Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, πότε φορώντας φουστανέλα και πότε το κοστούμι του διδάκτορα της Πανεπιστημιακής Σχολής του Ρεαλισμού, εμφανίστηκε ενώπιον του ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη, επιχειρώντας να «παντρέψει» τα εφικτά με τα ευκταία και τις θυσίες των ηρώων του απελευθερωτικού αγώνα με τη συμφωνία με τον Έρογλου.
Ο μισός λόγος του αφιερώθηκε στη θυσία του ήρωα και ο άλλος μισός σε εγκώμια υπέρ της πολιτικής Αναστασιάδη στο Κυπριακό.
Αλλά εάν ο εμπαιγμός των ζώντων πολιτών μπορεί να θεωρηθεί συνήθης ασχολία των σημερινών πολιτικών, η προσπάθεια εμπαιγμού των ηρώων αποτελεί ιεροσυλία.
Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης αποτελεί σύμβολο ηρωισμού, πατριωτισμού και αυταπάρνησης. Θυσιάστηκε για να προσφέρει στις επόμενες γενιές των Ελληνοκυπρίων πατρίδα ελεύθερη. Δεν είχε καμία σχέση ούτε με διζωνικές λύσεις, ούτε με ρεαλιστικές σχολές, ούτε με συμφωνίες που οδηγούν τον κυπριακό Ελληνισμό στην εξαφάνιση. Δίδαξε πως τα ευκταία καθίστανται εφικτά, μόνο όταν πιστεύεις σε αυτά και μόνο όταν έχεις πίστη να αγωνίζεσαι για την πραγματοποίησή τους.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στάθηκε, όμως, μπροστά στον ήρωα, για να διαλαλήσει τα φοβικά του σύνδρομα και να προπαγανδίσει υπέρ της συμφωνίας του με τον Έρογλου, μία συμφωνία η οποία οδηγεί σε μία διχοτομημένη Κύπρο, και μετατρέπει την ελεύθερη πατρίδα, που οραματίστηκε ο Παλληκαρίδης, σε ένα εκτρωματικό κράτος, το οποίο θα καταρρεύσει με την πρώτη διαφορά, συμπαρασύροντας τον κυπριακό Ελληνισμό στην καταστροφή.
«Θα κλάψουμε επί ερειπίων και θα διερωτόμαστε πού είναι η άλλοτε ελληνική Κύπρος, εάν συνεχιστεί η παρούσα απαράδεκτη κατάσταση», είπε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αλλά την ελληνική Κύπρο την εκθεμελίωσαν προκάτοχοί του και ο Νίκος Αναστασιάδης προσθέτει σήμερα το τελευταίο καρφί στο φέρετρό της. Προσπάθησε να ωραιοποιήσει μία καταστροφική συμφωνία, η οποία οδηγεί στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, του τελευταίου καταφυγίου του κυπριακού Ελληνισμού, και μίλησε ακόμη και για την ιστορία, «τον μεγαλύτερο θησαυρό που έχουμε για να διδαχθούμε, να προσέξουμε και να πορευθούμε μπροστά», όπως είπε.
Αλλά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας λησμόνησε αυτήν την ιστορία, όταν ιστάμενος στο βήμα του Πατριαρχείου, διαστρέβλωνε την ιστορία λέγοντας πως «για τα δεινά του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης ευθύνεται η αφροσύνη των Ελλήνων». Λησμόνησε και να πει, απευθυνόμενος προς τον Ευαγόρα Παλληκαρίδη, πως την Κύπρο τη διχοτόμησε ο εθνικισμός των Ελληνοκυπρίων.
«Ανδρώθηκα σε μία οικογένεια και εν συνεχεία σε μία παράταξη που πίστεψε και πιστεύει στην εθνική ταυτότητα των Ελλήνων της Κύπρου, και έδωσα και θα δώσω μάχες για να προστατευθεί αυτή η εθνική ταυτότητα», δήλωσε.
Αλλά η εθνική ταυτότητα των Ελλήνων Κυπρίων δεν προστατεύεται ούτε με στήριξη σε σχέδια Ανάν, ούτε με συνομολόγηση συμφωνιών, όπως η τελευταία με τον Έρογλου. Αντίθετα, ο κυπριακός Ελληνισμός αντιμετωπίζει μέγιστο και ορατότατο κίνδυνο εθνικού αφανισμού, με αυτά τα σχέδια και τις συμφωνίες. Αυτές οι διευθετήσεις μετατρέπουν την Κυπριακή Δημοκρατία σε τουρκικό προτεκτοράτο και σηματοδοτούν το τέλος του κυπριακού Ελληνισμού στη γη των πατέρων του.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης καλείται να τερματίσει την επιζήμια τακτική του, να κάνει πολιτική μπροστά στα κενοτάφια ηρώων και στα εθνικά μνημόσυνα. Δεν προσφέρονται αυτές οι στιγμές για εξύμνηση αόριστων και νεοφανών θεωριών «ρεαλιστικής διεκδικητικότητας» και «πατριωτικού ορθολογισμού». Οι ήρωες δεν ασχολούνταν με ορολογίες και θεωρίες. Διά πράξεων και θυσιών έστελλαν μηνύματα, ένωναν τον κόσμο σε παλλαϊκούς αγώνες ελευθερίας και ελευθέρωναν πατρίδες...
