Η εφημερίδα αυτή ήταν η πρώτη που, από της ιδρύσεώς της, το 1976 διείδε με διορατικότητα πως το μέλλον και η καταξίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα ήταν στην Ευρώπη. Είτε αρέσει είτε όχι, από τη δεκαετία του 1950 η Κύπρος ανήκει αποκλειστικά στη σφαίρα επιρροής της Δύσης και με αυτό εννοείται των Ην. Πολιτειών. Δηλαδή και του ΝΑΤΟ. Αυτήν την ωμή, ρεαλιστική πραγματικότητα οι πάνσοφοι ηγέτες μας, αρχής γενομένης από τον Μακάριο, ούτε την είδαν ούτε την κατάλαβαν και γι' αυτό ενήργησαν καταστροφικά για τον τόπο. Μια απλή πραγματικότητα: Κατά το δοτό Σύνταγμα των Συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις της Κύπρου -Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία- είναι ΝΑΤΟϊκές. Οι βρετανικές Βάσεις είναι ΝΑΤΟϊκές. Η πολιτική τυφλότητα και η ανεπάρκεια των ηγετών μας προσκόλλησε την Κύπρο στους δεσμευμένους… Αδέσμευτους. Η υποβολή αίτησης ένταξης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα -τότε- από τον Πρόεδρο Βασιλείου, μετά από πολλές αχρείαστες παλινδρομήσεις, άνοιξε τον δρόμο της Κύπρου προς την Ευρώπη.

Η ένταξή μας στην Ε.Ε. και στην Ευρωζώνη είναι η σημαντικότερη πράξη που έγινε σε αυτόν τον τόπο. Ενταχθήκαμε στην Ένωση για πάρα πολλούς λόγους. Οφείλαμε, ως ηγεσία και ως λαός, να εκμεταλλευτούμε τη συμμετοχή μας στη μεγαλύτερη οργάνωση κρατών του κόσμου. Ως μέλη έχουμε καθήκοντα και υποχρεώσεις. Δικαιούμαστε, όμως, και πολλά ωφελήματα. Πόσο και πώς τα αξιοποιήσαμε; Γεμίσαμε ικανοποιητικά τις καρέκλες μας στα διάφορα όργανα της Ε.Ε.; Όχι, βέβαια. Οι εκπρόσωποί μας πράγματι εκπροσωπούν επάξια και διεκδικητικά την Κυπριακή Δημοκρατία και τα αιτήματά της; Προβάλλουν τις θέσεις μας; Υπερασπίζονται, ως οφείλουν, τα δίκαια και τα δικαιώματα των Κυπρίων; Είναι συχνές οι κατηγορίες ότι σχεδόν είμαστε απόντες. Η Τουρκία, που δεν είναι μέλος και θέλει, λέγει, να ενταχθεί στην Ε.Ε. είναι περισσότερο δραστήρια και παρούσα στις Βρυξέλλες από την Κύπρο, που είναι εντός αλλ’ απουσιάζει. Μετά το Γιούρογκρουπ, η Ευρώπη συμπεριφέρθηκε σκάρτα στην Κύπρο. Την χρησιμοποίησε ως πειραματόζωο.

Ποιοι ευθύνονται; Είναι πολύ εύκολο να επιρρίπτονται ευθύνες μόνο στους εταίρους μας και εμείς να εμφανιζόμαστε ως τα δήθεν αθώα… θύματα. Ποιοι κατέστρεψαν τον τόπο και την οικονομία; Πρώτα οι δικοί μας, πολιτικοί, τραπεζικοί, οικονομικοί, συνδικαλιστικοί και κομματικοί παράγοντες. Δικοί μας Πρόεδροι σώρευσαν τον τόπο σε ερείπια και δικές μας κυβερνήσεις, Υπουργοί Οικονομικών, δικοί μας τραπεζίτες έπαιξαν με το οικονομικό παρόν και μέλλον του τόπου. Δικοί μας ηγέτες σε όλα τα επίπεδα, από ανεπάρκεια, ανευθυνότητα, μικροπολιτικές σκοπιμότητες, απληστία, αχαμπαροσύνη, κομματική και προσωπική ιδιοτέλεια δολοφόνησαν κυριολεκτικά τον τόπο και την οικονομία του. Οι ξένοι, απλώς έβαλαν το κερασάκι στον όλεθρο. Ποιοι όφειλαν να πάρουν, εδώ και δεκαετίες, μέτρα για τον εξορθολογισμό της οικονομίας, τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Υπηρεσίας, την ανασύνταξη του κράτους, τη στερέωση των θεσμών, την πρόοδο και την προκοπή του τόπου;

Δικές μας κυβερνήσεις, δικοί μας Πρόεδροι, δικά μας κόμματα, δικές μας τράπεζες και παράγοντες. Δεν τα πήραν. Γιατί; Διότι δεν ήθελαν να καταβάλουν πολιτικό, κομματικό ή άλλο κόστος, να μη χάσουν ψήφους, να λαϊκίσουν, να δημαγωγήσουν. Γιατί, λοιπόν, κατηγορείται η Τρόικα; Αντί να αναζητούμε ξένους αποδιοπομπαίους τράγους, εδώ να κατονομάσουμε τους εγκληματίες. Σήμερα, λοιπόν, πρέπει να ψηφίσουμε. Για την Κύπρο, πρώτα, για την Ευρώπη που θέλουμε και απαιτούμε να είναι η Ευρώπη των πολιτών, των δικαιωμάτων, των ευθυνών, της σοβαρότητας, της ποιότητας ζωής, της διεκδίκησης, της προόδου και της πολιτικής και κοινωνικής συνοχής. Είμαστε στην Ευρώπη. Παρά τον ευρωσκεπτικισμό, καλούμαστε να την επανεφεύρουμε και να την ενισχύσουμε για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που έρχονται και επηρεάζουν τη ζωή όλων μας.