Ο Ν. Αναστασιάδης, κατά την εγκατάστασή του από τη Βουλή στο αξίωμα του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, ορκίστηκε και δεσμεύτηκε: «Διαβεβαιώ επισήμως πίστιν και σεβασμόν εις το Σύνταγμα και τους συνάδοντας αυτώ νόμους και εις την διατήρησιν της ανεξαρτησίας και της εδαφικής ακεραιότητος της Δημοκρατίας της Κύπρου». Η Τουρκία, από την επομένη της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας βυσσοδομεί και απεργάζεται την κατάλυση και εξαφάνισή της ως υποκείμενο του διεθνούς δικαίου. Γιατί; Διότι η ύπαρξη και η λειτουργία της συνιστά, πρώτον, έκφραση της νομιμότητας και της αναγνώρισης που έχει διεθνώς. Δεύτερον, εμπεδώνει την ανεξαρτησία, κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητά της. Τρίτον, εκφράζει τους νόμιμους κατοίκους του νησιού και σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες τους. Τέταρτον, είναι μέλος του ΟΗΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και όλων των Διεθνών Οργανισμών. Πέμπτον, η διεθνής αναγνώριση και νομιμότητα είναι ο άτρητος και αήττητος θώρακάς της εναντίον κάθε τουρκικής επιβουλής και σχεδιασμού για την κατάλυσή της.

Ξαναθυμίζουμε τα πιο πάνω προς τον πρόεδρο Αναστασιάδη και προς τον υπουργό Εξωτερικών, Ι. Κασουλίδη με αφορμή το 105σέλιδο έγγραφο, που ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Νταβούτογλου, κατέθεσε στις 25 Ιουνίου 2014 στην ΕΕ και διανεμήθηκε διεθνώς. Δι’ αυτού του πρωτοφανούς εγγράφου, η Τουρκία θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία ως… «εκλιπούσα», δηλ. νεκρή και ανύπαρκτη. Γι’ αυτό και απαιτεί μια νέα κατάσταση πραγμάτων με τη δημιουργία ενός νέου κράτους με δύο συνιστώντα κρατίδια, με πολιτική ισότητα όπως η ίδια την εννοεί και, φυσικά, με εγγυητικά και επεμβατικά δικαιώματα. Στόχος, άμα τη διεξαγωγή δημοψηφισμάτων, η Κυπριακή Δημοκρατία να κηδευθεί άκλαυτη και αστόλιστη και ευθύς να δημιουργηθούν δύο συνιστώντα κρατίδια που, κατά την τουρκική στοχοθεσία, θα συμβάλουν στη διζωνικότητα, δηλ. ουσιαστικά σε συνομοσπονδία. Ποια είναι η επίσημη, μέχρι στιγμής, θέση; Ότι εάν και εφόσον υπάρξει λύση, το νέο ομόσπονδο κράτος θα είναι η λογική και ομαλή μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θα είναι; Στην παρ. 4 της Συμφωνίας Υψηλού Επιπέδου Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου, καταγράφεται αυτολεξεί: «Η ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκριση της διευθέτησης σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα». Ας προσεχθεί το λεκτικό: «Θα προκύψει μετά την έγκριση της διευθέτησης σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα». Ξεκάθαρα πράγματα: Η νέα τάξη πραγμάτων «θα προκύψει». Ουδαμόθεν γίνεται αναφορά σε μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γιατί; Διότι οι Τούρκοι δεν αναγνωρίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία και επιδιώκουν τον ενταφιασμό της. Αυτό δέχτηκε ο πρόεδρος Αναστασιάδης με την Κοινή Δήλωση, έστω και αν υποστηρίζει ότι θα είναι μέλος της ΕΕ, κτλ. Γιατί αναφερόμαστε ξανά σε αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα, που είναι ζωής και θανάτου για τον κυπριακό Ελληνισμό; Διότι η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη την Κοινή Δήλωση, που ανοίγει κερκόπορτα στην αναβάθμιση του ψευδοκράτους, κηδεύει την Κυπριακή Δημοκρατία επειδή την θεωρεί ως… «εκλιπούσα», δηλ. ως μη υπάρχουσα.

Θα περίμενε κάθε πατριώτης πολίτης ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή, τουλάχιστον, ο υπουργός Εξωτερικών, θα αντιδρούσαν στην στοχευμένη και μεθοδευμένη προσπάθεια της κατοχικής Τουρκίας να κηδεύσει την Κυπριακή Δημοκρατία, και πού; Στην καρδιά της ΕΕ! Καμία αντίδραση και καμία δήλωση εκ μέρους τους. Παρά μόνο ο Αν. Κυβ. Εκπρόσωπος προέβη σε μια νερόβραστη δήλωση καθώς και ο Κυβ. Εκπρόσωπος σε κάποιες τηλεοπτικές παρεμβάσεις. Κανένα διάβημα προς την ΕΕ ούτε καν επισήμανση προς την Ελληνική Προεδρία που, διά του Ευ. Βενιζέλου, αποδέχτηκε το αισχρό τουρκικό έγγραφο. Τι να σκεφτούν, λοιπόν, οι πολίτες για την ανεκδιήγητη, βροντερή σιωπή Προέδρου και Υπουργού Εξωτερικών;