Όλα τα πολιτικά κόμματα, πλην του Δημοκρατικού Συναγερμού, ο οποίος και πάλι διά της εύγλωττης σιωπής του αποστασιοποιείται από τη συμφωνία Κυβέρνησης-Δημητριάδη, έχουν χαρακτηρίσει ως συναλλαγή τον τρόπο με τον οποίο έγινε η παραίτηση του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας. Και την ίδια στιγμή, ενισχύεται η απαξίωση των θεσμών και δημιουργούνται εύλογες ανησυχίες, και ως προς τη διαπλοκή που εκτυλίσσεται και ως προς την πορεία που θα ακολουθήσουν τα πράγματα όσον αφορά τη λεγόμενη κάθαρση και τιμωρία των ενόχων του οικονομικού εγκλήματος.

Μία μακρά και θυελλώδης σχέση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, κατά την οποία ακούστηκαν ουκ ολίγα εις βάρος του δευτέρου, καταλήγει σε ένα ευτυχές διαζύγιο. Με παροχή ενός «μπόνους» 300 χιλιάδων ευρώ στον Διοικητή και με απαλλαγή όλων των καταγγελιών εις βάρος του για όσα πιθανά ποινικά αδικήματα διέπραξε, κατά τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς. «Σας διαβεβαιώνω ότι παρά τις κατά καιρούς διαφορετικές θεωρήσεις, η εκτίμησή μου προς το πρόσωπό σας παραμένει απεριόριστη», αναφέρει η «αποχαιρετιστήρια» επιστολή του Προέδρου της Δημοκρατίας προς τον Διοικητή.
Εδώ έκδηλα διαφαίν
εται το στοιχείο της υποκρισίας. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της διακυβέρνησης, έθεσε ως στόχο το «φάγωμα» του Πανίκου Δημητριάδη. Του έθεσε δίπλα του επιτηρητές για να παρακολουθούν τις κινήσεις του, του έστειλε στην Αστυνομία στο γραφείο του, συνήργησε στο να αρχίσει ποινική ανάκριση εις βάρος του για πλαστογραφία. Κατηγορήθηκε για πολλά και για συνενοχή στην οικονομική καταστροφή ο Διοικητής. Και ξαφνικά όλα έγιναν μέλι-γάλα. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ξαφνικά, εκφράζει «απεριόριστη εμπιστοσύνη» σε εκείνον που εδώ και πολύ καιρό έχει στοχοποιήσει και εργαζόταν για την αντικατάστασή του.

Τον φιλοδωρεί με 300 χιλιάδες ευρώ, ως αντίδωρο για την παραίτησή του και ο Γενικός Εισαγγελέας, την ίδια μέρα του deal, ανακοινώνει ότι ο Διοικητής δεν θα κατηγορηθεί. Και προσέξτε: Κατ' απαίτησιν του κ. Δημητριάδη, το «μπόνους» των 300 χιλιάδων ευρώ θα κατατεθεί σε τράπεζα του Λονδίνου. Όχι σε τράπεζα της Κύπρου. Η Κυβέρνηση αυτής της χώρας και ο άνθρωπος που ελέγχει το τραπεζικό σύστημα δεν φαίνεται να εμπιστεύονται τις κυπριακές τράπεζες. Και εμβάζουν το ποσό σε τράπεζα του Λονδίνου. Την ίδια στιγμή που καλούν τους Κυπρίους και ξένους καταθέτες να εμπιστευθούν το τραπεζικό σύστημα της χώρας και να το στηρίξουν.

Όλα αυτά κλονίζουν ανεπανόρθωτα το ήδη κλονισμένο αίσθημα των πολιτών προς τους ταγούς και τους θεσμούς. Γίνονται διαμεσολαβήσεις στα παρασκήνια, ανατολίτικα παζάρια τύπου πάρε-δώσε σε θέματα αρχής, και επιβραβεύονται άνθρωποι τους οποίους η Κυβέρνηση δακτυλόδειχνε ότι εμπλέκονται σε σοβαρά αδικήματα. Ενισχύεται το αίσθημα και γίνεται βεβαιότητα ότι, στον τόπο αυτόν, ανίκητη είναι η διαπλοκή και παντοδύναμη η ατιμωρησία.

Έχει εκθεμελιωθεί πλέον και το τελευταίο ίχνος αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης προς το σύστημα. Έχει εκλείψει και το τελευταίο ίχνος ελπίδας, ότι τελικά οι ένοχοι του οικονομικού εγκλήματος θα τιμωρηθούν. Οι δεσμεύσεις του Προέδρου Αναστασιάδη για διαφάνεια, κράτος δικαίου και τερματισμό της διαπλοκής εξανεμίζονται. Με ταχυδακτυλουργικούς τρόπους συνάπτονται εν κρυπτώ και παραβύστω συμφωνίες, που μυρίζουν συναλλαγή.

Ποιος πολίτης, πλέον, μπορεί να εμπιστευθεί πολιτικούς και θεσμούς;
Και ποιος πιστεύει, πλέον, ότι θα υπάρξει πραγματική τιμωρία και κάθαρση;