Η Κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει και να μην προσπαθεί να θολώσει τα νερά: Όταν οι Οίκοι Αξιολόγησης, προβαίνουν σε ενθαρρυντικές εκτιμήσεις για την Κύπρο, δεν μπορεί να πανηγυρίζει και να θριαμβολογεί για τις επιτυχίες της οικονομικής της πολιτικής, και όταν αυτές οι εκτιμήσεις προβαίνουν σε ανησυχητικές εκτιμήσεις, να δηλώνει πως " οι Οίκοι έπεσαν έξω". Όπως έπραξε στην τελευταία αρνητική αξιολόγηση των Moody's, στην οποία τονίζεται ο κίνδυνος χρεοκοπίας και αναφέρεται ότι δεν μπορεί να αναμένεται ανάκαμψη της οικονομίας, πριν από το 2016.
Οι κίνδυνοι στους οποίους αναφέρονται οι Moody's, είναι υπαρκτοί και κάθε προσπάθεια να μηδενισθούν ή να υποβαθμιστούν, συνιστά μη συνειδητοποίηση των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων, τα οποία αντιμετωπίζει η χώρα. Και όταν δεν συνειδητοποιούνται οι κίνδυνοι και υποβαθμίζονται, δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν και να εξουδετερωθούν.
Ακόμη και το πιο μικρό παραπάτημα, ακόμη και μία αρνητική εξέλιξη, είναι δυνατόν, να προκαλέσουν καταστάσεις οι οποίες θα μας επιστρέψουν εκεί απ΄όπου ξεκινήσαμε. Συνεπώς, όταν η χώρα, βρίσκεται στο μεταίχμιο μεταξύ επιβίωσης και χρεοκοπίας, οφείλει η κυβέρνηση της να ενεργεί υπεύθυνα και σοβαρά. Οι μεγαλόστομες διακηρύξεις και οι υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις, οι οποίες γίνονται για επικοινωνιακούς λόγους, πρέπει να αποφεύγονται.
Οι Moody's, παραθέτουν ένα σωρό σοβαρών προβλημάτων, τα οποία συνιστούν ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της οικονομικής ανάκαμψης. Αναφέρονται στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, τα οποία θεωρούν ως κύρια πρόκληση, την οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν οι κυπριακές Αρχές. Ανεβάζουν το ποσοστό των δανείων αυτών, κατά μέσο όρο, στο 45%, ένα τρίτο των οποίων, αντιπροσωπεύουν τα οικιστικά δάνεια.
Αναφέρουν, ακόμη, ότι είναι απίθανο να υπάρξει ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη πριν από το 2016, παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις της κυβέρνησης, ότι μέσα στο 2015, εξερχόμαστε της ύφεσης. Η ύφεση, τονίζεται, μπορεί να είναι μεγαλύτερης διάρκειας στο πλαίσιο της ψηλής ανεργίας, της μείωσης μισθών, της διάβρωσης των αποταμιεύσεων και της αναδιάρθρωσης του τραπεζικού τομέα. Εκτιμάται ότι ο κίνδυνος του τραπεζικού τομέα, είναι πολύ ψηλός. Αν προστεθούν σε αυτά, η ανυπαρξία ανάπτυξης και επενδύσεων, μαζί με όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που παραμένουν άλυτα, τότε οι κίνδυνοι μεγεθύνονται.
Η κυβέρνηση καθυστέρησε πολύ να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων. Από την προεκλογική περίοδο, ο Νίκος Αναστασιάδης, ως υποψήφιος Πρόεδρος, κατέθετε προτάσεις προστασίας της κύριας κατοικίας, αλλά εφθάσαμε στον ενάμισι χρόνο διακυβέρνησης του για να δούμε κυβερνητικό νομοσχέδιο, χωρίς όμως νομοσχέδιο αφερεγγυότητας. Ως συνήθως, η κυβέρνηση έτρεχε ασθμαίνουσα την τελευταία ώρα, και με σχεδιασμούς άρπα-κόλλα. Προ πολλού όφειλε να αντιληφθεί τους κινδύνους και να συνεργασθεί με τα πολιτικά κόμματα, ώστε να κατατεθεί νομοσχέδιο που θα συγκέντρωνε την καθολική αποδοχή, ή τουλάχιστον την πλειοψηφία.
Παράλληλα τα μέτρα κάμψης της ανεργίας που εξάγγειλε, αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά, ενώ αποτυχία υπήρξε και στην προσέλκυση επενδύσεων. Ανάπτυξη δεν υπάρχει, οι τράπεζες λειτουργούν ως να μην είναι τράπεζες, αδυνατούν να εκπληρώσουν την αποστολή τους, ως ατμομηχανή της οικονομίας, και γενικά, έχει δημιουργηθεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, του οποίου, ένα συστατικό να ανατιναχθεί, είναι δυνατόν να εκθεμελιώσει όλες τις μέχρι τώρα προσπάθειες που έγιναν για ανάκαμψη.
Η κυβέρνηση καλείται να κινηθεί πιο γρήγορα και να αναζητήσει τους αναγκαίους μηχανισμούς, και την αναγκαία συναίνεση με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, ώστε να αποτραπούν οι κίνδυνοι.Η χώρα βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, υποφέρει. Οι ωραιοποιήσεις και ο μηδενισμός των προβλημάτων, δεν ωφελούν.
