Το όνειρο κάθε Κύπριου, θεμιτό, αιτιολογημένο και παραδεχτό, είναι η απόκτηση κατοικίας. Να έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του. Να μεριμνήσει στη συνέχεια και για τα παιδιά του. Η απόκτηση κατοικίας είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε πολίτη. Για να κτίσουν ή για να αποκτήσουν ένα σπίτι, εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες χρεώθηκαν. Αποτάθηκαν στις τράπεζες και στα συνεργατικά, δανείστηκαν και έκτισαν ή αγόρασαν κατοικία ή διαμέρισμα, για τους ίδιους ή για τα παιδιά τους. Τα δάνειά τους βασίστηκαν στις απολαβές τους, και στην εκτίμησή τους ότι η οικονομία θα συνέχιζε να πηγαίνει καλά, οι τράπεζες θα τους παραχωρούσαν εύκολο και γρήγορο χρήμα και οι ίδιοι θα μπορούσαν να αποπληρώσουν τις οφειλές τους. Οι πολίτες δεν υπολόγισαν την κρίση. Δεν ανέμεναν πως η ανεργία θα εκτοξευθεί σε ύψη δυσθεώρητα. Ούτε πίστευαν πως δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις και βιοτεχνίες θα έκλειναν και χιλιάδες θα έχαναν την εργασία τους. Ούτε, φυσικά, οι πολίτες πίστευαν ότι θα γινόταν κούρεμα.

Γιατί; Διότι όλοι, τότε προεδρικοί υποψήφιοι και τα κόμματα, με στεντόρεια φωνή τούς διαβεβαίωναν πως δεν θα δέχονταν κούρεμα καταθέσεων. Ο νυν Πρόεδρος, με απανωτές δημόσιες δεσμεύσεις του, διακήρυσσε πως δεν επρόκειτο να δεχθεί ποτέ κούρεμα και θα… αντιστεκόταν στην Τρόικα. Όταν, όμως, καθ’ ομολογίαν του, του έβαλαν δήθεν το πιστόλι στον κρόταφο, υπέκυψε και υπέγραψε το μνημόνιο, που υποθήκευσε τον τόπο στους ξένους δανειστές του. Τι λέγει το επικαιροποιημένο μνημόνιο; Ότι όλα τα περιττά νομικά, διοικητικά και άλλα εμπόδια, που εμποδίζουν την κατάσχεση εξασφαλίσεων των δανείων, πρέπει να αφαιρεθούν. Με απλά λόγια, επειδή για τα δάνειά τους οι πολίτες υποθήκευαν τα σπίτια τους, εάν και εφόσον αδυνατούν να καταβάλλουν τις δόσεις τους, αυτά σε εύλογο χρονικό διάστημα θα εκποιούνται από τις τράπεζες. Αυτό είναι το μέγιστο πρόβλημα της οικονομίας σήμερα, επειδή συναρτάται προς τα μη εξασφαλισμένα δάνεια και προς τη βιωσιμότητα των τραπεζών, που σύντομα θα υποβληθούν στα λεγόμενα στρες τεστ.

Τα περισσότερα κόμματα αντιδρούν στην εκποίηση κατοικιών επειδή θέλουν να διαφυλάξουν την πρώτη κατοικία. Τι είναι αυτή; Με νομοσχέδια που κατατέθηκαν και θα συζητηθούν την προσεχή Πέμπτη διασφαλίζεται ότι εννοείται ως πρώτη η κατοικία αξίας 40.000 ευρώ, με αξίες του 1980. Όμως, η νέα Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας, Χρυστάλλα Γιωρκάτζη, προειδοποιεί και καλεί τη Βουλή να μην προχωρήσει σε έγκριση οποιουδήποτε νομοσχεδίου επειδή ελλοχεύουν σοβαροί κίνδυνοι ανατροπής των μνημονιακών υποχρεώσεων και δεσμεύσεών μας, αλλά κυρίως θα επηρεαστεί το ενεργητικό των τραπεζών, θα προκαλέσει αύξηση των δανειστικών επιτοκίων για στέγαση και θα αυξήσει τις ανάγκες τραπεζών για νέα κεφάλαια. Επίσης, ο υπουργός Οικονομικών έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, που ενδέχεται να έχει η προτεινόμενη νομοθετική ρύθμιση. Ο Χ. Γεωργιάδης εξέφρασε αμφιβολίες εάν θα υπάρξει τράπεζα που θα δώσει στο μέλλον οικιστικό δάνειο, αν προωθηθεί προς ψήφιση η νομοθεσία που προτείνουν ΑΚΕΛ και ΕΔΕΚ.

Η απόκτηση κατοικίας είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη. Όμως, πολλοί είναι εκείνοι που, εκμεταλλευόμενοι την κρίση, αποφεύγουν να εκπληρώσουν δανειακές υποχρεώσεις τους. Πέραν αυτού, όμως, διερωτώμεθα: Αντί τα πράγματα να οδηγηθούν σε σύγκρουση, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην οικονομία και στους πολίτες, δεν υπάρχει μέση οδός; Η Κυβέρνηση γιατί δεν επιδιώκει να διαπραγματευτεί με την Τρόικα και να αμβλύνει κάποιες απαιτήσεις; Δεν μπορεί να παραταθεί το χρονικό όριο για την εκποίηση κατοικίας; Και πότε θα διοριστεί εκείνος ο διαμεσολαβητής; Δεν υπάρχει πρόβλημα που να μην έχει λύση. Απαιτείται διάλογος, συναντίληψη των κινδύνων και συνεννόηση Κυβέρνησης και Βουλής.