Αντιλαμβανόμεθα ότι και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αισθάνεται τον εγκλωβισμό στον οποίο ευρίσκεται, εξαιτίας της αδιάλλακτης στάσης της τουρκικής πλευράς, αλλά και της αποτυχίας της πολιτικής την οποία ακολούθησε. Η θέση του είναι πολύ δύσκολη και την κατανοούμε. Ό,τι πράξει, θα είναι λάθος. Δεν υπάρχει διέξοδος, πλην της χάραξης νέας στρατηγικής. Και η νέα στρατηγική δεν μπορεί να είναι διαφορετική από την αρχή, την οποία η ηγεσία, εδώ και χρόνια διαλαλεί φραστικά, αλλά ουδέποτε την εφαρμόζει πρακτικά: Ότι το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και κατοχής και όχι πρόβλημα δικοινοτικής διαφοράς.

Αυτή η εφημερίδα έχει και βούληση και αποφασιστικότητα, να στηρίξει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, σε νέες ρεαλιστικές, διεκδικητικές πολιτικές. Οφείλει και ο ίδιος να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχουν εχθροί στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Εφιάλτης και εχθρός είναι μόνο η Τουρκία. Και οφείλουμε όλοι, ενωμένοι, κάτω από μία καθολικά αποδεκτή στρατηγική διεκδικητικότητας, να το πράξουμε. Αφού, όμως, προηγουμένως, έκαστος προβεί σε αυτοκριτική, προβληματισθεί για τις επιλογές του, και αναζητήσει την ορθότερη υπό τας περιστάσεις, πολιτική.

Η "Σημερινή", εδώ και χρόνια, προειδοποιεί για τα καταστροφικά αποτελέσματα, της γραμμής που ακολουθείται. Έχει προειδοποιήσει ακόμη και τον ίδιο τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, για την αναποτελεσματική πολιτική την οποία επέλεξε. Ούτε το κοινό ανακοινωθέν στο οποίο κατέληξε, παρείχε ορθή βάση για διεξαγωγή διαλόγου, ούτε η ευφορία που καλλιεργήθηκε, δικαιώθηκε. Το εθνικό θέμα, και ο ίδιος ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, βρίσκονται σε ιδιαιτέρως δυσχερή θέση.

Τη Δευτέρα θα συνέλθει το Εθνικό Συμβούλιο. Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κάλεσε τα πολιτικά κόμματα τα οποία διαφωνούν με την ακολουθούμενη γραμμή, να υποβάλουν προτάσεις για νέα στρατηγική. Αντιστρέφουμε τα πράγματα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έχει την ευθύνη της διαχείρισης του Κυπριακού. Αυτός οφείλει να προηγηθεί και να καταθέσει τις δικές του θέσεις.

Αυτή τη στιγμή, διεξάγεται διάλογος κωφών. Η τουρκική πλευρά καταθέτει προτάσεις που οδηγούν σε λύση συνομοσπονδίας, και η ελληνοκυπριακή προτάσεις που οδηγούν σε διζωνική ομοσπονδία. Η Αγκυρα και ο Έρογλου, έχουν ξεφύγει εντελώς, ακόμη και από τα όρια μίας μη υποφερτής διζωνικής και εισήλθαν ήδη σε όρια λύσης δύο κρατών.

Ας μην έχει κανένας ψευδαισθήσεις. Η Τουρκία δεν θα υποχωρήσει. Θα επιμείνει σε διχοτομική λύση. Δεν υπάρχουν από μηχανής θεοί να παρέμβουν για να αλλάξουν την τουρκική φιλοσοφία. Πώς σκέπτεται να αντιδράσει ο Πρόεδρος; Θα συνεχίσει να διαβουλεύεται χωρίς να υπάρχει καμία προοπτική λύσης; Θα παρατραβά τον διάλογο εις βάθος χρόνου; Και πώς αυτό συμβιβάζεται με τη διαχρονική φιλοσοφία του ότι άκαρπη παρέλευση του χρόνου, τσιμεντώνει τα τετελεσμένα και μονιμοποιεί τη διχοτόμηση;

Υπάρχει προοπτική με αυτή τη διαδικασία να κάμψει την τουρκική αδιαλλαξία και να οδηγήσει τις τουρκικές θέσεις πλησίον των ελληνοκυπριακών; Έχει μοχλούς να πιέσει; Πιστεύει ότι είναι δυνατή η αναστροφή των δεδομένων; Ή ακόμη, υπάρχουν περιθώρια να αποχωρήσει από τις συνομιλίες, καταγγέλλοντας την τουρκική πλευρά ότι έχει εκφύγει της συμφωνηθείσης μορφής λύσης; Και αν αποχωρήσει πώς κινείται στη συνέχεια; Σε ποία βάση άλλης στρατηγικής θα κινηθεί;

Αυτά είναι βασικά και καίρια ερωτήματα τα οποία μόνο ο Προέδρος της Δημοκρατίας, οφείλει να απαντήσει. Δεν αρκεί να καλεί τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα να υποβάλουν προτάσεις νέας στρατηγικής. Πρέπει να προηγηθεί. Δίδοντας ξεκάθαρη αντίληψη του πώς προτίθεται να προχωρήσει, ποιες προοπτικές βλέπει ανατροπής του υπάρχοντος αδιεξόδου, και πώς διαμορφώνει από δω και πέρα την πολιτική του.