Ακόμα και η Παιδεία ενεπλάκη στα παιγνίδια αυτοπροβολής κομματικών αξιωματούχων. Αίφνης, ο Επίτροπος Παιδείας του ΔΗΣΥ, Ν. Τορναρίτης, διεκδικεί την… πατρότητα ιδέας για τη διδασκαλία των μαθητών περί ομοσπονδίας. Ισχυρίζεται ότι η εισήγησή του, παλαιά μερικών χρόνων, τώρα έχει την επίνευση του Προέδρου της Δημοκρατίας και τις ευλογίες του υπουργού Παιδείας. Ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας όφειλε να γνωρίζει ότι από χρόνια, στο πλαίσιο του μαθήματος πολιτικής αγωγής, οι μαθητές μαθαίνουν για τα διάφορα πολιτειακά συστήματα.
Ήταν και είναι αυτονόητο ότι οι μαθητές του Λυκείου διδάσκονται περί των πολιτειακών συστημάτων. Δεν γνωρίζουμε τις προθέσεις της κυβέρνησης και αν η αναβίωση ενός τέτοιου θέματος εντάσσεται στη γνωστή φιλοσοφία περί της ενημέρωσης του λαού για την ομοσπονδία και τώρα στόχος είναι και οι μαθητές. Αυτή η κυβέρνηση μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες κουτοπόνηρες συμπεριφορές όπως και να βάζει το αμάξι πριν από τα άλογα.
Ο Επίτροπος Παιδείας του ΔΗΣΥ απλώς διαρρηγνύει ανοικτές πόρτες και καυχιέται ότι πρώτος αυτός έθεσε θέμα ενημέρωσης των μαθητών περί ομοσπονδίας. Αν ο Επίτροπος Παιδείας του ΔΗΣΥ ενδιαφερόταν για τους μαθητές μας και όχι για την αυτοπροβολή του, θα επέμενε να εμπεδώσουν πρώτα τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες τους, όπως αυτά καταγράφονται στη Χάρτα του ΟΗΕ και στις αρχές της ΕΕ. Επίσης, θα επέμενε όπως οι μαθητές μας γνωρίζουν πλήρως τα κατεχόμενα χωριά και πόλεις μας, την ιστορία και τις παραδόσεις τους.
Κι ακόμα να μη ξεχνούν, αλλά να διεκδικούν την ελευθερία της πατρίδας τους ως γνήσιοι πατριώτες και ως ελεύθερα άτομα που αγαπούν την πατρίδα και τη δημοκρατία και να είναι έτοιμα ανά πάσα στιγμή να την υπερασπίσουν. Δίνεται, δυστυχώς, ξανά η εντύπωση ότι έχουμε λύσει όλα τα άλλα προβλήματα και το μόνο που απέμεινε είναι η ενημέρωση των μαθητών μας για την ομοσπονδία. Βεβαίως και να ενημερωθούν και γι’ αυτήν αλλά ταυτόχρονα να γνωρίζουν ότι οι Τούρκοι δεν υιοθετούν την ομοσπονδία αλλ΄ απαιτούν συνομοσπονδία, δηλ. δύο κράτη που θα κτίσουν, όπως είπε ξανά προχθές και ο Τούρκος Πρόεδρος, Γκιουλ, ένα νέο συνεταιρισμό.
Το πρόβλημα της Παιδείας μας δεν είναι η ομοσπονδία για την οποία ο Πρόεδρος και το κόμματα δεν έχουν ξεκάθαρη εικόνα. Ειδικά για τη ρατσιστική, αντιδημοκρατική, αντιευρωπαϊκή και πρωτοφανή στα συνταγματικά και πολιτειακά χρονικά, διζωνική. Αφού, λοιπόν, γίνεται λόγος για την…κουλτούρα περί ομοσπονδίας, οι εκπαιδευτικοί καθηκόντως πρέπει να εξηγήσουν πρώτα για ποιαν ομοσπονδία θα μιλούν στους μαθητές. Για την αμερικανική, την καναδική, τη γερμανική, την ελβετική, τη βελγική (αρκετές χώρες έχουν συνομοσπονδία).
Πριν, όμως, οι μαθητές διδαχθούν περί ομοσπονδίας πρέπει να μάθουν να αγωνίζονται εναντίον της τουρκικής κατοχής, του εποικισμού. Να μάθουν με απλά λόγια τι είναι το Κυπριακό: Διεθνές πρόβλημα τουρκικής κατοχής και εισβολής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης, κραυγαλέων παραβιάσεων θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, καταπάτησης κάθε αρχής και δικαίου.
Ορθά πέρσι το υπουργείο Παιδείας καθιέρωσε το 2013-2014 ως έτος, διά του οποίου οι μαθητές μας «γνωρίζουν, δεν ξεχνούν και διεκδικούν» την ελευθερία τους, την απελευθέρωση της πατρίδας τους, την απαλλαγή τους από τον Αττίλα και τους εποίκους, την επίλυση του Κυπριακού στη βάση των διακηρύξεων που ακόμα προψές ο Πρόεδρος επανέλαβε στο προεδρικό, την αντίσταση στην τουρκοκρατία.
Το μήνυμα που οι μαθητές μας καλούνται να ενστερνιστούν και να κάνουν πράξη είναι πως αυτός ο τόπος δεν πρόκειται να υποταχθεί ούτε να τουρκέψει. Και ότι με κάθε τρόπο θα ματαιώσουν τα σχέδια του Αττίλα. Αυτά προέχουν σήμερα, τα άλλα είναι κουτοπόνηρα κυβερνητικά και κομματικά επικοινωνιακά τερτίπια εν ου παικτοίς.
