Οι Ημικρατικοί Οργανισμοί είναι και θεωρούνται -ως εκ της φύσεως, του ρόλου και της αποστολής τους- ουσιώδεις υπηρεσίες για τη λειτουργία του κράτους. Είναι ταγμένοι εξ ορισμού στην υπηρεσία του πολίτη και του κράτους. Ενισχύουν τη Δημόσια Υπηρεσία. Και συχνά στηρίζουν και τα δημόσια οικονομικά, αφού κυβερνήσεις αντλούν εκατομμύρια από τα όποια κέρδη τους για να κλείσουν τρύπες ή απλώς, όπως παρατηρήθηκε τον τελευταίο χρόνο, για να πληρωθούν οι Δημ. Υπάλληλοι και άλλες υποχρεώσεις του κράτους.
Οι εργαζόμενοι στους Ημικρατικούς Οργανισμούς θεωρούνται ότι βρίσκονται σε προνομιακή θέση, σε σύγκριση με τους εργαζομένους, π.χ. στον ιδιωτικό τομέα. Οι απολαβές, τα ωφελήματα, τα δεκάδες επιδόματα, οι συντάξεις και τα εφάπαξ τους είναι εντυπωσιακά και εν πολλοίς προκλητικά για τους περισσότερους εργαζομένους. Πώς απέκτησαν όλα αυτά τα ωφελήματα και απολαβές; Κατά κανόνα χάρη στις πανίσχυρες συντεχνίες τους, που συχνά εκβίαζαν κυβερνήσεις και κόμματα, για να αποκομίζουν οφέλη, χρησιμοποιώντας το όπλο της ψήφου.
Μετά την οικονομική κρίση και ειδικά μετά το Γιούρογκρουπ και το κούρεμα, που αποδέχτηκε ο πρόεδρος Αναστασιάδης, και οι εργαζόμενοι στους Ημικρατικούς υπέστησαν μειώσεις στις απολαβές τους, αλλά δεν... σφαγιάστηκαν όπως οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Ούτε είδαν δεκάδες συναδέλφους τους να απολύονται όπως σε ιδιωτικές επιχειρήσεις. Οι εργαζόμενοι στους Ημικρατικούς έχουν ακόμα υψηλές και σταθερά καταβαλλόμενες αποδοχές και άλλα ωφελήματα. Συγκρινόμενοι προς τους εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, θεωρούνται προνομιούχοι.
Έχουν μονιμότητα εργασίας και σταθερότητα καλής αμοιβής μέχρι να συνταξιοδοτηθούν. Και όταν αποχωρούν, εισπράττουν ένα ζουμερό εφάπαξ και υψηλή σύνταξη. Άρα, οι εργαζόμενοι στους Ημικρατικούς οφείλουν να είναι σεμνοί και, τουλάχιστον, να μην προκαλούν το κοινωνικό σύνολο και ειδικά αν ληφθούν υπόψη: Οι 80.000 σχεδόν των ανέργων, οι χιλιάδες που σιτίζονται στα κοινωνικά παντοπωλεία, οι χιλιάδες των νέων μας που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Κι όμως: Αυτοί οι προνομιούχοι βγήκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι και οχλαγωγούντες. Επιτέθηκαν στη Βουλή και καθύβρισαν βουλευτές.
Γιατί; Αξιώνουν διασφάλιση συνταξιοδοτικών και άλλων ωφελημάτων τους και συμμετοχή σε διάλογο. Κυβέρνηση και Βουλή τούς διαβεβαίωσαν γι’ αυτά. Παράλληλα, όμως, και παραγνωρίζοντας, ως μη όφειλαν, μνημονιακή δέσμευση δύο Προέδρων, απαιτούν όπως η ΑΤΗΚ, η ΑΗΚ και η ΑΛΚ μη ιδιωτικοποιηθούν. Δεν εξηγούν, όμως, από πού το κράτος θα εισπράξει το 1,4 δισεκ. που οι δανειστές μας απαιτούν από εμάς. Απειλούν τους βουλευτές και εκβιάζουν αδίστακτα το κοινωνικό σύνολο με διακοπή του ρεύματος και μη εξυπηρέτηση των πολιτών. Οι Ημικρατικοί δεν είναι περιουσία των εργαζομένων σε αυτούς. Ανήκουν στο κράτος. Και αυτό είναι δεσμευτικά υποχρεωμένο να τους ιδιωτικοποιήσει, πράγμα που όφειλε να είχε κάνει πριν από πολλά χρόνια και όχι προσεχώς. Οι εργαζόμενοι διαφωνούν και εκβιάζουν.
Δεν παραγνωρίζουμε τη συνεισφορά των Ημικρατικών Οργανισμών και των εργαζομένων στην οικονομία. Ούτε και παραγράφουμε εγκληματικές ενέργειες κυβερνήσεων, κομμάτων και των συντεχνιών τους ώστε να φτάσουμε στο σημερινό κατάντημα. Όμως, οι Ημικρατικοί δεν μπορεί πια να χρησιμοποιούνται ως πιστόλι στον κρόταφο των πολιτών, της οικονομίας και του κράτους, κάθε φορά που έτσι αποφασίζουν αναρχοσυνδικαλιστές. Γι’ αυτό και επιμένουμε για πολλοστή φορά: Η Κυβέρνηση να προωθήσει νομοσχέδιο στη Βουλή για απαγόρευση απεργιών στις ουσιώδεις υπηρεσίες. Αποδεκτό και απόλυτα σεβαστό το δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, αλλ’ αυτό δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιείται ως όπλο για να εκτελείται η οικονομία και να εκβιάζεται η κοινωνία.
