Η ελληνική πλευρά ουδέποτε έδωσε σημασία στην πολιτική σημειολογία και ορολογία. Όπως, ακριβώς, πάσχει ανίατα και διαχρονικά από έλλειψη προβλεπτικότητας και διορατικότητας. Δεν είναι τυχαίο που από το 1955, αλλά και ειδικά μετά από την τουρκική εισβολή και κατοχή της πατρίδας μας, η πολιτική ηγεσία αποδεικνύεται καθημερινά κατώτατη των περιστάσεων. Γιατί; Διότι όπως ο Θουκυδίδης αλλά και ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τζου συμβούλεψαν πριν από 2500 χρόνια, αν δεν γνωρίζεις τον εχθρό σου, είσαι υποχρεωμένος να χάνεις μάχες και να ηττάσαι. Ο πολιτική ηγεσία, από την εποχή του Μακάριου μέχρι σήμερα, είναι ένας εσμός ερασιτεχνών και ανεπαρκών ανθρώπων. Δεν αναλύουν και δεν καταδέχονται να μελετήσουν σε βάθος τον Τούρκο. Ποιον; Έναν εχθρό που καθημερινά και εξακολουθητικά μας φωνάζει τους επόμενους στόχους του σε βάρος μας. Συνεχώς αναζητούν βολικά άλλοθι για να συγκαλύψουν τις δικές τους ανεπάρκειες. Αρκούνται σε εύηχα συνθήματα για να εξαπατούν την πλέμπα.

Ο Γ. Βασιλείου διαλαλούσε: «Όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους, γι’ αυτό αγωνιζόμαστε». Ο Δ. Χριστόφιας επέμενε πως η λύση είναι «κυπριακής ιδιοκτησίας», εξαιρώντας και αποενοχοποιώντας την κατοχική Τουρκία. Και ο Ν. Αναστασιάδης ψαλμωδεί διάτορα ότι θέλει «επανένωση της Κύπρου». Εύηχο μεν το σύνθημα, αλλά υποβάλλει διάφορες ερμηνείες. Και οι δικές μας ερμηνείες δεν ταυτίζονται με εκείνες των Τούρκων. Ο Πρόεδρος επιμένει στη ρατσιστική, αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή λύση της διζωνικής που θα στηρίζεται, δήθεν, στις αρχές και αξίες της ΕΕ. Μα αυτή η θέση είναι κωμική, ολέθρια και παραπλανητική, επειδή οι αρχές της ΕΕ δεν ταυτίζονται και δεν έχουν καμίαν απολύτως σχέση με την τουρκογενή διζωνική. Επίσης, ψαλμωδείται η άλλη κωμικότητα: «Το κλειδί της λύση βρίσκεται στην Τουρκία», κατά κραυγαλέα και ανόητη παράκαμψη και εξοργιστική υποτίμηση των όπλων που η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει στη φαρέτρα της, για να αντισταθεί στην τουρκική επιθετικότητα. Τι λένε καθημερινά οι Τούρκοι; Ότι δεν υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, γι’ αυτό και δεν την αναγνωρίζουν, έτσι έκαναν και την… κηδεία της με το γνωστό 64σέλιδο έγγραφό τους στην ΕΕ.

Οι Ευρωπαίοι, τουλάχιστον η μεγάλη ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), είναι πιο… Κύπριοι από τους δικούς μας, Πρόεδρο και κόμματα. Με τροπολογία που η ευρωβουλευτής Ελένη Θεοχάρους κατέθεσε στο ΕΛΚ και έγινε αποδεκτή ως θέση πολιτικής στο τελικό κείμενο του ΕΛΚ προς την Επιτροπή, υπογραμμίζεται: «Ζητούμε τον άμεσο τερματισμό της τουρκικής κατοχής εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας και υποστηρίζουμε πλήρως τις προσπάθειες κάτω από την αιγίδα των ΗΕ που οδηγούν σε λύση του Κυπριακού, σύμφωνη με τις αρχές επί των οποίων είναι θεμελιωμένη η ΕΕ». Η Ε. Θεοχάρους θεωρεί ότι η δημοκρατικότητα της λύσης είναι συνυφασμένη με τη βιωσιμότητα και καμιά έκπτωση περί τούτου δεν μπορεί να γίνει. «Στην ΕΕ», τονίζει, «δεν ενταχθήκαμε για να ακρωτηριάσουμε τις δημοκρατικές αρχές και αξίες όπως θέλει η Τουρκία, αλλά για να τις αποκαταστήσουμε και να επανενσωματώσουμε τα κατεχόμενα στην Κυπριακή Δημοκρατία, όπου όλοι οι πολίτες ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής θα ζουν σε καθεστώς ισοτιμίας και ισονομίας».

Ας προσεχθεί η ορολογία: Επανενσωμάτωση των κατεχομένων στην Κυπριακή Δημοκρατία και όχι επανένωση, όπως είναι η μέχρι σήμερα επίσημη φωνασκία. Οι κατεχόμενες περιοχές να επιστρέψουν και να επανενσωματωθούν στη διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, όπου όλοι οι νόμιμοι κάτοικοί της θα απολαμβάνουν όσα η ΕΕ προβλέπει για τους Ευρωπαίους εταίρους μας. Ο Πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία να το καταλάβουν: Η διζωνική θ’ αποτελέσει τον ενταφιασμό και την εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό καλούνται, έστω και τώρα, να επαναξιολογήσουν την πολιτική μας με ευρωπαϊκούς προσανατολισμούς.