Όταν η Γάζα καίγεται και απειλεί να διαταράξει την ήδη δοκιμαζόμενη εύθραστη ειρήνη στην περιοχή, και όταν το Ουκρανικό οξύνεται μέρα παρά μέρα, ποιος θα ρίξει ένα οφθαλμό, στην Κύπρο, όπου κανενός τρίτου τα συμφέροντα επηρεάζονται, και ούτε συγκρούσεις υπάρχουν, ούτε αιματοχυσία σημειώνεται, ούτε το θύμα δεν έχει καμία απαίτηση από τον επιδρομέα, αλλά έχει αναγάγει την επιδρομή και την κατοχή σε μία απλή δικοινοτική διαφορά;
Αυτά ως απάντηση στα λεχθέντα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ότι η Κύπρος θα επικεντρωθεί τώρα στην αξιοποίηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης αλλά και του ενδιαφέροντος άλλων χωρών για λύση στο Κυπριακό.
Ποίας Ευρωπαϊκής Ένωσης; Άκουσε κανένας τον τελευταίο καιρό, μία, έστω και ήπια προειδοποίηση, προς την Άγκυρα, για αλλαγή πολιτικής και στάσης στο Κυπριακό;
Άκουσε κανείς οποιαδήποτε άλλη φωνή, ή πιεστική παρέμβαση, εμπλεκόμενου μέρους στο Κυπριακό, προς την Άγκυρα;
Αντίθετα. Ακούσαμε την αναπληρώτρια εκπρόσωπο Τύπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, να μας λέγει ότι στην Κριμαία έγινε ρωσική εισβολή, ενώ στην Κύπρο, υπάρχουν οι διακοινοτικές συνομιλίες οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη για να βρεθεί λύση.
Ακούσαμε ακόμη και τον Βρετανό υφυπουργό Ευρώπης, Ντέιβιντ Λίντινγκτον, να δηλώνει ότι γίνονται "ουσιαστικές διαπραγματεύσεις" μεταξύ των δύο κοινοτήτων και "αμφότερες οι πλευρές έχουν τώρα μία πολύ καλύτερη αίσθηση των θέσεων και των ανησυχιών της άλλης, και έχουν αρχίσει να προσπαθούν να αναζητούν κοινό έδαφος σε μία σειρά θεμάτων"(!).
Έχουμε ακούσει ακόμη, την ειδική αντιπροσωπο του Γ.Γ. στην Κύπρο, Λίζα Μπατενχάιμ να ενημερώνει τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας για τις συνομιλίες στην Κύπρο και να προβαίνει σε "θετική αποτίμηση" για τη μέχρι στιγμής πορεία των συνομιλιών.
Από όλα αυτά που άκουσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, εντοπίζει έστω και αμυδρά ελπίδα, αποφασιστικής παρέμβασης της Ε.Ε. ή της Βρετανίας, των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ηνωμένων Εθνών, προς την Τουρκία να μεταβάλει πολιτική; Αυτές οι τοποθετήσεις, δείχνουν οποιαδήποτε ανησυχία ώστε να χρειαστεί παρέμβαση τους προς την Τουρκία;
Όλες οι παρεμβάσεις "ενδιαφερομένων χωρών" τείνουν προς την ίδια αιθεροβατούσα εκτίμηση: Οι συνομιλίες βαίνουν καλώς, οι δύο πλευρές αναζητούν κοινό έδαφος, δεν υπάρχει καμία επίδειξη αδιαλλαξίας από την τουρκοκυπριακή πλευρά. Και η Τουρκία; Απουσιάζει εντελώς από τις διεθνείς εκτιμήσεις. Ως σαν να μην είναι το κύριο πρόβλημα, ως να μην είναι η χώρα που κατέχει, ως να μην επιβάλλεται καμία παρέμβαση προς την πλευρά της.
Πού "ποντάρει" τελικά ο Πρόεδρος για μία διεθνή παρέμβαση προς όφελος της ελληνοκυπριακής πλευράς;
Μα αν είναι να προσφέρουμε ψευδαισθήσεις και εφησυχασμό στον κόσμο, πως τάχατες υπάρχουν προοπτικές ο διεξαγόμενος διάλογος να αποκτήσει νόημα και η Τουρκία να μετακινηθεί σε διαλλακτικές θέσεις, ούτε τον τελευταίο πολίτη, μπορεί να πείσει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης.
Η ουσία, βρίσκεται σε εκείνο το σημείο, το οποίο τόνισε σε τελευταία συνέντευξη του στο ΚΥΠΕ, ο Ταξίαρχος Φράνσις Χεν, επικεφαλής του Στρατιωτικού Επιτελείου και Διοικητής του βρετανικού αποσπάσματος στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ μεταξύ 1972-1974. Είπε: "Αν δεν ικανοποιηθούν τα στρατηγικά συμφέροντα της Τουρκίας, όπως η ίδια η Αγκυρα τα αντιλαμβάνεται, δεν θα είναι εφικτή η επίλυση του Κυπριακού".
Και επειδή η ικανοποίηση των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας, δεν είναι δυνατή, επειδή αυτό θα σημαίνει αυτοκτονία του κυπριακού ελληνισμού, η άλλη διέξοδος είναι η εξουδέτερωση αυτών των συμφερόντων.
Έχουν στρατηγικές οι κυβερνήσεις Κύπρου και Ελλάδας να εξουδετερώσουν την τουρκική στρατηγική; Αν έχουν, να την ακούσουμε. Αν δεν έχουν, ας σταματήσουν να τρέφουν και να τρέφονται με ψευδαισθήσεις.
