Ευπρόσδεκτοι οι θετικοί αμερικανικοί λόγοι για την Κύπρο, οι οποίοι ακούστηκαν από τους Βοηθούς Υφυπουργούς Εξωτερικών Ρούμπιν και Χόκσταϊν στο συνέδριο της ΠΣΕΚΑ, αλλά αναμένουμε να δούμε έργα για να πεισθούμε.

Ακόμη ηχούν στ΄ αφτιά μας οι χαρμόσυνοι ήχοι των καμπανών των εκκλησιών, για να εορτάσουμε την εκλογή του «φιλέλληνα» Τζίμι Κάρτερ, στην προεδρία των ΗΠΑ, και τελικά ο Κάρτερ πρωταγωνίστησε ώστε να αρθεί το εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία, το οποίο είχε επιβληθεί στην κατοχική χώρα, λόγω της εισβολής της στην Κύπρο. Έτσι για να μην ξεχνούμε, όπως ξεχνούν οι πολιτικοί μας ηγέτες, οι οποίοι χαριεντίζονται και θριαμβολογούν όταν ακούσουν κάποιο θετικό λόγο από τους ξένους.

Αναμένουμε, λοιπόν, οι λόγοι των Ηνωμένων Πολιτειών να μετουσιωθούν σε πράξεις. Αλλά παράλληλα δεν μπορούμε να μη διατυπώσουμε ερωτήματα και απορίες, ως προς κάποια σημεία των αναφορών των δύο Αμερικανών αξιωματούχων.

Διερωτώμεθα, λοιπόν, αν υπάρχει τόση αφέλεια στην αμερικανική πολιτική, ή σε κύκλους της κυπριακής κυβέρνησης, ώστε να πιστεύουν ότι υπάρχει ελπίδα και προοπτική, η τουρκική αδιάλλακτη πολιτική, να διαφοροποιηθεί, από τους ηγέτες που θα εκλεγούν τον ερχόμενο Αύγουστο, στη χώρα. Πόσες γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Τουρκία από το 1974 ώς σήμερα; Δεκάδες. Αντελήφθη κανένας να διαφοροποιείται και να «μαλακώνει» η σκληρή τουρκική πολιτική στο Κυπριακό, από οποιονδήποτε νέο ηγέτη στην Άγκυρα; Ουδείς πρόεδρος ή πρωθυπουργός της Τουρκίας έχει αποστασιοποιηθεί από τη διαχρονική αδιάλλακτη πολιτική και κανένας δεν εγκατέλειψε τους διαχρονικούς επιδρομικούς στόχους της χώρας του εις βάρος της Κύπρου και γενικά του Ελληνισμού.

Ούτε και αυτήν τη φορά θα υπάρξει διαφοροποίηση στην τουρκική πολιτική. Ιδιαίτερα, αν ο «προοδευτικός μεταρρυθμιστής», κατά κάποιους κυπριακούς κύκλους, Ταγίπ Ερντογάν επανέλθει με διευρυμένη πλειοψηφία στην ηγεσία της Τουρκίας, περισσότερη σκληρότητα θα διακρίνει τις θέσεις του. Άλλωστε, ούτε άλλο τουρκικό κόμμα έχει επαγγελθεί διαλλακτικότερη πολιτική στο Κυπριακό. Συνεπώς, οι όποιες προσδοκίες των Αμερικανών και των δικών μας κυβερνητικών κύκλων, θα αποδειχθούν ευσεβοποθισμός.

Οι δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι διακήρυξαν, επίσης, ότι θα εργαστούν ώστε «να αλλάξουν πολλά» στη σημερινή κατάσταση. Ερώτημα: Προς ποία κατεύθυνση θα αλλάξουν; Προς την κατεύθυνση εξεύρεσης μίας δίκαιης και λειτουργικής λύσης, ή προς την κατεύθυνση ενός νέου σχεδίου Ανάν; Διότι, αν η προσπάθεια είναι να ανατραπεί το σημερινό απαράδεκτο στάτους κβο και να αντικατασταθεί με μία χειρότερη λύση, τα πράγματα δεν θα βελτιωθούν, αλλά θα αποτελέσουν την αρχή εξαφάνισης του κυπριακού Ελληνισμού από τη γη των πατέρων του.

Τρίτο: Τι γνωρίζουν οι Αμερικανοί για τις «σκληρές αποφάσεις», όπως είπαν, τις οποίες έλαβαν οι Νίκος Αναστασιάδης και Ντερβίς Έρογλου, προκειμένου να φθάσουν σε μία λύση του προβλήματος; Εμείς δεν είδαμε καμία «σκληρή απόφαση» υποχώρησης του Ντερβίς Έρογλου. Αντίθετα, είδαμε περαιτέρω σκλήρυνση της τουρκικής στάσης.

Ποιες σκληρές αποφάσεις, όμως, τους γνωστοποίησε ότι θα λάβει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, τις οποίες ο κυπριακός λαός, δεν γνωρίζει; Μήπως οι Αμερικανοί γνωρίζουν πράγματα, ή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τους κρατεί ενήμερους για ενδεχόμενες υποχωρήσεις που σκέφτεται και για τις οποίες δεν γνωρίζει ο λαός;

Εδώ χρειάζεται να μιλήσει και να διευκρινίσει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας...