Με συναντήσεις-μπαλώματα, που κρύβουν το ουσιαστικό αδιέξοδο το οποίο έχει ήδη προκύψει στις συνομιλίες και με ανύπαρκτες προσδοκίες και φρούδες ελπίδες, προσπαθούν οι εμπνευστές της «νέας» διαδικασίας να πείσουν ότι ο διάλογος για λύση συνεχίζεται. Καμία συνάντηση όμως των δύο «ηγετών» και καμία ψευδαίσθηση δεν μπορεί να συγκαλύψει τη στυγνή πραγματικότητα: Ο «νέος» διάλογος έχει ναυαγήσει, επαναλαμβάνοντας το προηγούμενο όσων διεξήχθησαν τα τελευταία χρόνια.

Οι δηλώσεις και οι εμμονές του κατοχικού ηγέτη δεν αφήνουν κανένα περιθώριο πως τα πράγματα θα αλλάξουν. Η κατοχική ηγεσία, κατευθυνόμενη από την Άγκυρα, παραμένει προσκολλημένη στις ίδιες διχοτομικές αντιλήψεις και θέσεις, και τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει τη στάση της.

Το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου αποδεικνύεται διάτρητο και συνιστά την καλύτερη θωράκιση της τουρκικής πλευράς. Παρά τις αισιόδοξες εκτιμήσεις του Προέδρου Αναστασιάδη και όσων υποστηρίζουν την πολιτική του, έχουν επαληθευθεί οι εκτιμήσεις όσων από την αρχή διείδαν σε ποια αδιέξοδα θα οδηγούσε και ποια οδυνηρή κατάληξη θα είχε.

Οι διαπιστώσεις ότι το κοινό ανακοινωθέν προσφερόταν για ερμηνείες από την τουρκική πλευρά, οι οποίες θα δικαιολογούσαν τις διχοτομικές θέσεις της, αποδεικνύονται ορθές. Ενώ οι διαπιστώσεις των υποστηρικτών της πολιτικής Αναστασιάδη, πως με το κοινό ανακοινωθέν «δέναμε» την τουρκική πλευρά και εξουδετερώναμε τις συνομοσπονδιακές προσεγγίσεις της, αποδείχθηκαν ευσεβοποθισμοί.
Ο Έρογλου είναι αμετακίνητος στις θέσεις του και επιμένει να δηλώνει πως το Κυπριακό πρέπει να λυθεί στη βάση των πραγματικοτήτων των τελευταίων 40 χρόνων.

Τα πράγματα είναι πια ξεκάθαρα και δεν χρειάζονται φιλοσοφικές αναλύσεις.
1. Δεν υπάρχει κοινό αντικείμενο συζήτησης στις συνομιλίες.
2. Δεν υπάρχει έξωθεν πίεση στην Άγκυρα για αλλαγή στάσης.
3. Δεν υπάρχει σχέδιο Β από την ελληνοκυπριακή πλευρά για αντιμετώπιση της κατάστασης.
4. Δεν υπάρχει κανένα πρακτικό ενδιαφέρον από τη διεθνή κοινότητα για λύση του προβλήματος.

Υπάρχουν μόνο ωραία λόγια, για να θωπεύουν τα αφτιά των υποστηρικτών της σημερινής πολιτικής, ώστε να χρησιμοποιούν τις φιλοφρονήσεις των ξένων για επικοινωνιακά παιγνίδια στο εσωτερικό.
Ήλθε ο Τζο Μπάιντεν και μας χαρακτήρισε «ισχυρό στρατηγικό εταίρο» των ΗΠΑ, και «δυνατό παίκτη» της περιοχής. Έφυγε αφήνοντας πίσω του μόνο λόγια και καμία πρακτική κίνηση αλλαγής των πραγμάτων. Ένας ολόκληρος πλανητάρχης δεν μπόρεσε να πείσει έναν ψευδοηγέτη ανύπαρκτης οντότητας να δεχθεί στοιχειώδη πράγματα για την Αμμόχωστο. Και κάποιοι πανηγύρισαν πως πετύχαμε, τάχατες, μεγάλη νίκη, επειδή δεν έδωσε το χέρι στον Έρογλου...

Έφυγε ο Μπάιντεν και απομείναμε μόνοι στη μοναξιά μας. Παρέα με τον Έρογλου, να μας επαναλαμβάνει τις αδιάλλακτες θέσεις του. Απομείναμε μόνοι μας με παρέα την αναποτελεσματική πολιτική μας.
Τα πράγματα έχουν πάρει πλέον τον δρόμο τους. Ο ψευδοδιάλογος εκτυλίσσεται σε τράβηγμα στον χρόνο. Θα συνεχίζεται επειδή καμία πλευρά δεν θα τολμά να αποχωρήσει, για τον φόβο να εκτεθεί στη διεθνή κοινότητα. Μέχρι που σε κάποια στιγμή θα καταρρεύσει και ο σώζων εαυτόν σωθήτω...

Καλείται η ηγεσία να αλλάξει αμέσως πολιτική και πορεία. Να μην αποδεχθεί συνέχιση αυτού του περιπαιξίματος, που λέγεται «διάλογος στη βάση του κοινού ανακοινωθέντος». Να καλέσει τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει, ώστε να διαφοροποιηθεί η τουρκική στάση. Διαφορετικά, να προειδοποιήσει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει συμμετέχοντας σε μία παρωδία. Να ξεκινήσει να μελετά σχέδιο Β.
Διαφορετικά, θα οδηγήσει το εθνικό θέμα σε νέα εφιαλτικά αδιέξοδα.