Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποσχέθηκε συνδιαβούλευση και συναποφάσεις με τα πολιτικά κόμματα, σε κάθε θέμα που αφορά το μέλλον του τόπου και των πολιτών. Δήλωσε πως κανενός οι ώμοι δεν είναι τόσο στιβαροί, ώστε να αντέξουν το βάρος των αποφάσεων και ούτε η σοφία του ενός μπορεί να αντικαταστήσει τη σοφία των πολλών.

Το εθνικό θέμα, δεν είναι το μόνο στο οποίο επιβάλλεται συνδιαβούλευση εκ των προτέρων και συνδιαμόρφωση αποφάσεων. Είναι και το θέμα της οικονομίας, το οποίο επιβάλλει συνεργασία και κοινή αντιμετώπιση των μεγάλων κινδύνων που απειλούν τον τόπο και τους πολίτες.

Οι εκποιήσεις οικογενειακών και επαγγελματιών εστιών αποτελούν άμεσο κίνδυνο για πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι έχουν πληγεί από την οικονομική κρίση και δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τις δόσεις των δανείων τους. Εάν δεν υπάρξει σωστός χειρισμός, και συνεργασία πολιτικών δυνάμεων, είναι ορατός ο κίνδυνος δημιουργίας μίας νέας οικονομικής πληγής και ενός Κοινωνικού Μαρί.

Παρά ταύτα, η Κυβέρνηση αποφάσισε, χωρίς καμία διαβούλευση με τις πολιτικές δυνάμεις, να προχωρήσει σε ετοιμασία νομοσχεδίου, το οποίο θα καταθέσει στη Βουλή. Και αναγγέλλει τώρα ότι θα αρχίσει διάλογο εκ των υστέρων με τα πολιτικά κόμματα. Έβαλε το αμάξι μπροστά από το άλογο, τελικά. Πρώτα ξεκινά διάλογος για να ετοιμαστεί νομοσχέδιο, το οποίο θα τυγχάνει της μεγαλύτερης κατά το δυνατόν συναίνεσης και όχι πρώτα ετοιμάζεται νομοσχέδιο και μετά ξεκινά διάλογος.

Αυτήν τη στιγμή εκδηλώνεται από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου, έντονη αντίδραση στο προτεινόμενο νομοσχέδιο. Ο μοναδικός εταίρος της Κυβέρνησης, το ΕΥΡΩΚΟ, δηλώνει ότι θα καταψηφίσει το νομοσχέδιο. Ακόμη και ο Δημοκρατικός Συναγερμός προτείνει αλλαγές. Είναι έκδηλο ότι το νομοσχέδιο δεν ικανοποιεί κανέναν. Ούτε τα κυβερνώντα κόμματα.

Παρά τους λανθασμένους χειρισμούς της Κυβέρνησης, και την εκ των υστέρων βούληση για διάλογο, πιστεύουμε ότι ο διάλογος επιβάλλεται. Χρειάζεται να γίνουν ευρείες τροποποιήσεις στο νομοσχέδιο, ώστε να διασφαλίζονται πλήρως οι δανειολήπτες οι οποίοι αποδεδειγμένα δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Εδώ δεν χρειάζονται πείσματα και εμμονές στην επικράτηση των προτάσεων του κάθε κόμματος. Επιβάλλεται να υπάρξει κοινή αντιμετώπιση, όχι μόνο επειδή απειλείται η καταβολή της επόμενης δόσης, αλλά κυρίως επειδή, αν αφεθούν απροστάτευτοι δανειολήπτες που δικαιούνται προστασίας, οι επιπτώσεις στην οικονομία, αλλά και στην κοινωνία, θα είναι οδυνηρότατες.

Η Κύπρος δεν γνώρισε ποτέ τον εφιάλτη που βιώνουν άλλες χώρες, με τα εκατομμύρια ανέργων να βρίσκουν καταφύγιο σε δρόμους, πάρκα και τρώγλες. Ούτε θα τον αντιμετώπιζε σήμερα, αν δεν μεσολαβούσε το μεγάλο τραπεζικό έγκλημα, η οικονομική κρίση, η ανεργία και η πείνα. Σε τίποτε δεν φταίει ο απλός άνθρωπος, αν άλλοι εγκλημάτησαν εις βάρος του και θα είναι άδικο και απάνθρωπο να καλείται τώρα να πληρώσει εγκλήματα άλλων, καταβάλλοντας ως κόστος, το ξεπούλημα της κατοικίας του.

Έχουν υποχρέωση όλοι, και Κυβέρνηση και τράπεζες και πολιτικές δυνάμεις, να συνεργασθούν, ώστε να προσφερθούν και ο χρόνος και οι ευκαιρίες στους αποδεδειγμένα πληγέντες από την κρίση, να ανταποκριθούν στο μέτρο των σημερινών -όσων υπάρχουν- δυνατοτήτων τους. Οι υπεκφεύγοντες, όσοι μπορούν να πληρώσουν και δεν ανταποκρίνονται, να υποχρεωθούν, είτε να ανταποκριθούν είτε να καταβάλουν το κόστος της απροθυμίας τους. Όμως ούτε ένας οικογενειάρχης, ο οποίος πλήγηκε από την κρίση, να μη χάσει το σπίτι του και να βρεθεί με τα παιδιά του στους δρόμους. Θα είναι η χαριστική βολή στην κυπριακή κοινωνία.