Μια σοβαρή πολιτική δεν ασκείται με… εκκλήσεις και παρακλήσεις. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για πολλοστή φορά, κάλεσε τους εταίρους μας να ασκήσουν πίεση στην τουρκική πλευρά προκειμένου να αποδεχθεί ενεργότερη εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού. Άδικος κόπος! Η Τουρκία -όχι ο υποτελής Έρογλου- δεν πρόκειται να αποδεχθεί οποιαδήποτε εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό και ο λόγος είναι απλός και τον ξέρει ο Ν. Αναστασιάδης:

Εμπλοκή της Ε.Ε. και κατ’ επέκτασιν εφαρμογή αρχών, αξιών και προνοιών του κοινοτικού δικαίου στο Κυπριακό, σημαίνει αναίρεση και καταθρυμμάτιση των τουρκικών στόχων. Αυτοί οι στόχοι -τους γνωρίζει πάρα πολύ καλά ο Πρόεδρος- δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις αρχές της Ε.Ε. περί κράτους δικαίου, ανθρώπινων δικαιωμάτων, θεμελιωδών ελευθεριών και σεβασμού της αρχής της πλειοψηφίας με διασφάλιση της μειοψηφίας. Οι Τούρκοι μάς φωνάζουν καθημερινά ότι απαιτούν δύο κράτη, δύο λαούς, συνεταιρισμό, δηλ. στο τέλος συνομοσπονδία, ρατσιστικό διαχωρισμό Ελλήνων και Τούρκων, εθνοκάθαρση, παραμονή εποίκων, εγγυήσεις της Τουρκίας, επεμβατικά δικαιώματα. Από αυτές τις θέσεις, οι Τούρκοι ουδέποτε απέστησαν.\

Άρα, ο Ν. Αναστασιάδης οφείλει να ξεκαθαρίσει: Όσο θα συζητά περί της ρατσιστικής, αντιδημοκρατικής και αντιευρωπαϊκής διζωνικής, γιατί έχει την απαίτηση οι εταίροι μας να θέλουν εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό; Η διζωνική αντιμάχεται τις ευρωπαϊκές αρχές και τη διεθνή νομιμότητα και, ως νομικός, ο Πρόεδρος το γνωρίζει. Όπως γνωρίζει μελέτες διεθνούς κύρους συνταγματολόγων και νομικών, που και αυτός και οι υπόλοιποι πάνσοφοι πολιτικάντηδες πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων. Ο Πρόεδρος καλεί την Ε.Ε. να ασκήσει πιέσεις στους Τούρκους. Δεν πρόκειται να το πράξουν! Γιατί; Πρώτον, για λόγους στρατηγικών και άλλων συμφερόντων τους με τη χώρα του Αττίλα.

Δεύτερον, επειδή η Τουρκία είναι μεγάλη χώρα, με τον μεγαλύτερο στρατό του ΝΑΤΟ. Τρίτον, επειδή είναι πολύτιμη, γεωγραφικά, γεωπολιτικά και αμυντικά για τη Δύση. Τέταρτον, επειδή οι περισσότεροι εταίροι μας έχουν επενδύσεις δισεκατομμυρίων στην Τουρκία. Πέμπτον, ενώ σχεδόν κανείς δεν αντέχει την αλαζονεία, την προπέτεια και τον αυταρχισμό του Ερντογάν, στην πλάστιγγα των συμφερόντων τους όλα τα παραβλέπουν. Και έκτον, η Τουρκία έχει για τους εταίρους μας περισσότερο βάρος παρά η Κύπρος.

Ναι, να πει κανείς, αλλά και η Κυπριακή Δημοκρατία έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια γεωπολιτικό και ενεργειακό βάρος. Σωστά! Άρα, γιατί ο Πρόεδρος και όλοι οι πολιτικοί ψαλμωδούν το ηλιθιώδες ασμάτιον ότι το κλειδί της λύσης βρίσκεται στην Τουρκία; Απάντηση: Για λόγους ανέξοδου άλλοθι για να δικαιολογούν τη δική τους απραξία και ανεπάρκεια. Και όμως: Η Κύπρος έχει πολιτικά και ενεργειακά υπερόπλα που, ούτε ο Πρόεδρος ούτε η πολιτική ηγεσία είναι σε θέση να αξιοποιήσουν

. Πρώτον, η συμμετοχή μας στην Ε.Ε. Δεύτερον, η ενέργεια. Τρίτον, αντί ο Ν. Αναστασιάδης να κλαψουρίζει στην ποδιά των εταίρων μας και να εκλιπαρεί για ενεργότερη εμπλοκή τους στο Κυπριακό, γιατί δεν διαμηνύει το αυτονόητο και να το εννοεί: Ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να ενταχθεί στην Ε.Ε. όσο κατέχει και εποικίζει την Κύπρο;

Τέταρτον, να ασκήσει αντίμετρα στην επιθετικότητα της Τουρκίας μέσω ισχυρών αμυντικών και ενεργειακών συμμαχιών. Ο Πρόεδρος να το καταλάβει, επιτέλους: Στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις, κανείς δεν σέβεται τα «καλά παιδιά», δηλ. τα γελοία παιδιά.

Αντίθετα, οι ξένοι σέβονται εκείνους που διεκδικούν, που είναι σοβαροί και αξιόπιστοι στους στόχους και στις διεκδικήσεις των συμφερόντων τους και είναι έτοιμοι με κάθε μέσο να τα υπερασπίσουν. Κυρίως, σέβονται όσους είναι υπεύθυνοι και εννοούν και υλοποιούν όσα διακηρύσσουν. Απ’ όλα αυτά, τι έχουν να επιδείξουν είτε ο Πρόεδρος είτε η πολιτική ηγεσία;