Όταν το 1940, οι Γερμανοί προέλαυναν προς το Παρίσι, αφού είχαν συντρίψει τις δυνάμεις των Αγγλογάλλων και Βέλγων και διαπέρασαν την περίφημη γραμμή Μαζινό, ακούστηκε από Γάλλους το ειδεχθές: «Γιατί να πολεμήσουμε κατά των Γερμανών»; Το είπαν βολεμένοι αστοί, απαθείς και αδιάφοροι πολίτες, επιχειρηματίες που ήθελαν να συνεργαστούν με τον εχθρό, ακόμα και άκαπνοι στρατιωτικοί. Έκτοτε, στην ιστορία καταγράφτηκε ο πουρκουαδισμός, που αναφέρεται σε ένα λαό που ενώ απειλείται ή βρίσκεται υπό κατοχή, όχι μόνο αρνείται να πολεμήσει κατά του εχθρού του αλλ’ επιδιώκει να συναγελαστεί μαζί του, να κάνει δουλειές (μπίζνες), να υποταχθεί και να προτιμήσει την ατίμωση. Τότε, ο τιμημένος ήρωας του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου, στρατάρχης Πετάν, παραδόθηκε και υπέκυψε στους Γερμανούς και σχημάτισε την κυβέρνηση του Βισί, που αποτέλεσε στίγμα για τους Γάλλους πατριώτες και τη Γαλλία. Ο πουρκουαδισμός είναι η ειδεχθέστερη και προσβλητικότερη μορφή ραγιαδισμού, υποτέλειας και υποταγής στον εχθρό.

Αυτή η ειδεχθής ιδεοληψία συνέχει, δυστυχώς, και αρκετούς συμπατριώτες μας. Καλλιεργήθηκε από ξένους, με τα λεγόμενα επαναπροσεγγιστικά σεμινάρια, από κόμματα, που μας είπαν ότι οι Τούρκοι είναι… αδελφοί μας και από κυβερνήσεις που υπονόμευσαν το αγωνιστικό και πατριωτικό φρόνημα των πολιτών. Το να λέγει ένας πολίτης ότι αγαπά την πατρίδα του και είναι έτοιμος να θυσιαστεί για την ελευθερία, την ακεραιότητα, την ανεξαρτησία, την αξιοπρέπεια, την τιμή της, θεωρείται και στιγματίζεται ως… σοβινιστής, ρατσιστής, εθνικιστής και λοιπές παρόμοιες βροντώδεις ανοησίες. Αυτός ο ηλίθιος και άθλιος πουρκουαδισμός εκδηλώθηκε ξανά με αφορμή το τραγικό συμβάν, κατά το οποίο ένας πατέρας, για λόγους που ακόμα κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα, σκότωσε την εν διαστάσει σύζυγό του, την κορούλα του, τραυμάτισε τον γιο του και αυτοκτόνησε. Επειδή το φονικό διαπράχθηκε με στρατιωτικό τυφέκιο G-3, με το οποίο είναι οπλισμένοι οι έφεδροι και οι εθνοφύλακες, ευθύς αυτός ο εσμός των εθελόδουλων πουρκουάδων εξεμάνη. Και απαιτεί - άσκουσον! άκουσον! - να αφαιρεθούν αμέσως τα G-3 από τους έφεδρους και τους εθνοφύλακες.

Και γιατί; Για να μη διαπραχθούν, δήθεν, άλλοι φόνοι με στρατιωτικά τυφέκια. Με απλά λόγια: Αντί να δουν την ουσία, δηλ. πώς και γιατί ένας πατέρας έφτασε στο σημείο να διαπράξει ένα πρωτοφανές για την Κύπρο έγκλημα, ασχολούνται με τα τυφέκια και αν πρέπει να βρίσκονται στο σπίτι και στην κατοχή εφέδρων και εθνοφυλάκων. Τι να πει κανείς; Να οργιστεί για την παράνοια; Να θυμώσει για την επιπολαιότητα; Ή να υπενθυμίσει προς Κύπριους λωτοφάγους ότι, πρώτον, αυτός ο τόπος κατέχεται από το 1974 από την Τουρκία. Δεύτερον, αντιμετωπίζει συνεχή απειλή κατά της ακεραιότητάς του από τον Αττίλα. Τρίτον, η κατοχή στρατιωτικού οπλισμού από έφεδρους και εθνοφύλακες συνιστά ένα ισχυρό μέτρο παλλαϊκής άμυνας και αντίστασης σε περίπτωση, ο μη γένοιτο, που η Τουρκία επιχειρήσει νέα επίθεση κατά των ελεύθερων περιοχών. Είτε αρέσει είτε όχι στους Κύπριους πουρκουάδες, η Κυπριακή Δημοκρατία και η κυβέρνησή της οφείλει να μεριμνά για την ασφάλεια του τόπου και του λαού.

Την κρίσιμη ώρα κανείς δεν θα προστρέξει σε βοήθειά μας. Εμείς, ως πολίτες θα κληθούμε να αντισταθούμε στον Αττίλα. Θα θέλαμε τότε να δούμε τους σημερινούς άκαπνους, ημιμαθείς και άσχετους πουρκουάδες πού θα τρέξουν για να σωθούν ή από ποιους θα ζητούν βοήθεια. Ενόσω συνεχίζεται η τουρκική κατοχή το κράτος οφείλει να μεριμνά για την ασφάλειά του. Αυτή δεν θα γίνει με ραγιαδίστικους κρωγμούς για αφαίρεση του οπλισμού από εφέδρους και εθνοφύλακες αλλά με την ενίσχυση, επιτέλους, οπλική, τεχνολογική και άλλη της Εθνικής Φρουράς. Αν, φυσικά, η κυβέρνηση και η ηγεσία καταλαβαίνουν τι σημαίνει, συν τοις άλλοις, γεωπολιτική αναβάθμιση της Κύπρου.