Ο χθεσινός κύριος τίτλος της «Σ» - «Το Βατερλώ μιας πολιτικής» - αποτυπώνει με τον πλέον τραγικό τρόπο την κατάρρευση και την αποτυχία μιας πολιτικής που, εδώ και δεκαετίες, η ηγεσία του τόπου ακολουθεί. Συνέβησαν κοσμοϊστορικά γεγονότα. Αυτοκρατορίες και ιδεολογίες κατέρρευσαν. Σύνορα κρατών αναδιαρθρώθηκαν. Ο κόσμος μπήκε σε μια νέα εποχή. Η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε, ορθά, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην Ευρωζώνη. Αλλά… Οι ηγέτες μας έμειναν προσκολλημένοι στην πιο επικίνδυνη και στην πιο καταστροφική πολιτική στην αντιμετώπιση του Κυπριακού. Το 1983, οι Τούρκοι, διά της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, συνέθλιψαν τις δύο συμφωνίες Μακαρίου και Κυπριανού με τον κατοχικό Ντενκτάς.
Και όμως: Πεισματικά, οι ηγέτες μας επιμένουν να τις επικαλούνται, επειδή γίνεται αναφορά και στο θέμα των Βαρωσίων. Οι Τούρκοι, από το 1953-54 κωδικοποίησαν και σχεδίασαν την εθνική πολιτική τους για επανάκτηση της Κύπρου, που ενισχύθηκε με τις γνωστές εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1956). Έκτοτε δεν μετέβαλαν στόχους. Οι στόχοι της ελληνικής πλευράς, ποιοι είναι; Η επιδίωξη της τουρκοφρενούς και τουρκογενούς διζωνικής με αγγλική επίνευση.
Ότι η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε ολόκληρη στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη, δεν μέτρησε στα μυαλά των ηγετών μας. Και, φυσικά, κάθε φορά που αρχίζουν συνομιλίες, η πορεία τους είναι προδιαγεγραμμένη: Η ελληνική πλευρά θα κάνει υποχωρήσεις που θα ενθυλακώσει η τουρκική και στο τέλος οι συνομιλίες θα καταλήξουν σε αδιέξοδο εξαιτίας της τουρκικής αδιστακτότητας. Ας προσεχθούν αυτά: Πριν από την ανεξαρτησία, οι Τούρκοι ήταν η μειονότητα του 18%.
Μετά, διά των Συνθηκών Ζυρίχης και Λονδίνου, αναγορεύθηκαν σε κοινότητα. Το 1983 ανακήρυξαν «κράτος». Επί προεδρίας Χριστόφια, το Κυπριακό μετατράπηκε, από διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης, σε κυπριακής ιδιοκτησίας. Και στις 11/2/2014, διά της Κοινής Δήλωσης Αναστασιάδη-Έρογλου, άνοιξε η Κερκόπορτα για την αναβάθμιση του κατοχικού τερατουργήματος. Ο Αναστασιάδης θεώρησε την Κοινή Δήλωση ως «επίτευγμα». Προχθές, ο Πρόεδρος παρέδωσε στους αρχηγούς των κομμάτων μια 10σέλιδη σύνοψη των μέχρι σήμερα κατατεθεισών θέσεων των δύο πλευρών.
Όποιος τις μελετήσει, θα διαπιστώσει το μέγα χάσμα που τις χωρίζει. Κυρίως, θα αντιληφθεί ξανά ότι η τουρκική πλευρά παραμένει όχι μόνο αδιάλλακτη αλλά και είναι ακόμα πιο αδίστακτη στις αξιώσεις της. Οι Τούρκοι επιμένουν σε δύο κράτη και σε συνομοσπονδία. Αρνούνται να συζητήσουν για τους εποίκους, για την Αμμόχωστο, για την κατοχή, κτλ. Αυτό που επιχειρείται με τη διζωνική, ακόμα και αν καταλήξουμε σε συμφωνία, είναι ένα τρικέφαλο, δυσλειτουργικό κράτος, που θα καταρρεύσει με την πρώτη δυσκολία.
Οι όποιες πιθανές καλές προθέσεις δεν θα είναι αρκετές για να συγκρατήσουν το νέο κράτος, αφού εκ προοιμίου ήδη κατατίθενται από τους Τούρκους τόσες και τέτοιες πρόνοιες, που θα το τινάξουν στον αέρα. Αυτός είναι ο στόχος τους! Ο Πρόεδρος συγκάλεσε για τη Δευτέρα σύσκεψη του Εθνικού Συμβουλίου για να αποφασιστεί αν θα αλλάξουμε στρατηγική. Πάλι ενέργειες του κουτουρού, ενώ ο Τούρκος Αττίλας προελαύνει αδίστακτος.
Ξαναρωτάμε τον Πρόεδρο: Αφού ήδη γνωρίζει ότι οι συνομιλίες είναι αδιέξοδες και κάποια στιγμή θα ανακοινωθεί ο θάνατός τους, έχει μελετήσει και έχει έτοιμο σχέδιο Β’ τι θα πράξει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Έχει αναλύσει τις επιπτώσεις στην Κυπριακή Δημοκρατία και στον κυπριακό Ελληνισμό; Πώς, με ποιους και με ποια μέσα θα τις αντιμετωπίσει; Πού θα στηριχθεί; Έχει αναλύσει τις δραματικές εξελίξεις στην περιοχή και πώς αυτές επηρεάζουν την Κύπρο;
Γνωρίζει πώς θα αντιδράσει σε νέες τουρκικές ενέργειες σε βάρος της Κύπρου; Αυτά και άλλα κρίσιμα ερωτήματα, έχουν μελετηθεί και απαντηθεί; Με απλά λόγια, σε περίπτωση ναυαγίου των συνομιλιών, ο Πρόεδρος ξέρει τι θα κάνει; Ξέρει; Αμφιβάλουμε, αφού κατ’ επανάληψιν δήλωσε πως έχει μόνο σχέδιο Α’ για λύση…
