Η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση εξαθλίωσης, αν όχι και εξαγρίωσης. Όσα έρχονται στο φως τις τελευταίες ημέρες, παρουσιάζουν μία εικόνα απογοητευτική για την κυπριακή κοινωνία, η οποία κάποτε υπερηφανεύετο για το ήθος, τον σεβασμό στον θεσμό της οικογένειας, την αλληλεγγύη. Στοιχεία την οποία την κράτησαν απρόσβλητη από μολύνσεις οι οποίες χαρακτήριζαν και καταδυνάστευαν άλλες κοινωνίες.

Κυκλώματα παιδεραστίας και πορνογραφίας, σεξουαλικές κακοποιήσεις ανηλίκων, βία στην οικογένεια, ναρκωτικά, χουλιγκανισμοί και βαρβαρότητες μέσα και έξω από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, καθημερινές ληστείες, διαρρήξεις και καταστροφές περιουσιών, βιασμοί, τζόγος και πολλά άλλα εγκλήματα, συνθέτουν μία ζοφερή πραγματικότητα.

Παράλληλα με τη σήψη και τη διαφθορά του κράτους, παρατηρείται και παρακμή και σήψη μέσα στην κοινωνία.
Δεν ισοπεδώνουμε τα πράγματα. Υπάρχει τιμιότητα, προσήλωση σε αρχές, σεβασμός και αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο, σε πολλά στρώματα της κοινωνίας μας. Αλλά ξενόφερτα ήθη, απληστία, οικονομική κρίση, πειρασμοί, και πολλά άλλα, δημιουργούν ζοφερό περιβάλλον, το οποίο τείνει να δηλητηριάσει κάθε σπίτι και να διαλύσει κοινωνικούς ιστούς. Σπρώχνει ιδιαίτερα τη νέα γενιά σε δρόμους επικίνδυνους και άμα χάσουμε τη νέα γενιά, αυτός ο τόπος δεν έχει μέλλον.

Το κράτος, απέτυχε να προλάβει-όπως και πολλά άλλα- αυτή την κοινωνική καθίζηση. Παρουσιάστηκε απροετοίμαστο και αμήχανο έναντι της λαίλαπας. Αλλά ακόμη και όταν εκδηλώθηκαν τα σήματα κινδύνου, απέτυχαν οι θεσμοί του να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης. Ακόμη και σήμερα, διαπιστώνονται ανυπαρξία νομοθετικών ρυθμίσεων, ή ατέλειες, αδυναμία στην εφαρμογή τους, ή ακόμη και αδιαφορία και ανικανότητα, τόσο προληπτικά, όσο και κατασταλτικά.

Ο πλούτος και οι αρχές του Κυπρίου χάνονται και οι αξίες εκμηδενίζονται. Το σπίτι αδυνατεί να προστατεύσει το παιδί του και οι γονείς, πολλές φορές, γίνονται η αιτία να καταστούν τα παιδιά δυστυχέστερα.
Αυτός ο τόπος επιβίωσε χάριν στην ανθεκτικότητα του λαού του και την προσήλωση σε θεσμούς, αξίες και αρχές.

Σήμερα, εν μέσω μίας στρατιωτικής κατοχής και δυσβάστακτων οικονομικών πιέσεων, όφειλε να αντιμετωπίσει τους ηθικούς κινδύνους που τον απειλούν, με ενίσχυση στις πατροπαράδοτες αξίες οι οποίες τον κράτησαν αλώβητο σε δύσκολες εποχές. Όφειλαν οι ηγέτες του και οι εκπρόσωποι των θεσμών του, η Εκκλησία, να έχουν ως προτεραιότητα την ηθική και πνευματική ανύψωση του λαού. Να του δώσουν οράματα και να τον σπρώξουν σε αντίσταση κατά του ύπουλου εχθρού. Να επικεντρωθούν στη νέα γενιά και να της προσφέρουν ευκαιρίες, πρότυπα, και προγεφυρώματα αντίστασης.

Απέτυχαν και θεσμοί, και ηγέτες να προστατεύσουν την κοινωνία. Αντίθετα, με τη συμπεριφορά τους, την ωθούν σε μεγαλύτερη εξαθλίωση. Την ωθούν στις υλικές απολαύσεις, στο εύκολο κέρδος, στον ατομικισμό, στον φανατισμό. Θέλουν να καταστήσουν την κοινωνία, κατ εικόνα και καθ΄ ομοίωση τους. Δεν υποφέρουμε σήμερα οικονομικά. Πρωτίστως επτωχεύσαμε ηθικά και πνευματικά, εμπνευστήκαμε από κάκιστα πρότυπα και εφαρμόσαμε τους δικούς τους άθλιους κανόνες ζωής.

Ο Κύπριος καλείται να ανορθωθεί και να επιστρέψει σε αξίες και αρχές. Έχει χρέος να το πράξει. Χρέος προς τα δικά του παιδιά και προς την πατρίδα του. Υπάρχουν ακόμη τα αποθέματα. Αρκεί να εντοπισθούν και να αξιοποιηθούν...