Ως να άκουσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου την "αγωνιώδη" έκκληση του Ιωάννη Κασουλίδη, προς την Τουρκία, "να ανοίξει τα χαρτιά της" στο Κυπριακό, και του απάντησε αμέσως και χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Μιλώντας σε Τούρκους δημοσιογράφους, για το θέμα της Γάζας, είπε με οθωμανική αλαζονεία:

"Εκείνοι οι οποίοι προσπαθούν να πλήξουν τον λαό της Γάζας με αεροπορικές επιδρομές, θα πρέπει να γνωρίζουν ότι σε εκείνα τα εδάφη της Γάζας, υπάρχει και το αίμα των Τούρκων στρατιωτών. Και όπου υπάρχει το αίμα των Τούρκων στρατιωτών, υπάρχει η φωνή του κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας, η υποστήριξή του και η αποφασιστικότητά του".

Ακόμη λίγο και θα μας έλεγε ο εμπνευστής του νεο-οθωμανικού οράματος πως η Γάζα είναι τουρκική! Αλλά πού είδε "αίμα Τούρκων στρατιωτών" στη Γάζα; Πιθανότατα να αναφέρεται στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Εκείνο, όμως, που συνιστά απάντηση στον κ. Κασουλίδη και στους υπόλοιπους αιθεροβάμονες "ρεαλιστές" εδώ, είναι η έμμεση αλλά σαφής αναφορά του και στην Κύπρο. "Όπου υπάρχει το αίμα των Τούρκων στρατιωτών, υπάρχει η φωνή του κράτους της Τουρκικής Δημοκρατίας, η υποστήριξή του και η αποφασιστικότητά του", είπε.

Η Τουρκία βρίσκεται εδώ και οι ηγέτες της θεωρούν ότι εδώ χύθηκε και αίμα Τούρκων στρατιωτών. Συνεπώς, εδώ υπάρχει και "η φωνή της Τουρκικής Δημοκρατίας, η υποστήριξη και η αποφασιστικότητά της", να αξιοποιήσει το αίμα των στρατιωτών της και να διεκδικήσει μέχρι τέλους, όσα με τη βία των όπλων κατέκτησε.

Αν ο κ. Κασουλίδης και οι συν αυτώ δεν κατανοούν τι θέλει να τους πει ο Νταβούτογλου, και πόσο διάπλατα έχει ανοίξει τα χαρτιά του, τότε πολύ φοβούμεθα ότι ο κυπριακός Ελληνισμός δεν έχει υπόθεση. Όμως τους προσφέρεται και δεύτερη ευκαιρία να αντιληφθούν τους τουρκικούς στόχους. Να ανοίξουν το τελευταίο βιβλίο του Νταβούτογλου και να διαβάσουν τι λέει για την Κύπρο. Και αν ούτε και πάλιν κατανοήσουν, τότε να ανατρέξουν παλαιότερα στο τι είπε ο Οζάλ για το "μαλακό υπογάστριο" και πιο παλιά ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Τσαγκλαγιαγκίλ. Είπε: "Το τουρκικό έθνος ουδέποτε επέστρεψε στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, εδάφη τα οποία κατέκτησε με τη λόγχη και το αίμα των στρατιωτών του".

Τι άλλο να πει κανείς στους χειριζόμενους την τύχη του λαού μας, όταν όλα αυτά δεν μπορούν να τους υποχρεώσουν να αντιληφθούν τους στρατηγικούς στόχους της Τουρκίας; Και εφόσον δεν διαβάζουν, οι εμπειρίες έξι, σχεδόν, δεκαετιών Κυπριακού, τις οποίες έζησαν, δεν τους δίδαξαν τίποτε; Περιμένουν ακόμη με κοινά ανακοινωθέντα και διακοινοτικές συνομιλίες να λύσουν το πρόβλημα; Αναμένουν πως η πολιτική του καλού παιδιού θα εξευμενίσει την Τουρκία; Ελπίζουν πως θα δελεάσουν τους Τούρκους με υδρογονάνθρακες; Επενδύουν ελπίδες σε πιέσεις ξένων;

Ένα καταλαβαίνουν οι Τούρκοι: Τη δύναμη. Και ο αντίπαλός τους που δεν την έχει, ή δεν επιδιώκει να την αποκτήσει, είναι χαμένος.

Τα χαρτιά της Τουρκίας είναι ορθάνοικτα μπροστά μας προ πεντηκονταετίας. Αλλά η ηγεσία μας δεν γνωρίζει ανάγνωση. Και σπαταλά τον χρόνο της, προβαίνοντας σε παραπλανητικές, μη ρεαλιστικές θεωρήσεις, μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες. Ας καθίσει πρώτα να διαβάσει, ας συστήσει ένα συμβούλιο ανθρώπων που γνωρίζουν πολύ περισσότερα από αυτή, ας προχωρήσει στην εφαρμογή σωστής στρατηγικής και θα διαπιστώσει ότι τα τουρκικά χαρτιά είναι διάπλατα ανοικτά μπροστά της...