Ήλθε εδώ ο Βοηθός Γ.Γ. του ΟΗΕ Τζέφρι Φέλτμαν, για να υποβοηθήσει, όπως δηλώθηκε, στην επιτάχυνση και στην υποβοήθηση των διακοινοτικών συνομιλιών. Αλλά τι έπραξε; Πήγε στο «προεδρικό» του Έρογλου, συνομίλησε μαζί του, βγήκε έξω και σύμφωνα με το ΚΥΠΕ, αναφέρθηκε σε «δύο λαούς». Ασπάστηκε, δηλαδή, και αποδέχθηκε την τουρκική θέση, ότι στην Κύπρο υπάρχουν «δύο λαοί».

Το Υπουργείο Εξωτερικών έσπευσε να καλύψει τον κ. Φέλτμαν. Ανέφερε ότι ο βοηθός του Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, «εκ παραδρομής της γλώσσας», μίλησε για «δύο λαούς». Ήθελε να αναφερθεί σε «δύο πλευρές». Πολύ περίεργη «διευκρίνιση».

Όταν ένας βοηθός Γ.Γ. δεν γνωρίζει ότι η ορολογία «δύο λαοί», είναι πάγια θέση της τουρκικής πλευράς, για να καλύπτει την αξίωσή της για δύο χωριστά κράτη, και έρχεται εδώ και την εκστομίζει, τότε, η ελληνοκυπριακή πλευρά πρέπει να στηθεί στον τοίχο, επειδή τόσα χρόνια δεν πέτυχε να εμπεδώσει στη Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών τη σωστή εικόνα. Εξάλλου, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Μπαν Κι Μουν και ο Αλεξάντερ Ντάουνερ προβαίνουν σε απαράδεκτες δηλώσεις και έρχονται μετά να επικαλεσθούν «φραστικά λάθη».

Ο κ. Φέλτμαν, στις δηλώσεις του, επικαλείται την πεποίθηση του Μπαν Κι Μουν, ότι «το κοινό ανακοινωθέν έχει μία ιστορική σημασία και μπορεί να αποτελέσει ισχυρή βάση για να πάνε μπροστά οι ουσιαστικές διαπραγματεύσεις».

Το κοινό ανακοινωθέν Αναστασιάδη-Έρογλου παραπέμπει στην ύπαρξη δύο λαών; Αν έτσι το αντιλαμβάνεται η ηγεσία των Ηνωμένων Εθνών, τότε βρισκόμαστε μπροστά σε καταστροφικές εξελίξεις. Αν η τουρκική πλευρά πέτυχε να πείσει τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ότι στο νησί υπάρχουν δύο λαοί, τότε έχει πετύχει ένα τεράστιο άλμα αποδοχής των διαιρετικών θέσεών της από τη διεθνή κοινότητα.

Την ίδια στιγμή, και ενώ σήμερα ξεκινούν οι συζητήσεις για το περιουσιακό, έγκυρες πηγές δηλώνουν στο ΚΥΠΕ ότι παρατηρείται μεγάλη απόσταση στις θέσεις των δύο πλευρών, σε σημείο που να επιβάλλεται η εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η εφαρμογή Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης «ώστε να μη χαθεί το μομέντουμ της λύσης».

Εδώ και μήνες, ακούμε από κυβερνητικά χείλη για ενεργό εμπλοκή της Ε.Ε. στις συνομιλίες, αλλά εμπλοκή δεν βλέπουμε. Η τουρκική πλευρά απορρίπτει την εμπλοκή, ενώ η Ε.Ε. δεν δείχνει και ιδιαίτερο ζήλο να εμπλακεί στο Κυπριακό. Αλλά και η επανάληψη των τετριμμένων περί εφαρμογής ΜΟΕ, κατέστη και αυτό σύνθημα άνευ περιεχομένου. Η επιστροφή, άνευ όρων, της Αμμοχώστου, έχει απορριφθεί από την τουρκική πλευρά, και βρίσκεται και αυτή στο ράφι.

Εκτός τούτων, τα ΜΟΕ θα είναι απλώς το πρόσχημα που θα διαλαλεί την αδυναμία εξεύρεσης λύσης. Το Κυπριακό δεν είναι ΜΟΕ που χρειάζεται. Είναι λύση. Και προκειμένου να συγκαλυφθεί η μη εξεύρεση λύσης, επινοείται η εφαρμογή ΜΟΕ.

Οι ίδιες «έγκυρες πηγές» συνεχίζουν να μιλούν για «μομέντουμ λύσης». Ποιο είναι αυτό το μομέντουμ; Αναφέρεται συχνά η ανακάλυψη των υδρογονανθράκων. Αλλά και αυτή θα καταστεί, με απαίτηση της Τουρκίας, θέμα διαπραγμάτευσης. Η ελληνοκυπριακή πλευρά θα μπει σε κάποια στιγμή σε μέγγενη πιέσεων για να αποδεχθεί διαμοιρασμό του ορυκτού πλούτου της.

Το μομέντουμ ένα ήταν, είναι και θα είναι: Δείγμα γραφής της Τουρκίας, ότι εγκαταλείπει την αδιάλλακτη πολιτική της και δείχνει βούληση να διαπραγματευθεί βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Αυτό το μομέντουμ, όμως, ούτε το είδαμε, ούτε διαγράφονται στον ορίζοντα προοπτικές να το δούμε.

Τα πράγματα εξελίσσονται σε τραγικά για το εθνικό θέμα. Και αναμένεται να εξελιχθούν σε τραγικότερα. Καμία ψευδαίσθηση και κανένας εμπαιγμός του λαού, δεν μπορούν να αποκρύψουν τη σκληρή πραγματικότητα.