Στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις, το μέγεθος και η δύναμη μιας χώρας δεν μετρούνται πλέον μόνο με την έκταση, τον πληθυσμό και τον στρατό ή και τις τεχνολογικές και άλλες επιδόσεις. Βεβαίως αυτά τα δεδομένα είναι τεράστιας σημασίας στην υπεράσπιση εθνικών στόχων και συμφερόντων. Όμως, πέραν αυτών, εκείνα που επίσης συνυπολογίζονται είναι η σοβαρότητα στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, που συναρτάται προς τις διακρατικές σχέσεις, η υπευθυνότητα, η διεκδικητικότητα, προπάντων, η αξιοπιστία. Και, φυσικά, ο σεβασμός προς το διεθνές δίκαιο. Όπως στις προσωπικές συναλλαγές εκείνο που μετρά είναι ο δεσμευτικός λόγος, έτσι και στις διακρατικές σχέσεις, το κάθε κράτος μετρά το άλλο στη βάση της σοβαρότητας και της αξιοπιστίας αλλά και της συνέπειας και της πιστής εφαρμογής των συμφωνηθέντων. Ισχύει η αρχή, pacta sunt servanda. Δηλαδή, οι συμφωνίες πρέπει να τηρούνται. Και αν μεν τα μεγάλα κράτη συχνά παραβιάζουν τα συμφωνηθέντα, επειδή τους το επιτρέπει η δύναμή τους, τα μικρά δεν μπορούν να τα μιμηθούν επειδή τους το απαγορεύει η αδυναμία τους. Ένα αδύναμο, μικρό κράτος οφείλει να επιζητεί να είναι ομοτράπεζο και σύμμαχος των μεγάλων ή και των ισχυρών.

Είναι η περίπτωση της Κύπρου. Η ιστορία την ευλόγησε αλλ’ η γεωγραφία την καταράστηκε. Γειτονεύει με πειρατή γείτονα, την Τουρκία, που ήδη εισέβαλε και κατέχει τη μισή μας πατρίδα. Η εφημερίδα αυτή και οι αρθρογράφοι-αναλυτές της, εδώ και τέσσερις σχεδόν δεκαετίες εξηγούν γιατί η Κύπρος όφειλε έγκαιρα να συνάψει και να αναπτύξει στενές, φιλικές σχέσεις σε όλους τους τομείς με το Ισραήλ. Το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι μόνες πραγματικά δημοκρατικές χώρες μέσα σε έναν ωκεανό αραβικού αυταρχισμού και δεσποτισμού και ισλαμικού φανατισμού. Ουσιαστικά είναι το τελευταίο ανάχωμα της Ευρώπης έναντι της επέλασης της τρομοκρατίας από ισλαμικές οργανώσεις αλλά και του Ισλάμ, που ήδη ισλαμοποιεί την Ευρώπη. Η ανακάλυψη υδρογονανθράκων πρώτα στα ισραηλινά και ακολούθως στα κυπριακά θαλάσσια τεμάχια, έχει αναβαθμίσει γεωπολιτικά και ενεργειακά τις δύο χώρες. Ακολουθεί σύντομα και η Ελλάδα.

Η «Σ» από πολλών ετών αναλύει γιατί το Ισραήλ, η Κύπρος και η Ελλάδα θα εξυπηρετήσουν ύψιστα εθνικά συμφέροντά τους όταν και εφόσον σχηματίσουν έναν ισχυρό ενεργειακό, πολιτικό, διπλωματικό αλλά και αμυντικό άξονα. Η Κύπρος ανέκαθεν προσέβλεπε στο Ισραήλ ως την γειτονική και φίλη χώρα, στην οποία μπορεί να στηριχθεί για να υπερασπίσει τα συμφέροντά της. Οι υδρογονάνθρακες έχουν ανοίξει διάπλατα τις προοπτικές ακόμα πιο βαθιάς συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών. Ήδη σε διάφορους τομείς η συνεργασία της Κύπρου με το Ισραήλ εμβαθύνεται συνεχώς. Πριν από λίγες ημέρες, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Πρωθυπουργός του Ισραήλ, Νετανιάχου, επικοινώνησαν τηλεφωνικώς. Φαίνεται πως η επικοινωνία τους θα είναι προάγγελος σύντομα καθοριστικών και ακόμα πιο ευοίωνων εξελίξεων στις σχέσεις των δύο χωρών, τόσο στον ενεργειακό όσο και σε πολλούς άλλους τομείς.

Το μήνυμα που το Ισραήλ εκπέμπει εδώ και καιρό προς τη Λευκωσία, είναι ξεκάθαρο: Επιδιώκει και θέλει ακόμα μεγαλύτερη, στενότερη και σε όλους τους τομείς, συνεργασία με την Κύπρο. Και αυτά, ανεξάρτητα από τις σχέσεις του με την Τουρκία. Είναι εκτίμησή μας ότι το Ισραήλ δεν θα έβλεπε με καλό μάτι μια πιθανή λύση του Κυπριακού, που θα διαιώνιζε τουρκική παρουσία και παρέμβαση στο νησί. Το Ισραήλ είναι ένα σοβαρό κράτος που, αιτιολογημένα, αξιώνει ανάλογη συμπεριφορά. Όσα δραματικά συντελούνται και πάλι στη Μ. Ανατολή, με τους σουνίτες τζιχαντιστές και τον διαφαινόμενο πόλεμο θρησκειών, επιβάλλουν στο Ισραήλ και στην Κύπρο ακόμα πιο στενή συνεργασία σε όλους ανεξαίρετα τους τομείς, ειδικά στην ενέργεια και στην ασφάλεια. Αναμένεται ότι αυτή θα σφραγισθεί με την επικείμενη επίσκεψη Νετανιάχου στην Κύπρο.