Δεν περνά ημέρα χωρίς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας όπως και άλλοι πολιτικοί αρχηγοί να επικαλούνται την ενότητα και να ψαλμωδούν υπέρ της αποφασιστικότητας με απαίτηση να επιδειχθεί η αναγκαία βούληση, ώστε όλοι μαζί να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του τόπου. Ιδιαίτερα τα οικονομικά και το Κυπριακό. Ανέξοδες φλυαρίες. Άκοπες ασυναρτησίες. Ευχερείς δημαγωγίες. Δεν νομίζουμε να υπάρχει κανείς που να μη διαβλέπει πού οδηγείται ο τόπος, και στα οικονομικά και στο Κυπριακό.

Οι σκεπτόμενοι πολίτες, που πλέον δεν αντέχουν ούτε τους λαϊκιστές ούτε του δημαγωγούς, έχουν αποκάμει από τις ατέλειωτες κοκορομαχίες των και τις δεσμεύσεις ενός Προέδρου που δεν τηρούνται. Με αφορμή τον επικό απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ, όλοι επιχείρησαν να μας δώσουν… μαθήματα πατριωτισμού, σύνεσης και αγωνιστικότητας. Όλοι αναφέρθηκαν σε εκείνα τα λαμπρά παλληκάρια που αψήφησαν τον θάνατο, τα βασανιστήρια και τα ικριώματα και έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία αυτού του τόπου.

Και τι έκαναν οι πολιτικοί; Την άφησαν μισή και τώρα υποθηκευμένη σε ξένους αδίστακτους δανειστές.
Ο Πρόεδρος και οι άλλοι πολιτικοί αρχηγοί κάλεσαν να αντλήσουμε διδάγματα από τον αγώνα της ΕΟΚΑ -ακόμα και ο λαλίστατος και φλύαρος Αρχιεπίσκοπος…- και επισήμαναν ότι απαιτείται βούληση, αποφασιστικότητα και προπάντων ενότητα. Απορούμε με οργή, όπως κάθε δεινοπαθών πολίτης: Ποιος και τι τους εμποδίζει να ομονοήσουν, να ομοφωνήσουν και να συναποφασίσουν, μέσα σε πνεύμα πραγματικής ενότητας και αδελφοσύνης επί του πρακτέου για την οικονομία και το Κυπριακό;

Το μέγα πρόβλημα σήμερα και στο εξής, θα είναι τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, που ενδέχεται να αφήσουν άστεγους χιλιάδες συμπατριώτες μας. Φρικιά ο νους και μόνο να το σκεφτεί κανείς. Όλοι φλυαρούν, συζητούν, διαπληκτίζονται αλλά… Γιατί η Κυβέρνηση δεν πάει στις Βρυξέλλες και να συζητήσει με τους Τροϊκανούς κάποιους συγκεκριμένους τρόπους απάμβλυνσης αυτού του τρομερού προβλήματος, που ίσως ενταφιάσει την κυπριακή οικονομία; Είναι εύκολο ο Πρόεδρος και ο Εκπρόσωπός του να πανηγυρίζουν επειδή εισπράττουμε εύσημα από τη Λαγκάρντ και τον Ντάισελμπλουμ ή από οίκους αξιολόγησης.

Τα προβλήματα της οικονομίας διογκώνονται και γίνονται οσημέραι πλέον απειλητικά. Πού είναι εκείνη η περιβόητη συνδιαβούλευση, εκείνη η δεσμευτική προδιαβούλευση του Προέδρου με τα κόμματα; Αλλ’ είναι και το Κυπριακό. Εμείς θυμόμαστε: Προεκλογικά, ο Ν. Αναστασιάδης δεσμεύτηκε ενώπιον του λαού και των κομμάτων ότι, αν εκλεγόταν, πρώτη προτεραιότητά του θα ήταν η σύνταξη ενός σύντομου, περιεκτικού σχεδίου λύσης. Πότε θα συνταχθεί αυτό το σχέδιο;

Δεσμεύτηκε ακόμα ότι θα απέσυρε όλες τις συγκλίσεις Χριστόφια-Ταλάτ. Δεν τις απέσυρε. Και κατηγορείται από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις για αναξιοπιστία. Ο Πρόεδρος συμφώνησε τη νέα Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου με τον κατοχικό Ταλάτ παρά τις περί του αντιθέτου παροτρύνσεις των κομμάτων. Όμως, δεν περνά ημέρα χωρίς να τα καλέσει σε ενότητα. Αλλ’ όλοι γνωρίζουν ότι θεματοφύλακας της ενότητας είναι ο Πρόεδρος.

Αν ο Ν. Αναστασιάδης εννοεί όσα διατυμπανίζει περί ενότητας, ομοψυχίας και αγώνα, τι αναμένει για να συγκαλέσει… προχτές μια σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών για να μορφοποιήσουν και να τσιμεντώσουν, επιτέλους, αυτήν την ενότητα; Γιατί φλυαρεί και περιμένει ότι οι άλλοι θα τον πιστέψουν; Η ενότητα δεν είναι γράμμα κενόν αλλ’ έχει περιεχόμενο και απαιτεί πράξεις, όχι διακηρύξεις προθέσεων που δεν έχουν την ανάλογη διάθεση υλοποίησής της.

Στο σημείο που έφτασαν η οικονομία και το Κυπριακό απαιτείται η μέγιστη ενότητα και συστράτευση δυνάμεων, όπως ακριβώς έγινε το 1955-59. Οι πολίτες αντιλαμβάνονται πλήρως αυτήν την αναγκαιότητα. Ο Πρόεδρος και οι πολιτικοί, πότε θα την συνειδητοποιήσουν;