ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Ακόμα δεν το βγάλαμε...
Ο Υπουργός Ενέργειας, Γιώργος Λακκοτρύπης, δήλωσε ότι η Κύπρος εξετάζει την πιθανότητα πώλησης φυσικού αερίου στην Αίγυπτο. Ακόμα δεν το είδαμε, ακόμη δεν το βγάλαμε και αρχίσαμε να το πουλούμε. Και μιλούσαμε για λαϊκισμό του Γιώργου Λιλλήκα όταν εισηγείτο προπώληση φυσικού αερίου. Περίμενε, κύριε Υπουργέ, να το βγάλουμε, να το κοτσιανιάσουμε προτού μας το φάει το «Μπαρμπαρός» και μετά αρχίζουμε τις πωλήσεις...

Πώς ο Νίκος Αναστασιάδης παραπλανούσε τα στελέχη του ΔΗΚΟ υπό τα χειροκροτήματα Καρογιάν

«Δεν θα δεχθώ να προσβάλει κανένας τους ΔΗΚΟϊκούς για την επιλογή τους, και θα τους κάνω περήφανους γι' αυτήν την επιλογή», δεσμευόταν ο Νίκος Αναστασιάδης, σε ομιλία του στις 5.12.2012, σε συγκέντρωση στελεχών του ΔΗΚΟ Λάρνακας. Και διακήρυσσε όλα αυτά, υπό τα χειροκροτήματα του Μάριου Καρογιάν και άλλων στελεχών, πρωτεργατών της συμφωνίας συνεργασίας των δύο κομμάτων.

Πώς έκαμε περήφανους τους ΔΗΚΟϊκούς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Ας βγει ο Μάριος Καρογιάν, οι Υπουργοί του ΔΗΚΟ και εκείνα τα στελέχη που υποστήριξαν τη συνεργασία με τον ΔΗΣΥ, να δηλώσουν αν αισθάνονται σήμερα περήφανοι. Αν δεν τους πρόσβαλε ο Πρόεδρος με τη συμφωνία του με τον Έρογλου. Αν δεν καταπάτησε το πρόγραμμα συμφωνίας των δύο κομμάτων. Ας βγουν να πουν πόσο υπερήφανοι είναι για τα στοιχεία του σχεδίου Ανάν που περιέχονται στη συμφωνία, για την τριπλή κυριαρχία, τη διπλή ιθαγένεια, τα ψήγματα παρθενόγενεσης, και τα άλλα πολλά που περιέχονται στο κοινό ανακοινωθέν. Ας βγουν και να πουν πόσο αυτή η συμφωνία ανταποκρίνεται στη διαχρονική πολιτική του ΔΗΚΟ, του Σπύρου Κυπριανού και του Τάσσου Παπαδόπουλου.

Αντί περήφανους ΔΗΚΟϊκούς, η συνεργασία με τον ΔΗΣΥ τούς κατέστησε ανθρώπους με καταρρακωμένη αξιοπρέπεια, προδομένους και παραπλανημένους.
Πού είναι ο σεβασμός στο πρόγραμμα συνεργασίας; Πού είναι ο σεβασμός προς το ΔΗΚΟ; Κάλεσε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης τον Νικόλα Παπαδόπουλο προτού αποδεχθεί το κοινό ανακοινωθέν, να τον ενημερώσει και να συναποφασίσει μαζί του; Έλαβε υπόψη τις θέσεις του; Ή τον κάλεσε εκ των υστέρων για να του απαγγείλει την απόφασή του; Είναι συλλογικότητα αυτή; Αποτελεί σεβασμό; Δεν είναι η ίδια συμπεριφορά με την οποία αντιμετώπιζε το ΔΗΚΟ ο Δημήτρης Χριστόφιας;

Τι υποσχόταν στους ΔΗΚΟϊκούς σε εκείνη τη συγκέντρωση ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Ιδού τι έλεγε, μεταξύ άλλων πολλών:
«Υπάρχουν οι τρόποι να καμφθεί η τουρκική αδιαλλαξία, αρκεί να έχεις συγκροτημένο σχέδιο και διεκδικητική πολιτική και να ξέρουμε πού ανήκουμε πολιτικά. Θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε την εξωτερική μας πολιτική και μέσα από τη συλλογική διαχείριση να πετύχουμε την άσκηση τέτοιων πιέσεων εκτός και εντός Ευρώπης, να αξιοποιήσουμε όλες τις φίλες χώρες».

Ποιους τρόπους χρησιμοποίησε για να κάμψει την τουρκική αδιαλλαξία; Πόση συλλογική διαχείριση έκαμε όταν εκ των υστέρων καλεί τους πολιτικούς ηγέτες και τους ανακοινώνει τις αποφάσεις του; Ποιος εντός και εκτός της Ευρώπης άσκησε πίεση επί της Τουρκίας; Μήπως ο Μπαν Κι Μουν, ο οποίος μας υποβάθμισε σε «κοινότητα»; Μήπως ο Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος δηλώνει ότι θα ζητήσει απελευθέρωση των κεφαλαίων της Τουρκίας; Μήπως η Βικτόρια Νούλαντ, η οποία εξαίρει τη βούληση και την αποφασιστικότητα του Έρογλου να επιλύσει το πρόβλημα;

Μήπως η Βρετανία, που δηλώνει ότι δεν επιθυμεί να πιέσει καμιάν από τις δύο πλευρές; Μήπως η Νορβηγία, η οποία μόλις πριν από μερικές μέρες χαρακτήρισε την κυπριακή ΑΟΖ «διαφιλονικούμενη περιοχή»; Ή μήπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αρνείται να αναμειχθεί ενεργά στον διάλογο;

Τίποτε απ' όσα υποσχόταν ο Νίκος Αναστασιάδης, δεν πέτυχε. Και τους «περήφανους ΔΗΚΟϊκούς» τους κατέστησε και δαρμένους και απατημένους...