Ένα γνωμικό σουαχίλι λέγει πως, «όταν πολεμούν οι ελέφαντες, υποφέρει το χορτάρι». Οι ελέφαντες είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία. Με αφορμή την ουκρανική κρίση, αναβίωσε και αναθερμάνθηκε ο μηδέποτε τερματισθείς Ψυχρός Πόλεμος. Ταυτόχρονα, αναδύθηκαν οι γνωστές σφαίρες επιρροής, τα ισοζύγια δυνάμεως και η αντιπαράθεση Ανατολής-Δύσης. Σε αυτήν την αναθερμανθείσα σύγκρουση ενεπλάκη και η Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή αυτή, σε συνεργασία και με τις ΗΠΑ, υποκίνησε τις διαδηλώσεις κατά του προέδρου Γιανουκόβιτς, με τον οποίο επιχείρησε να υπογράψει συμφωνία συνεργασίας. Οι ενέργειες των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. εκλήφθησαν από τη Μόσχα ως καθαρά εχθρικές επειδή αποβλέπουν, κατά την εκτίμηση της Ρωσίας, στην περικύκλωσή της. Μετά την «πορτοκαλί επανάσταση» του 2004, η Μόσχα εξέλαβε τις κινήσεις της Δύσης ως προσπάθεια αποδυνάμωσης και αποκλεισμού της, ενώ άλλες ήταν οι διακηρύξεις των Αμερικανών μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Τη δεκαετία του ’90, από αμερικανικής πλευράς δόθηκαν διαβεβαιώσεις πως η μόνη, τότε, υπερδύναμη, οι ΗΠΑ, δεν θα επιχειρούσε περικύκλωση της Ρωσίας αλλ’ αντίθετα, θα αναζητούσε στενότερη συνεργασία μαζί της. Οι Δυτικοί δεν κράτησαν τον λόγο τους και στα αμέσως επόμενα χρόνια η Πολωνία, η Τσεχία, η Ουγγαρία, η Βουλγαρία, η Ρουμανία έγιναν μέλη του ΝΑΤΟ. Επίσης, οι ΗΠΑ εγκατέστησαν πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς στην Ευρώπη, δήθεν για να ανακόψουν πυραυλική επίθεση από το… Ιράν, ενώ στην ουσία στόχευαν τη Ρωσία. Η ουκρανική κρίση είναι απότοκο αυτής της αντιπαράθεσης ΗΠΑ-Ρωσίας και προϊόν ενός νέου Ψυχρού Πολέμου, που συναρτάται ευθέως προς σφαίρες επιρροής, όπως αυτές καθορίστηκαν από τους Ρούζβελτ, Τσόρτσιλ και Στάλιν στη Γιάλτα της Κριμαίας. Σχετίζονται, επίσης, με την απόφαση του τότε Γ.Γ. του Κ.Κ. της ΕΣΣΔ, Ν. Κρούτσιεφ, να παραχωρήσει, με διάταγμα, την Κριμαία στην Ουκρανία, το 1954.

Δεν πρέπει να παραβλέπεται, από την άλλη, πως η Ρωσία είναι ο μεγαλύτερος προμηθευτής της Ευρώπης και ειδικά της Γερμανίας σε φυσικό αέριο ενώ, ταυτόχρονα, το 50% των εισαγωγών και εξαγωγών της Ρωσίας γίνεται με ευρωπαϊκές χώρες. Μέσα σε αυτό το πλέγμα πολιτικής, διπλωματίας, στρατηγικής, οικονομικής και ενεργειακής αντιπαράθεσης και κυρίως αλληλεξάρτησης πρέπει να ιδωθούν και οι κυρώσεις που οι ΗΠΑ και η Ε.Ε. επέβαλαν ή προσπαθούν να επιβάλουν στη Ρωσία και ποιες είναι οι αντιδράσεις-απαντήσεις της δεύτερης. Είναι αυτονόητο ότι και η Κύπρος, ως μέλος της Ε.Ε., ενδέχεται να επηρεαστεί από τις όποιες κυρώσεις η Μόσχα θα αποφάσιζε ή θα επέβαλλε στη Δύση. Ήδη, ένας τουλάχιστον Ρώσος εκατομμυριούχος, που επιχειρεί στην Κύπρο, είναι στον κατάλογο των αντίμετρων που ΗΠΑ και Ε.Ε. επέβαλαν στη Ρωσία. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει πολλές επιλογές. Πρώτον, ανήκει στη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ. Δεύτερον, είναι μέλος της Ε.Ε., άρα καλείται να συμφωνεί με την εκπεφρασμένη πολιτική της Ένωσης. Τρίτον, ταυτόχρονα διατηρεί άριστες πολιτικές, οικονομικές, φιλικές και άλλες σχέσεις με τη Ρωσία.

Τώρα που πολεμούν οι ελέφαντες -Δύση και Ρωσία- το χορτάρι, Κύπρος, δεν πρέπει να υποφέρει ή να υποφέρει κατ’ ελάχιστον. Χθες, ο Κυβ. Εκπρόσωπος δήλωσε πως με τους χειρισμούς του Προέδρου φαίνεται πως η Κύπρος διατηρεί την αξιοπιστία της έναντι της Ε.Ε. και τις φιλικές σχέσεις της με τη Ρωσία. Προηγουμένως, ο Υπουργός Εξωτερικών είχε μιλήσει για αντισταθμιστικά μέτρα που η Κύπρος θα ζητούσε σε περίπτωση κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Το θέμα δεν είναι αυτό. Η Κύπρος βρίσκεται μεταξύ της δυτικής σφύρας και του ρωσικού άκμονος. Ανήκει στη Δύση. Είτε μας αρέσει είτε όχι. Όμως, παράλληλα, διατηρεί και άριστες σχέσεις με τη Ρωσία. Η τέχνη της πολιτικής κα της διπλωματίας είναι να είμαστε αξιόπιστοι και σοβαροί ομοτράπεζοι των ισχυρών, για να μη καταντήσουμε ποδοπατημένο χορτάρι.