτον, την ανεπάρκεια της τότε κυβέρνησης και του τότε Προέδρου να ακούσουν τις εκκλήσεις της ΕΕ και της ΕΚΤ να προσφύγουμε ταχύτερα στον Μηχανισμό Στήριξης, αφού ήδη είχε ανάψει κόκκινο. Τέταρτον, τα δισεκατομμύρια που η τότε Λαϊκή, με την έγκριση του τότε Διοικητή της ΚΤΚ δανείστηκε από τον ELA. Πέμπτον, το περίεργο και ανεξήγητο μέχρι σήμερα ξεπούλημα των υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα.

Έκτον, η μέχρι σήμερα ατιμωρησία των υπευθύνων - τραπεζιτών, κομματικών, πολιτικών, πολιτειακών παραγόντων - για την καταστροφή της οικονομίας. Τώρα, όλοι αυτοί, αφού ανεύθυνα, επιπόλαια, εγκληματικά, έσπειραν ανέμους και οι πολίτες θερίζουν θύελλες, ολοφύρονται και διατείνονται ότι, τάχα, νοιάζονται για την προστασία της πρώτης κατοικίας και ανένδοτα, δήθεν, αντιστέκονται στην Τρόικα. Υποκρισίες και φαρισαϊσμοί. Αυτοί όλοι αποτελούν την αρρώστια του τόπου. Πώς είναι δυνατόν τώρα να αποτελέσουν τη θεραπεία του; Γι’ αυτό, ας βάλουν επιτέλους τον νουν τους να δουλέψει για να δούμε αν κάτι διασώζεται μέσα από τα ερείπια της καταστροφής.