Διαχρονικά, όταν ξεκινούσαν συναντήσεις των ηγετών των δύο κοινοτήτων, το σκηνικό ήταν το ίδιο με το σημερινό. Ολόκληρη η διεθνής κοινότητα εξέφραζε ικανοποίηση και ευφορία για την έναρξη διαπραγματεύσεων, όλοι μιλούσαν για "νέα δεδομένα" και "νέο μομέντουμ" για λύση, όλοι χαιρέτιζαν και εξέφραζαν την προθυμία να συμβάλουν στην εξεύρεση λύσης. Και πριν κοπάσει ο απόηχος των πανηγυρικών δηλώσεων, και πριν ακόμη σπάσουν τα πανηγυρικά μπαλόνια που αφήνονταν στον αέρα, προέκυπτε απογοήτευση, δυσφορία και αδιέξοδο.

Αυτό το σκηνικό το γνωρίσαμε και στην πρώτη συνάντηση Μακαρίου - Ντενκτάς, και στην πρώτη συνάντηση Κυπριανού - Ντενκτάς, και στις πρώτες συναντήσεις Βασιλείου - Ντενκτάς, Κληρίδη - Ντενκτάς, Παπαδόπουλου - Ταλάτ, Χριστόφια - Ταλάτ, και χθες Αναστασιάδη - Έρογλου.

Πάντοτε υπήρχε ένα "καινούργιο" μομέντουμ. Όταν ανέλαβε τη διαχείριση του Κυπριακού ο Γλαύκος Κληρίδης, είχε χαρακτηρισθεί ευοίωνο το γεγονός ότι έχαιρε της εκτίμησης του δυτικού παράγοντα και οι Αγγλοαμερικανοί θα τον βοηθούσαν, κατά τις εκτιμήσεις των αφελών, να επιτύχει λύση. Θεωρήθηκε ''μεγάλη ευκαιρία" επειδή ο Γιώργος Βασιλείου ήταν έξω από το κομματικό κατεστημένο, υποστηριζόταν από τους Βρετανούς, και μπορούσε να διαπραγματευθεί μία λύση κοινής αποδοχής.

Λέχθηκε ότι με τον Χριστόφια διαχειριζόμενο τις τύχες του Κυπριακού και με γνωστή τη φιλοσοφία του ΑΚΕΛ έναντι των Τουρκοκυπρίων, και με τον "αριστερό" Ταλάτ στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, δημιουργούνταν "μεγάλες προοπτικές" για επίτευξη λύσης. Όλα αποδείχθηκαν ψευδαισθήσεις και ευσεβοποθισμοί, εκ του γεγονότος ότι κανένας δεν γνώριζε τα στρατηγικά σχέδια των Τούρκων και τις αμετακίνητες θέσεις τους για λύση δύο κρατών στην Κύπρο.

Οι ίδιες ψευδαισθήσεις και ευσεβοποθισμοί διατηρούνται και σήμερα. Προβάλλει ξανά η ξεθωριασμένη θεωρία περί νέων δεδομένων. Ακούμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να δηλώνει με βεβαιότητα ότι σήμερα η Τουρκία είναι στριμωγμένη, ότι δίνεται ένα τέλος στην έννοια του τουρκικού επεκτατισμού, υπάρχει το στοιχείο των υδρογονανθράκων, η ανάμειξη των Ηνωμένων Πολιτειών (ωσάν και πρώτη φορά οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμειγνύονται στο Κυπριακό).

Προβάλλονται τόσο ξεθωριασμένες ιστορίες, παρουσιάζεται η Τουρκία ως επιθυμούσα λύση, αυτήν τη στιγμή, επειδή, δήθεν, είναι στριμωγμένη διεθνώς, και προβάλλεται η εικόνα μίας πανίσχυρης Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία έχει την υποστήριξη όλης της διεθνούς κοινότητας. Αποκρύβεται ένα σημαντικότατο στοιχείο. Ότι αυτήν τη στιγμή η κυπριακή πλευρά είναι απογυμνωμένη από ένα σημαντικό χαρτί, το οποίο διέθετε πάντοτε: Την οικονομική ευρωστία. Σήμερα η Κύπρος ζει με δανεικά και, συνεπώς, οι αντιστάσεις της, λόγω οικονομικής δυσπραγίας, είναι μειωμένες.

Μέσα στους πανηγυρικούς της διεθνούς κοινότητας και της ευφορίας που επικρατεί στους κυβερνητικούς κύκλους εδώ, παραγνωρίζονται εντελώς τα αναλλοίωτα επιδρομικά σχέδια της Τουρκίας και οι συνεχείς διακηρύξεις των ηγετών της για τη μορφή της λύσης που επιδιώκουν. Οι Τούρκοι πάντοτε μας προειδοποιούν, χωρίς καλύψεις, τι πρόκειται να πράξουν. Και ο Νταβούτογλου μάς λέγει: Το κοινό ανακοινωθέν λαμβάνει υπόψη τις βασικές αρχές που υιοθετεί η τουρκική πλευρά για λύση βασισμένη στα δύο ιδρυτικά κράτη. Ο Ερντογάν μάς προειδοποίησε χθες: "Να μη γίνει βήμα πίσω από το σημείο που φτάσαμε αυτήν τη στιγμή". Εν ολίγοις, οι Τούρκοι πήραν, με τη συμφωνία Αναστασιάδη - Έρογλου, αυτό που ήθελαν. Και δεν δέχονται να κάμει η ελληνοκυπριακή πλευρά ούτε βήμα πίσω.

Εκτιμούμε: Δεν θα χρειαστεί να γίνουν πολλές συναντήσεις, ώστε να διαπιστωθεί το αδιέξοδο. Θα δούμε, τότε, πώς θα μπαλώσουν τα πράγματα οι ξένοι και οι δικοί μας ευσεβοποθιστές και πώς θα αντιμετωπίσουν τα χειρότερα που θα έλθουν...