Ανέκαθεν οι Κύπριοι είχαν έφεση προς τη μόρφωση. Μετά την ανεξαρτησία, οι περισσότεροι γονείς επιδίωξαν να μορφώσουν τα παιδιά τους επειδή δεν ήθελαν και αυτά να υποφέρουν όσα εκείνοι υπέφεραν στη ζωή τους, με στερήσεις, αμορφωσιά, κτλ. Οι Κύπριοι γονείς είναι ίσως από τους λίγους στον κόσμο που νοιάζονται τόσο πολύ για την μόρφωση των παιδιών τους. Δεν είναι τυχαίο πως, κατ’ αναλογία πληθυσμού, η Κύπρος βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα χωρών με το υψηλότερο ποσοστό πτυχιούχων και, επίσης, με δεύτερο και τρίτο πτυχίο ή και διδακτορικό. Ποια ήταν η τάση, μετά την ανεξαρτησία και τις πρώτες αναλαμπές της ανάπτυξης; Πρώτα ήταν η τάση πολλοί νέοι να σπουδάσουν γεωπόνοι. Στη συνέχεια, όμως, τα σκήπτρα και το ενδιαφέρον μονοπώλησαν τα φιλολογικά και θεωρητικά μαθήματα: Κλασικές σπουδές, νομικά και, βεβαίως, ιατρική. Είναι χιλιάδες όσοι αναμένουν διορισμό σε… εκατοντάδες χρόνια! Εδώ ακριβώς το κράτος και οι υπηρεσίες επαγγελματικού προσανατολισμού του υπουργείου Παιδείας απέτυχαν παταγωδώς.

Βεβαίως, πολλοί υποβάλλουν ότι τα παιδιά σπουδάζουν ό,τι τους αρέσει. Ναι, αλλά, σε περιόδους κρίσης και ειδικά όταν στους κλάδους σπουδών, που έχουν επιλέξει, προηγούνται για διορισμό εκατοντάδες ή και χιλιάδες, συνιστά εκ προμελέτης αυτοκτονία να ακολουθήσει κανείς ένα κορεσμένο επάγγελμα. Δυστυχώς, αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει στην Κύπρο, ακόμα και σήμερα, που βιώνουμε τη χειρότερη οικονομική κρίση. ‘Όμως, η κρίση φαίνεται να άνοιξε τα μάτια σε αρκετούς νέους και νέες. Ήδη ξαναζωντανεύει δυναμική στροφή προς τεχνικά επαγγέλματα, που μέχρι πρόσφατα η πλειοψηφία των νέων μας τα απαξίωναν. Η Τεχνική Εκπαίδευση χαρακτηρίστηκε, κακώς, κάκιστα, ως ο αποδιοπομπαίος τράγος της Παιδείας. Λεγόταν, ενώ δεν είναι ορθό, ότι στις Τεχνικές Σχολές σπουδάζουν δήθεν οι κακοί μαθητές. Μέγιστη παρανόηση. Η άλλη παρανόηση μεταξύ πολλών γονιών ήταν η μειωτική αντίληψη για την τεχνική εκπαίδευση. Καλλιεργήθηκαν μύθοι και δημιουργήθηκε ένα αρνητικό κλίμα με αποτέλεσμα σταδιακά οι Τεχνικές Σχολές να περνούν σε δεύτερη μοίρα.

Ιδού, όμως, που εξαιτίας της κρίσης παρατηρείται ροή μαθητών προς την τεχνική εκπαίδευση. Να επισημάνουμε πως, ενώ ο μέσος όρος στην Ε.Ε. σπουδαστών σε τεχνικά επαγγέλματα ξεπερνά το 50%, στην Κύπρο, μέχρι πρόσφατα, το σχετικό ποσοστό ανερχόταν μόλις στο 13%! Όλοι θέλουν να κάθονται πίσω από ένα γραφείο και να αμείβονται. Τώρα, η κρίση και οι ανάγκες επέβαλαν στροφή προς την τεχνική εκπαίδευση, και καλώς! Να θυμίσουμε ότι στη Γαλλία, σε πρόσφατες εκλογές είχε προκληθεί τεράστιος σάλος εξαιτίας μιας διαφήμισης που έδειχνε έναν Πολωνό υδραυλικό. Η διαφήμιση υπέβαλλε πως δεν υπήρχαν Γάλλοι για να κάνουν τη δουλειά του Πολωνού. Όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα στην Κύπρο με πολλά τεχνικά επαγγέλματα να ασκούνται από ξένους, επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν Κύπριοι, ίσως διότι δεν θέλουν να… λερώνονται. Το ενδιαφέρον μαθητών για τεχνικά επαγγέλματα φαίνεται να κατέλαβε εξαπίνης το υπουργείο Παιδείας, που θέλει να βάλει κριτήρια εισδοχής.

Δεν έχουμε άποψη, όμως θεωρούμε ως πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός πως πάρα πολλοί μαθητές αποφάσισαν να επιλέξουν τις Τεχνικές Σχολές, για λόγους πρώτιστα βιοποριστικούς. Το Υπουργείο Παιδείας καλείται να βρει τρόπους, μέσα και κυρίως αίθουσες και να αναζωογονήσει την Τεχνική Εκπαίδευση. Ο υπουργός Παιδείας ορθά επισημαίνει πως η Τεχνική Εκπαίδευση δεν είναι ο φτωχός συγγενής της παιδείας. Ούτε πλέον το «μαύρο πρόβατο» αλλά σημαντικός τομέας επιλογής. Γι’ αυτό δεν χρειαζόμαστε άλλες χιλιάδες πτυχιούχους θεωρητικών μαθημάτων αλλ’ άνεργους. Ο τόπος σήμερα έχει αυξημένη ανάγκη και από τεχνίτες και τεχνικούς σε όλους τους κλάδους της οικονομικής δραστηριότητας.