Οι μεγάλες κρίσεις απαιτούν και μεγάλες αποφάσεις. Οι κρίσεις και οι αποφάσεις χρειάζονται στιβαρούς και σοβαρούς ανθρώπους, βαθείς γνώστες προβλημάτων, ικανούς να χειριστούν κρίσεις και να επιλύσουν ζητήματα. Με αφορμή την αποχώρηση του ΔΗΚΟ από την Kυβέρνηση και την απόσυρση των τεσσάρων υπουργών του προέκυψε θέμα ανασχηματισμού. Φρονίμως ποιών, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε τις παραιτήσεις όλων των υπουργών, ώστε να προβεί σε ευρύτερο ανασχηματισμό. Αυτός θα γίνει μάλλον στο επόμενο 15ήμερο και αφού ο Πρόεδρος επιστρέψει από το Δουβλίνο και αντιμετωπιστούν εκκρεμότητες των υπουργείων, ειδικά με θέματα Βρυξελλών. Ο λόγος του μη άμεσου ανασχηματισμού συναρτάται προς το ΔΗΚΟ. Ο Ν. Αναστασιάδης εμφανώς δεν επιθυμεί να παρατραβήξει το σχοινί στις σχέσεις του με τον άλλοτε συνεταίρο του, αφού θα τον χρειάζεται τουλάχιστον για τα επόμενα μνημονιακά νομοσχέδια ή και για άλλα θέματα της οικονομίας. Η στάση του ΔΗΚΟ στο Κυπριακό θα εξαρτηθεί από την πορεία των συνομιλιών και τις θέσεις που ο διαπραγματευτής της ελληνικής πλευράς θα διεκδικεί κατ’ εντολήν Αναστασιάδη.

Ο ανασχηματισμός θα γίνει έναν ακριβώς χρόνο από της αναλήψεως της εξουσίας από τον Ν. Αναστασιάδη. Η εφημερίδα αυτή και οι αρθρογράφοι, αναλυτές της, έγκαιρα και πριν ακόμα ο τότε πρόεδρος του ΔΗΣΥ κερδίσει τις εκλογές, είχαν εκτενώς αναλύσει και υποβάλει πως: Αφού ο Ν. Αναστασιάδης γνώριζε το χάος που θα παραλάμβανε από τον Δ. Χριστόφια, στην οικονομία ειδικά αλλά και το ναρκοπέδιο στο Κυπριακό, έπρεπε να σχηματίσει μια κυβέρνηση περισσότερο τεχνοκρατική και όχι κομματική. Τι έκανε; Για να ικανοποιήσει τους εταίρους του στη συγκυβέρνηση, σχημάτισε έναν διακομματικό αχταρμά. Ακόμα και συναγερμικά στελέχη εξαγριώθηκαν με τις επιλογές του ή με όσους του επέβαλαν οι συνεταίροι του. Πρώτον, ήταν μία καθαρά κομματική Κυβέρνηση -με εξαίρεση τον τεχνοκράτη Γ. Λακκοτρύπη- για να ικανοποιήσει κομματικές επιλογές και να αντιμετωπιστούν εσωκομματικά προβλήματα. Δεύτερον, η Κυβέρνηση αποτελείτο κατά πλειοψηφίαν από άτομα που υποστήριξαν το σχέδιο Ανάν, με επικεφαλής τον Ν. Αναστασιάδη.

Χειρότερα: Ακόμα κι ο προεδρικός περίγυρος αποτελείται από σεσημασμένους Αναν-ικούς ενώ σε διάφορες άλλες θέσεις και, τελευταία, οι επιτροπές για το Κυπριακό στελεχώνονται και αυτές από Αναν-ιστές. Στους ημικρατικούς οργανισμούς πάλι διορίστηκαν κομματικοί και εν πολλοίς άσχετοι με το αντικείμενο, με το οποίο θα ασχοληθούν. Με τέτοιο συνονθύλευμα ανομοιογενών ανθρώπων, με γνωστές πολιτικές πεποιθήσεις και άγνωστων ικανοτήτων διαχείρισης σοβαρών ζητημάτων, είναι αυτονόητο πως ο Πρόεδρος δεν μπορεί να ασκήσει πολιτική ούτε, προπάντων, να πείσει τους σκεπτόμενους πολίτες ότι εννοεί να κυβερνήσει υπεύθυνα. Λογικά, θα ανέμενε κανείς πως ο ΔΗΣΥ και ο Ν. Αναστασιάδης, με την 10ετή πείρα από τη διακυβέρνηση Κληρίδη, θα ήταν σε θέση να κυβερνήσουν καλύτερα και να αντιμετωπίσουν πιο σοβαρά τα προβλήματα μιας κοινωνίας, που δεν ανέχεται πια ούτε λαϊκισμούς ούτε ανέξοδα συνθήματα ούτε, κυρίως, επικοινωνιακά παιγνίδια, στα οποία αυτή η Κυβέρνηση παίρνει χρυσό.

Γι’ αυτό θεωρούμε πως, με τον επικείμενο ανασχηματισμό, ο Πρόεδρος καλείται να μην ανακυκλώσει τα ίδια πρόσωπα αλλά να διορίσει νέα, δυναμικά, ικανά, άριστους όπως υποσχόταν, για έναν σοβαρότατο λόγο: Το Κυπριακό και η οικονομία θα εισέλθουν σε ακόμα πιο κρίσιμους δρόμους. Οι παλιές κωμικές κομματικές συνταγές «για να κρατάμε όλα τα σχοινιά» έχουν χρεοκοπήσει και ξεπεραστεί από τα γεγονότα. Αν ο Πρόεδρος θέλει να πείσει τις πολιτικές δυνάμεις και τον λαό ότι θα ασκήσει πιο σοβαρή διακυβέρνηση και να δώσει λύσεις, η νέα Κυβέρνηση πρέπει να αντανακλά ένα νέο πνεύμα, μια νέα δυναμική και μία περισσότερο τεχνοκρατική πρακτική.