Η πολιτική και διπλωματική τέχνη στις διακρατικές όπως και στις διεθνείς σχέσεις είναι να εξυπηρετείς για να εξυπηρετείσαι. Όταν είσαι μικρός, αποτελεί θετική εξέλιξη να είσαι ομοτράπεζος των μεγάλων, υπό την αίρεση ότι θα είσαι σοβαρός, αξιόπιστος, συνεπής στις υποχρεώσεις σου και έμπιστος στις συναλλαγές σου. Γράφουμε αυτά, ξανά, με αφορμή δύο πρόσφατα σημαντικά γεγονότα. Πρώτον, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν μίλησε προχθές σε μια εντυπωσιακή κληρικολαϊκή σύναξη των Ελληνοαμερικανών, στη Φιλαδέλφεια και είπε ενδιαφέροντα πράγματα. Δεύτερον, βρίσκονται στην Κύπρο δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι. Αυτά είναι αποδεικτικά του αυξανόμενου ενδιαφέροντος των ΗΠΑ για την περιοχή μας και ειδικά για την Κύπρο. Οι σχέσεις μας με την υπερδύναμη έχουν βελτιωθεί εντυπωσιακά τα τελευταία χρόνια και περισσότερο μετά την πρόσφατη επίσκεψη Μπάιντεν στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Μιλώντας στην ελληνορθόδοξη κληρικολαϊκή σύναξη στη Φιλαδέλφεια, ο Τζο Μπάιντεν επισήμανε, πρώτον: «Μία από τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις μου όλα αυτά τα χρόνια, στα οποία έχω υπηρετήσει ως πρόεδρος της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας και αντιπρόεδρος με ευρείες ευθύνες στα θέματα εθνικής ασφαλείας, είναι πως, μετά από 40 χρόνια, υπάρχουν ακόμη τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο. Είναι πολύς-πολύς-πολύς καιρός». Δεύτερον, «είχαμε στιγμές που έδιδαν υποσχέσεις στο παρελθόν, αλλά και στιγμές μεγάλης απογοήτευσης. Όμως, θέλω να γνωρίζετε ότι είμαι ήπια αισιόδοξος πως τελικά, ίσως, είμαστε σε θέση να προχωρήσουμε σε δίκαιη διευθέτηση. Μία διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα». Τρίτον, «οι ΗΠΑ έχουν, συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να αναγνωρίζουν μόνο μία νόμιμη κυβέρνηση στη νήσο. Κάποιοι εδώ υποπτεύομαι θεώρησαν ότι δεν είναι αυτός τρόπος για να ξεκινήσεις διαπραγμάτευση. Η αλήθεια είναι πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος να ξεκινήσεις διαπραγμάτευση. Δεν υπάρχει κάτι που να μπορείς να διαπραγματευτείς μεταξύ δύο λαθών.

»Το πρώτο, δεν θα έπρεπε να ακουμπήσουν το πόδι τους στο νησί Τούρκοι στρατιώτες, χωρίς να έχουν καλεστεί από την κυβέρνηση. Και, δεύτερον, υπάρχει μόνο μία κυβέρνηση στο νησί. Αυτή είναι η θέση μου, η θέση των ΗΠΑ και η θέση όλων των κυβερνήσεων των κρατών του κόσμο, πλην ενός». Η Κύπρος ευχαριστεί για τη νέα υποστήριξη από τις ΗΠΑ. Όμως, γιατί ο Μπάιντεν είναι… «ήπια αισιόδοξος»; Θεωρεί πως οι Τούρκοι θέλουν λύση όχι για «ευγενείς λόγους αλλά για το συμφέρον τους». Να θυμίσουμε πως, όταν ο Ερντογάν εκλέγηκε πρωθυπουργός της Τουρκίας, αρκετοί αφελείς και αβαθείς, εδώ και στην Ελλάδα, λίγο έλειψε να χτυπήσουν καμπάνες επειδή στην εξουσία ανήλθε ένας δήθεν «λάιτ» ισλαμιστής και τάχα δημοκράτης. Είδαμε και είδαν και οι Αμερικανοί τι είναι ο Ερντογάν. Όπως και οι προκάτοχοί του, δεν αφίσταται από το στρατηγικό σχέδιο της Τουρκίας για επανάκτηση της Κύπρου.

Επειδή γνωρίζει ότι Κύπρος και Ελλάδα είναι γονατισμένες, οικονομικά και άλλως πως, εφαρμόζει το του Θουκυδίδη: Επιχειρεί να επιβάλει στην Κύπρο ό,τι του επιτρέπει η δύναμη του αλλά και η ανοχή των ΗΠΑ και της ΕΕ. Εμείς δεν είμαστε ούτε ήπια ούτε μερικώς αλλά καθόλου αισιόδοξοι για το Κυπριακό, επειδή μελετούμε και αναλύουμε την τουρκική πολιτική και γνωρίζουμε τις ανεπάρκειες της δικής μας πλευράς. Η λύση που αιτιολογημένα αξιώνει η ελληνική πλευρά συγκρούεται προς εκείνη που απαιτεί η τουρκική. Χάσμα μέγα χωρίζει τις θέσεις των δύο πλευρών επειδή η Τουρκία θέλει την υποταγή μας, με ή χωρίς την υπογραφή μας. Επ’ αυτών, τι σκοπεύουν να κάνουν οι ΗΠΑ, αφού είμαστε, λένε, ο «νέος ισχυρός στρατηγικός εταίρος τους»; Θα μας αφήσουν ξανά τον εταίρο τους στα σαγόνια του τουρκικού λύκου;