Τι συμβαίνει με τις συνομιλίες; Οι διαπραγματευτές επιτυγχάνουν πρόοδο ή τουλάχιστον η τουρκική πλευρά επιδίδεται σε επικοινωνιακά παιγνίδια εντυπώσεων, ιδιαίτερα ενόψει και των εκλογών της Κυριακής στην Τουρκία; Προχθές, ο Τ/κ διαπραγμαστευτής, Οζερσάι, ισχυρίστηκε πως οι δύο πλευρές έχουν προχωρήσει και ότι σύντομα θα αρχίσουν το λεγόμενο «πάρε-δώσε». Απαντώντας στον Οζερσάι, ο Κυβ. Εκπρόσωπος είπε:

«Είμαστε ακόμη στην αρχή και για όσους πιστεύουν ότι η λύση του Κυπριακού είναι έτοιμη, τους απαντώ ότι όχι μόνο δεν είναι έτοιμη, αλλά χρειάζεται σκληρή διαπραγμάτευση, χρειάζονται συμμαχίες και επιμονή σε βασικές αρχές και αξίες της Ε.Ε. Και είναι με αυτόν τον τρόπο που θα μπορέσουμε να φέρουμε ακριβώς την έννοια της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας και του ευρωπαϊκού κεκτημένου εντός της διαπραγμάτευσης, για να μπορέσει να υπηρετήσει την ίδια τη φιλοσοφία της λύσης. Ήδη με τις εξελίξεις στην αναβάθμιση του ρόλου της Ε.Ε., αυτό καθημερινά θα επιβεβαιώνεται και θα επηρεάζει την ίδια τη διαπραγμάτευση σε όλα της τα πλάτη και μήκη».

Οι πληροφορίες της «Σ» αναφέρουν ότι όντως οι συνομιλίες καρκινοβατούν επειδή ακριβώς, όπως αυτές οι στήλες και αυτή η εφημερίδα άπειρες φορές έχουν αναλύσει, οι Τούρκοι εμμένουν στις γνωστές και αταλάντευτες θέσεις τους. Δεν έχουν αποστεί ούτε κατά έναν ιώτα απ' όσα διαχρονικά βροντοφωνάζουν στην ελληνική πλευρά και αυτά αφορούν: Εγγυητικά και επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, δύο ιδρυτικά κράτη που, τάχα, θα δημιουργήσουν το νέο επανενωμένο ομόσπονδο κυπριακό κράτος «που θα προκύψει» από τη διευθέτηση που θα επιτύχουν τα συνιστώντα κράτη, εποικισμό.

Ο Κυβ. Εκπρόσωπος αίφνης θυμήθηκε την ευρωπαϊκή φιλοσοφία και το κοινοτικό κεκτημένο, που θα υπηρετήσει και, εμφανώς, πρέπει να εμβολιάσει την επιδιωκόμενη λύση. Απορούμε: Αυτά που λέγει ο Κυβ. Εκπρόσωπος δεν τα σκέφτηκε ο Πρόεδρος ή δεν του τα υπέβαλε ο Κυβ. Εκπρόσωπος ή εκείνοι που συγκροτούν τις λεγόμενες ομάδες εργασίας, πριν υπογράψει την Κοινή Δήλωση; Εμείς θυμόμαστε δύο δεδομένα, μεταξύ άλλων, που συγκρούονται προς την ευρωπαϊκή φιλοσοφία.

Το πρώτο είναι ότι πουθενά στην Κοινή Δήλωση δεν αναφέρεται ότι το υπό επιδίωξη ενωμένο ομόσπονδο κράτος θα είναι η συνέχεια και η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, θέση που διαχρονικά η ελληνική πλευρά διεκδικούσε. Ο Ν. Αναστασιάδης πέτυχε εν πολλοίς να την εξουδετερώσει, έστω και αν υποστηρίζει πως το νέο κράτος θα συνεχίσει να είναι μέλος της Ε.Ε. Δεύτερον, η κυριαρχία, αναφέρει η Κοινή Δήλωση, θα πηγάζει από τους Έλληνες και τους Τούρκους της Κύπρου και όχι από τον λαό.

Η θέση αυτή, καθαρά τουρκική από ετών, υιοθετήθηκε από τον Πρόεδρο, που την προέβαλε ως επίτευγμα της πλευράς μας. Επίσης, ο Πρόεδρος υποστηρίζει ότι διασφάλισε πως οι αξίες και αρχές της Ε.Ε. και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα θα ενυπάρχουν και θα λειτουργούν στο υπό δημιουργία και ίδρυση ομόσπονδο κράτος. Εμείς τον πιστεύουμε, επειδή αυτή είναι σταθερή θέση της ελληνικής πλευράς. Οι Τούρκοι, όμως, τι θα πράξουν;

Μέχρι σήμερα η συμπεριφορά τους εστιαζόταν να παίρνουν από την Ε.Ε. ό,τι τους συμφέρει και να απορρίπτουν ό,τι όφειλαν να υιοθετήσουν. Οι στήλες αυτές ανέκαθεν έχουν αναλύσει και εξηγήσει προς τους ηγέτες μας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, ως μέλος της Ε.Ε., του ΟΗΕ και διεθνών οργανισμών, δεν είναι τρίτης κατηγορίας κράτος. Άρα, η φιλοσοφία της λύσης, που ο Κυβ. Εκπρόσωπος επικαλείται, οφείλει και πρέπει να είναι ευρωπαϊκή: Ένας άνθρωπος μία ψήφος και πλήρης σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Οι Τούρκοι πρέπει να εξαναγκασθούν να συνειδηποιήσουν πως μια πιθανή βιώσιμη και λειτουργική λύση, για να αντέξει στον χρόνο και στα προβλήματα, πρέπει να είναι στηριγμένη στις αρχές και αξίες της Ε.Ε., χωρίς εγγυητές, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και χωρίς εποίκους. Συνεπώς, η Κυβέρνηση να αφήσει κατά μέρος τα πυροτεχνήματα.