Δεν υπάρχει κράτος! Αν υπήρχε σοβαρό και συντεταγμένο κράτος, θα είχαμε αρμοδίους που να ενεργούν με σοβαρότητα, προβλεπτικότητα και υπευθυνότητα. Τα θλιβερά και καταδικαστέα γεγονότα στη Λεμεσό, κατά την ομιλία του κατοχικού Ταλάτ, επιβεβαίωσαν αυτό που οι πολίτες καθημερινά διαπιστώνουν: Δεν υπάρχει σοβαρό και αξιόπιστο κράτος. Αν υπήρχε σοβαρό κράτος και κυβέρνηση, δεν θα είχαμε ενστικτώδεις αποφάσεις. Αίφνης, ο Ν. Αναστασιάδης, δήθεν εξοργισθείς, έπαυσε τον Αρχηγό Αστυνομίας. Συνταγματικά, δικαιούται να τον παύσει. Από την άλλη, όμως, υποχρεούται έναντι των πολιτών, αν τους σέβεται, να δώσει εξηγήσεις γιατί τον έπαυσε. Στην επιστολή παραίτησης, που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έστειλε στον Μιχ. Παπαγεωργίου, αναφέρει αυτολεξεί: «Επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι μετά τα χθεσινά (προχθεσινά) γεγονότα, που διαδραματίστηκαν στη Λεμεσό, αλλά και σωρεία άλλων πράξεων και παραλείψεων, που προηγήθηκαν της εκδήλωσης αυτής, με οδήγησαν στην απόφαση για άμεση παύση σας από τη θέση του Αρχηγού της Αστυνομίας για λόγους δημοσίου συμφέροντος».

Επειδή ο Πρόεδρος επικαλείται «λόγους δημοσίου συμφέροντος», οι πολίτες δικαιούνται και αυτοί να επικαλεστούν το αναφαίρετο δικαίωμά τους σε πλήρη ενημέρωση. Ποια είναι αυτή η «σωρεία άλλων πράξεων και παραλείψεων» για τις οποίες κατηγορείται ο Μιχ. Παπαγεωργίου, και που επέτρεψαν στον Πρόεδρο να ανασύρει την σπάθην και να τον καρατομήσει; Η αξίωση των πολιτών σε πλήρη διαφάνεια πηγάζει από δύο γεγονότα. Πρώτον, από την προεκλογική και μετεκλογική δέσμευση του Προέδρου, ότι θα ενημερώνει ανελλιπώς και τα κόμματα και τους πολίτες για όλες τις παραμέτρους της διακυβέρνησής του. Εκτός αν και αυτή η δέσμευση… εξαερώθηκε μέσα στον κονιορτό της δημαγωγίας και της εξαπάτησης των πολιτών. Δεύτερον, ο παυθείς αρχηγός διατύπωσε πλειάδα παραπόνων και κατηγοριών -εκ των υστέρων- εναντίον του πολιτικού προϊσταμένου του, Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Ι. Νικολάου. Αυτός, με τη σειρά του, απέρριψε τις κατ΄ εναντίον του καταγγελίες. Ποιον να πιστέψουν οι πολίτες;

Το θέμα, όμως, που δημιουργείται δεν είναι απλώς θέμα εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης προς τον έναν ή τον άλλον κρατικό αξιωματούχο. Είναι μέγα πρόβλημα ασυνεννοησίας, αναποτελεσματικότητας, ανευθυνότητας, ακυβερνησίας, ανεπάρκειας θεσμών και εκπροσώπων τους. Είναι εμφανές, από όσα τώρα αποκαλύπτονται και επιβεβαιώνονται, πως ο αρχηγός της Αστυνομίας δεν μπορούσε να συνεργασθεί και να συνεννοηθεί με τον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, και αντίστροφα. Ο Πρόεδρος γνώριζε για τη διάσταση αυτή αλλά, φαίνεται, δεν μερίμνησε να την αποπυροδοτήσει. Απλώς, με αφορμή τα θλιβερά γεγονότα στη Λεμεσό, βρήκε την αφορμή για να παύσει τον Μιχ. Παπαγεωργίου. Η παύση του και τα ρεζιλίκια με την ασφάλεια μιας εκδήλωσης υπήρξαν συνέχεια της κατάσχεσης του οχήματος του Γενικού Εισαγγελέα. Είναι έκδηλα σημάδια προϊούσας ακυβερνησίας, αναποτελεσματικότητας του κράτους και των υπηρεσιών του, και αποφυγής, ξανά, έμπρακτης ανάληψης ευθυνών.

Μετά τα τραγικά γεγονότα στις Κεντρικές Φυλακές, ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε (!!!) ότι θα ξήλωνε ολόκληρα σώματα. Ουδέν έγινε, απλώς την άρπαξαν κάποιοι δεσμοφύλακες. Ο Ι. Νικολάου, που με του ψύλλου πήδημα απαιτούσε παραίτηση αρμοδίων, υπουργών και του τότε Προέδρου, δεν ανέλαβε τις δικές του ευθύνες. Σήμερα, παύεται ο αρχηγός Αστυνομίας. Ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός δεν υπέχει εξίσου βαριές ευθύνες, είτε ήταν είτε δεν ήταν ενήμερος; Για όσα στραβά και ανεύθυνα συμβαίνουν στην Αστυνομία, ο πολιτικός προϊστάμενος δεν ευθύνεται; Γι’ αυτό, ναι, οι πολίτες αξιώνουν από τον Πρόεδρο να δώσει πλήρεις και πειστικές εξηγήσεις για τη «σωρεία άλλων πράξεων και παραλείψεων» του Μιχ. Παπαγεωργίου, όπως και για τις εντεύθεν ευθύνες του αρμόδιου Υπουργού ή και άλλων.