Σπεύδει στις ΗΠΑ ο κατοχικός ηγέτης Ντερβίς Έρογλου για να καταγγείλει την ελληνοκυπριακή πλευρά ότι καθυστερεί τη διαδικασία των συνομιλιών για την εξεύρεση λύσης. Το έχει πράξει πολλάκις. Συνεπώς, καμιά έκπληξη. Η τουρκική πολιτική είναι προβλέψιμη. Και στο πλαίσιο αυτής της προβλέψιμης πολιτική είπε και κάτι άλλο: Το ψευδοκράτος, διευκρίνισε, έχει υπογράψει συμφωνία με την Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων, η οποία θα ισχύσει και μετά τη λύση. Και αυτό, πρόσθεσε, είναι κόκκινη γραμμή. Όπως κόκκινη γραμμή, είπε, είναι οι τουρκικές εγγυήσεις και η εκ Περιτροπής Προεδρία επί της οποίας θα απεικονίζεται η συνεταιρικότητα του νέου πολιτειακού συστήματος, καθώς και ισότητα και ισοτιμία των δύο πλευρών.

Είναι πρόδηλο και από όσα η ίδια η Κυβέρνηση δηλώνει δημοσίως, ότι η τουρκική πλευρά αποκλίνει από το κοινό ανακοινωθέν, το οποίο στην ουσία συνιστά κινούμενη άμμο. Και το Κυπριακό καταλήγει στον ίδιο μηδενικό παρανομαστή. Φαύλος κύκλο η κατάσταση με την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία, όπως και οι ξένοι πλέον παραδέχονται, συνιστά αυταρχικό καθεστώς που καταπιέζει κατά τον χείριστο τρόπο τον ίδιο τον τουρκικό λαό. Εμάς θα σεβαστεί, τους οποίους προ καιρού θεωρεί, μέσω της ομοσπονδίας, πολίτες δευτέρας κατηγορίας; Και θα συμβαίνει αυτό διότι με τις σταθμισμένες, για παράδειγμα, ψήφους, η μία τουρκική θα ισοδυναμεί με πέντε ελληνικές.

Στην ουσία η τουρκική πλευρά ούτε καν ισοτιμία δεν θέλει, αλλά να καβαλικέψει την κυριαρχία. Και, ταυτοχρόνως, επί τη βάσει της ίδιας λογικής να βάλει χέρι στο σύνολο του φυσικού αερίου η ίδια η Τουρκία, αφού: 1. Θέλει συνεκμετάλλευση των πετρελαίων στο νότιο τμήμα και 2. Καθαρή τουρκική εκμετάλλευση στον βορρά. Διότι είναι στην Άγκυρα που ανήκει η Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων. Είναι, δε, πρόδηλο ότι η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα θα διαιρεθούν διά τρία. Το ένα σκέλος θα ανήκει στο ελληνοκυπριακό συνσιτών κράτος, το άλλο στο τουρκοκυπριακό και το τρίτο στην Τουρκία.

Υπάρχει, βεβαίως, και ο «καλός» Ταλάτ, ο οποίος, όπως κάποιοι προσδοκούν, θα αντικαταστήσει τον κακό Έρογλου. Και θα φέρει την άνοιξη ! Όπως την έφερε επί Χριστόφια και όπως ήταν ο «καλός» Οζερσάι και παλαιότερα ο «καλός» Ερντογάν, επί των οποίων οι ελπίδες αποδείχθηκαν φρούδες. Και τι μας είπε τις προάλλες ο «καλός» Ταλάτ; Ότι παρεξηγούμε την Τουρκία η οποία εργάζεται για το καλό μας!

Ότι, δηλαδή, με την εισβολή έφερε την ειρήνη, ότι με τις εγγυήσεις θα διατηρήσει την ασφάλεια και ότι με όλα αυτά τα οποία υποστηρίζει στο Κυπριακό και έχουν περιγραφεί πιο πάνω, ο συνεταιρισμός δεν θα είναι με τους Τουρκοκύπριους, αλλά με την ίδια την Τουρκία! Της οποίας, βεβαίως, λόγω ισχύος εφόσον δεν θα μπορούμε να είμαστε στην καλύτερη των περιπτώσεων «ισότιμος εταίρος», θα είμαστε μια υποταγμένη επαρχία όπου δεν θα εφαρμόζονται οι αρχές και οι αξίες της ΕΕ, αλλά εκείνες του καθεστώτος του Ερντογάν και των τανκς της Άγκυρας. Αυτό θέλουμε;