Ο τουρισμός υπήρξε ανέκαθεν η κότα που γεννούσε χρυσά αβγά για την οικονομία του τόπου. Η εφημερίδα αυτή, από της ιδρύσεώς της, είχε έντονα και κατ’ εξακολούθησιν υποβάλει και αναλύσει, πρώτον, ότι έπρεπε να διαφοροποιήσουμε έγκαιρα τις πηγές προέλευσης των επισκεπτών, για να μην εξαρτώμεθα μόνο και κυρίως από τη βρετανική αγορά. Δεύτερον, ότι έπρεπε να γίνουν έργα υποδομής και αναβάθμιση υπηρεσιών. Τρίτον, η συνταγή «ήλιος, θάλασσα» κάποια στιγμή θα ξεπερνιόταν από τα γεγονότα, άρα θα έπρεπε να δοθεί έμφαση και σε άλλες, εξίσου ελκυστικές μορφές τουρισμού. Τέταρτον και σπουδαιότερον, έπρεπε να ληφθεί υπόψη ότι οι γειτονικές μας χώρες προσέφεραν το ίδιο ή και καλύτερο τουριστικό προϊόν σε χαμηλότερες και πιο ανταγωνιστικές τιμές. Άρα, οι ξένοι, γιατί να προτιμήσουν την ακριβή Κύπρο; Υπήρχε και ένας πέμπτος λόγος: Να έμπαινε διά ροπάλου φρένο στην αισχροκέρδεια, που κάθε χρόνο παρατηρείται στις παραλίες, σε τουριστικά καταλύματα και υπηρεσίες. Ο τουρισμός σήμερα, στην εποχή της κρίσης, είναι ο σημαντικότερος αιμοδότης της οικονομίας μας. Συνεπώς, όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς οφείλουν να συμπεριφέρονται με την ανάλογη σοβαρότητα και έγνοια για τον τόπο.

Με έκπληξη παρατηρούμε ότι ο ΚΟΤ δημοσιοποίησε τιμές σε διάφορα υποστατικά, τουριστικά καταλύματα και κέντρα αναψυχής, που προκαλούν και εξοργίζουν τους πολίτες, πόσω μάλλον τους ξένους. Οι τιμές που
ο ΚΟΤ έδωσε στη δημοσιότητα αναφέρονται σε καταλύματα που ελέγχει - φαντάζεται κανείς τι συμβαίνει σε καταλύματα που δεν ελέγχει… Όποιος διαβάσει τις τιμές που καταγράφει ο ΚΟΤ, δεν θα διανοηθεί να περάσει έστω και μια ώρα στις παραλιακές περιοχές εκτός και αν είναι τόσο μαζόχας, ώστε να επιτρέψει να τον σφάξουν! Οι τιμές στοιχειωδών προϊόντων, με την έγκριση του ΚΟΤ, είναι σφαγιαστικές για ντόπιους και ξένους. Είναι ποτέ δυνατόν ένας κυπριακός καφές ή ένα φραπέ να είναι πιο ακριβά σε ένα τουριστικό κατάλυμα στις κυπριακές παραλίες από εκείνο που πίνει κάποιος στα Ηλύσια Πεδία, στη Βιένη ή στο Λονδίνο; Τουριστικές περιοχές δεν σημαίνει αισχροκέρδεια και ασυδοσία. Διερωτώμεθα: Αν ο ΚΟΤ εγκρίνει αυτές τις εξωφρενικές τιμές, τότε γιατί οι ιθύνοντες απορούν που χιλιάδες πολίτες επιλέγουν να περάσουν τις διακοπές τους στο εξωτερικό και μάλιστα απείρως φθηνότερα;

Πώς είναι δυνατόν, ένα απλό «μπέργκερ» να στοιχίζει από 5 μέχρι και 16,5 ευρώ και αυτό με τη βούλα και την έγκριση του ΚΟΤ; Αν στην εποχή της κρίσης, οι τιμές επιμένουν να εκτινάσσονται και να σταθεροποιούνται σε ύψη απαράδεκτα, υποψιάζεται κανείς τι θα συμβεί όταν και εφόσον ξεπεράσουμε τα οικονομικά προβλήματα… Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, αντίθετα είναι ενδεικτικά νοοτροπιών που υπονομεύουν τον τουρισμό. Απορούμε: Πώς ο κυπριακός τουρισμός θα γίνει ανταγωνιστικός εκείνου της Τουρκίας, της Ελλάδας, της Μάλτας, της Ιταλίας όταν, πρώτον, τα εισιτήρια προς Κύπρο είναι ακριβά. Δεύτερον, οι τιμές υπηρεσιών και προϊόντων είναι πιο ψηλές από εκείνες των χωρών προέλευσης των επισκεπτών μας. Τρίτον, γειτονικές χώρες έχουν πιο ανταγωνιστικές τιμές από τις δικές μας. Είναι και το άλλο: Εξαιτίας της κρίσης, ξενοδόχοι, εστιάτορες και ιδιοκτήτες άλλων τουριστικών καταλυμάτων μείωσαν τα έξοδα μισθοδοσίας και λειτουργίας των υποστατικών τους.

Τότε γιατί αυτές οι υψηλές τιμές στοιχειωδών προϊόντων που σε άλλες χώρες, με υψηλότερο βιοτικό επίπεδο, είναι πολύ χαμηλότερες από τις δικές μας; Πώς είναι δυνατόν ένα μπουκαλάκι νερού μισού λίτρου να πωλείται από 0,50 σεντ, που είναι η λογική τιμή, αλλά στη συνέχεια να ακριβοπληρώνεται μέχρι 3,2 ευρώ; Θα περιμέναμε από τον ΚΟΤ έλεγχο της αισχροκέρδειας και όχι εγγύησή της με επίσημη βούλα. Τι να συμβουλεύσουμε στους πολίτες, λοιπόν; Να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά και να αποφεύγουν τους αισχροκερδούντες, αφού οι επίσημες υπηρεσίες απλώς παρακολουθούν…