Επιτέλους! Η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς επέβαλε τα πρώτα πρόστιμα σε τραπεζίτες για την καταστροφή της οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος του τόπου. Ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις τους, που ήταν γνωστές και αναμενόμενες, η ουσία βρίσκεται αλλού. Όλοι γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν για τους πρωτοφανείς κινδύνους στους οποίους ενέπλεξαν την Τράπεζα Κύπρου και τη Λαϊκή. Με απλά λόγια: Οι τραπεζίτες των δύο τραπεζών, που ήσαν οι υπεύθυνοι για τη διαχείριση κινδύνων και προπάντων για να ενημερώνουν τους πελάτες τους, έκρυψαν μιαν απίστευτη φούσκα 4,6 δισεκατομμυρίων, που δημιούργησαν με τα ελληνικά ομόλογα. Κι ενώ γνώριζαν ότι ήδη τρεις ξένοι οίκοι αξιολόγησης τα είχαν καταχωρίσει στην κατηγορία σκουπιδιών, αυτοί… αγρόν ηγόρασαν! Για την Τράπεζα Κύπρου, η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς υπογραμμίζει πως οι επενδύσεις της σε ελληνικά ομόλογα, σε διάφορες ημερομηνίες, ανέρχονταν πέραν των 2 δισεκ. ευρώ, ενώ το σύνολο των ιδίων κεφαλαίων της τράπεζας, στις 30 Ιουνίου 2010, ήταν μόλις 2,1 δισεκ. ευρώ.

Στην έκθεση της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς αναφέρεται πως, «αν η Επιτροπή (του διοικητικού συμβουλίου) Διαχείρισης Κινδύνου του συγκροτήματος ενεργούσε με κριτήριο το risk appetite (διάθεση ανάληψης κινδύνου το οποίο προσδιορίζεται στο risk manual), δεν θα επικύρωνε την απόφαση (για τα ελληνικά ομόλογα). Η αύξηση των επιτοκίων εδείκνυε την αύξηση του κινδύνου. Η Επιτροπή Διαχείρισης Κινδύνου γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη διάθεση ανάληψης κινδύνου της εταιρείας». Εκείνο που προκαλεί εντύπωση είναι ότι αρκετές φορές στην έκθεση της ΕΚ γίνεται αναφορά στις επιφυλάξεις του εκ των μελών του συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου, Ευδόκιμου Ξενοφώντος, ο οποίος σημείωνε τους κινδύνους και προειδοποιούσε για εγκληματική τραπεζική πρακτική. Σύμφωνα με τον κ. Ξενοφώντος, η αγορά ελληνικών ομολόγων ήταν «κερδοσκοπική ακροβασία, η οποία από τραπεζικής άποψης είναι απαράδεκτη και εγκληματική». Στο σκεπτικό αναφέρεται, επίσης, ότι στην Τράπεζα Κύπρου δεν υπήρχε σύστημα, το οποίο να προέβλεπε πότε θα γινόταν πώληση ομολόγων σε περίπτωση που αυτά περνούσαν από μια βαθμίδα σε άλλη, όπως έγινε δηλαδή με τα ελληνικά ομόλογα που υποβαθμίζονταν συνεχώς, μέχρι που έγιναν σκουπίδια.

Όσο αφορά τους κύριους υπεύθυνους των δύο τραπεζών επισημαίνεται πως όλοι όφειλαν να γνωρίζουν ή έπρεπε να διασφαλίσουν ώστε οι ανάλογες πληροφορίες για επενδύσεις σε ελληνικά ομόλογα να είχαν περιληφθεί στο Ενημερωτικό Δελτίο των τραπεζών τους, πράγμα που δεν έπραξαν. Γνώριζαν αλλ’ αμέλησαν να διασφαλίσουν ότι η αναγκαία πληροφόρηση για τους επενδυτικούς κινδύνους έπρεπε να τεθεί υπόψη του Δ.Σ. και να περιληφθεί στο Ενημερωτικό Δελτίο. Γιατί δεν το έπραξαν; Ανεπάρκεια; Ιδιοτέλεια; Κακοί υπολογισμοί; Απληστία; Ασχετοσύνη; Κερδοσκοπία; Όταν οι ηγούμενοι τεράστιων τραπεζικών οργανισμών δεν είναι σε θέση να αποφασίσουν ή και να πράξουν επιβαλλόμενα από κανονισμούς και απλή, τετράγωνη λογική, για να προστατεύσουν τα ιδρύματά τους και κυρίως τους μετόχους, τους καταθέτες και τους πελάτες τους, είναι φυσιολογικό ότι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Το Δ.Σ. της Λαϊκής, επισημαίνει η έκθεση της ΕΚ, δεν έκανε ουσιαστικά τίποτε για να προβλέψει και να προλάβει κινδύνους. Αυτή η συμπεριφορά πώς να χαρακτηριστεί; Ανεύθυνη και εγκληματική. Οι πολίτες που υφίστανται τα επίχειρα της ανεπάρκειας, της απληστίας, της ανευθυνότητας όσων ηγήθηκαν του τραπεζικού συστήματος, θέλουν να ελπίζουν ότι τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν σε τραπεζίτες θα είναι η αρχή του τέλους της ατιμωρησίας και του ακαταδίωκτου όσων τεκμηριωμένα συνέβαλαν ή συνήργησαν στην καταστροφή του τόπου και της οικονομίας του. Οι πολίτες θέλουν, επίσης, να ελπίζουν ότι μετά τη σύσκεψη στο προεδρικό, στις 24 τρέχοντος, τα πράγματα θα πάρουν το δρόμο της δικαιοσύνης και της τιμωρίας των ενόχων.