Ο λαός απαιτεί και δικαιούται να γνωρίζει την αλήθεια. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποχρεούται και οφείλει να την λέγει καθημερινά. Γνωρίζουμε ότι οι συνομιλίες, που ο Ν. Αναστασιάδης επιδίωκε με ανεξήγητη σπουδή, όχι μόνο καρκινοβατούν αλλά και οι προοπτικές τους είναι περισσότερο από ζοφερές. Η Κοινή Δήλωση, για την οποία ο Πρόεδρος εξέφρασε τον ενθουσιασμό του και την χαρακτήρισε ως την καλύτερη συμφωνία της τελευταίας 40ετίας, άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην αναβάθμιση του κατοχικού ψευδοκράτους. Οι Τούρκοι περιήλθαν τέσσερις πρωτεύουσες με τον αέρα… κράτους (!) και έγιναν δεκτοί από ανώτατους αξιωματούχους στις Βρυξέλλες, στην Ουάσιγκτον, στο Βερολίνο και στη Μόσχα όχι ως εκπρόσωποι κοινότητας αλλ’ ως οιονεί οντότητας. Μάλιστα, Οζερσάι και Ναμί κόμπασαν ότι για πρώτη φορά οι ξένοι άκουσαν από πρώτο χέρι τις θέσεις των Τούρκων. Βεβαίως, οι Τ/κ δεν θα μπορούσαν τίποτε να πράξουν χωρίς την ενεργό και δραστική βοήθεια εκ μέρους της κατοχικής Τουρκίας. Ναι, αυτής της Τουρκίας που, δήθεν, ο Πρόεδρος έφερε στο τραπέζι των συνομιλιών για να… λογοδοτεί.

Ο Αμερικανός πρέσβης, με άρθρο του στη «Χαραυγή» και ο Επίτροπος για τη Διεύρυνση, Στέφαν Φούλε, αυτός που μας κατέβηκε προχθές στην Κύπρο, εξαίρουν τον ρόλο της κατοχικής δύναμης στην επανέναρξη των συνομιλιών. Αλλά, τι; Πληροφορίες, που δεν διαψεύδονται, λέγουν ότι οι Τούρκοι είναι περισσότερο από θρασείς. Είναι αδίστακτοι πλέον. Δεν καταθέτουν ομοσπονδιακές θέσεις για την επίτευξη μιας βιώσιμης και λειτουργικής λύσης, όπως την οραματίζεται ο Πρόεδρος, αλλ’ έκδηλα συνομοσπονδιακές. Ο στόχος τους είναι ξεκάθαρος, απλώς η δική μας πλευρά δεν θέλει να τον βλέπει: Δύο ιδρυτικά κράτη, και συνομοσπονδιακή λύση με τουρκικές εγγυήσεις και παραμονή εποίκων. Σε δηλώσεις του στο βρετανικό πρακτορείο «Ρόιτερ», ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επέμεινε ιδιαίτερα σε θέματα ΜΟΕ και ειδικά στην Αμμόχωστο ως μέτρο αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών σε λύση η οποία, όμως, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. «Δεν είναι δυνατόν να αναμένεται ακόμα οποιαδήποτε πρόοδος», είπε, αφού είμαστε στο στάδιο των αρχικών θέσεων.

Προχθές, ο Πρόεδρος είχε χωριστές συναντήσεις με τον Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και τους προέδρους του ΚΕΒΕ και της ΟΕΒ καθώς και με αντιπροσωπία του ΔΗΣΥ. Όποιος διαβάσει τις δηλώσεις στις οποίες προέβησαν οι Α. Κυπριανού, Πρ. Προδρόμου, Φ. Πηλείδης και Φ. Ζαχαριάδης, πρέπει να τραβά τα μαλλιά του! Ένα αλαλούμ αντιφατικών δηλώσεων και μία πολιτική βαβυλωνία, προϊόν και αποτέλεσμα της… ενημέρωσης που είχαν από τον Ν. Αναστασιάδη. Να εννοήσουμε ότι ο Πρόεδρος είπε στους εκάστοτε συνομιλητές ό,τι ήθελαν να ακούσουν, όπως ακριβώς έκανε και ο μέντοράς του, Γλ. Κληρίδης; Μήπως ο Πρόεδρος δεν ήταν τόσο σαφής και ξεκάθαρος στις εξηγήσεις και στις απαντήσεις που τους έδωσε; Μήπως οι ίδιοι δεν κατάλαβαν; Κοντά σε αυτά, αν προστεθούν και οι καθημερινές θέσεις των Τούρκων, συμπληρώνουν μιαν αλλοπρόσαλλη και αδιευκρίνιστη εικόνα για συνομιλίες, που συνιστούν χοντρό δούλεμα και περιπαίξιμο.

Ο Πρόεδρος γνωρίζει και γνωρίζουμε κι εμείς ότι οι συνομιλίες δεν προχωρούν και δεν πρόκειται να προχωρήσουν, ανεξάρτητα από την παρεμβολή του διεθνούς παράγοντα, του οποίου η έγνοια δεν είναι η λύση του Κυπριακού, αλλά το φυσικό αέριο. Οι συνομιλίες δεν προχωρούν επειδή οι Τούρκοι καταθέτουν στο τραπέζι προτάσεις και αξιώσεις που, ακόμα και ο Ν. Αναστασιάδης, δεν θα τολμούσε να αποδεχθεί. Δύο ερωτήματα προς τον Πρόεδρο. Πρώτον, πότε θα ενημερώσει τον λαό -όχι μόνο οργανώσεις- για τη φαρσοκωμωδία που παίζεται στις συνομιλίες; Δεύτερον, επειδή δεσμεύτηκε ότι εκείνος ξέρει, καλείται να εξηγήσει στους πολίτες ποια εναλλακτικά σενάρια έχει έτοιμα, όταν και εφόσον καταρρεύσουν και επίσημα οι συνομιλίες;