Οι χριστοφιανικοί χειρισμοί Αναστασιάδη που ανατίναξαν την εθνική συναίνεση

Κάθε φορά που κάποιος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας αισθάνεται ότι δεν απολαμβάνει της υποστήριξης των πολιτικών δυνάμεων στους χειρισμούς και αποφάσεις του στο εθνικό θέμα, σπεύδει στην Αθήνα, προκειμένου να εξασφαλίσει τη στήριξη της ελληνικής κυβέρνησης, ούτως ώστε να τη χρησιμοποιήσει ως επικοινωνιακό χαρτί στις αντιπαραθέσεις του με τους διαφωνούντες στην Κύπρο. Αυτό έπραξε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να του αρνηθεί αυτήν την υποστήριξη, αφού, σε τέτοια περίπτωση, θα άφηνε την Κύπρο ακάλυπτη από την πανελλαδική κάλυψη. Αλλά γνωρίζοντας, επίσης, ότι με τα τόσα πολλά οικονομικά, κοινωνικά και άλλα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει αυτήν τη στιγμή η Ελλάδα, δεν είναι δυνατόν να προσθέσει ακόμη ένα, ανοίγοντας μέτωπο με τη Λευκωσία.

Στην πραγματικότητα, αυτόν τον στόχο είχε το ταξίδι του Προέδρου Αναστασιάδη στην Αθήνα, λίγες ώρες μετά που εγκαταλείφθηκε ακόμη και από τους πολιτικούς τους εταίρους στην Κυβέρνηση. Αντί να συμπεριφερθεί υπεύθυνα και σοβαρά, και να αφήσει την Ελλάδα έξω από τις διαφωνίες στην Κύπρο, αντί να την αφήσει να ασχολείται με την περίθαλψη των πληγών της, επεχείρησε να της φορτώσει τους κυπριακούς πονοκεφάλους και να εκμεταλλευθεί επικοινωνιακά τη στήριξή της στους χειρισμούς του.

Όμως, φαίνεται ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν του έκανε το χατίρι. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός, γνωστός άλλωστε από τη διαφωνία του με τον Νίκο Αναστασιάδη στο θέμα του σχεδίου Ανάν, το οποίο απέρριψε κατηγορηματικά όταν υπεβλήθη το 2004, και γνωστός από τη διαφωνία του με την όλη φιλοσοφία με την οποία πολιτεύεται ο Κύπριος Πρόεδρος όσον αφορά το Κυπριακό, αρνήθηκε να του προσφέρει πλήρη στήριξη. Μάλιστα, με τις δηλώσεις του έστειλε σαφέστατα μηνύματα προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τα οποία οφείλει να λάβει και να συμμορφωθεί.

Ο Αντώνης Σαμαράς, ενώπιον του Προέδρου Αναστασιάδη, τόνισε ότι «πρέπει να αντλήσουμε και διδάγματα από πρόσφατες φάσεις της ιστορίας του Κυπριακού και να διαφυλάξουμε τις προϋποθέσεις της ευρύτατης εθνικής συναίνεσης».

Τι ήθελε να πει στον Πρόεδρό μας με αυτά ο Έλληνας Πρωθυπουργός; Του υπέδειξε ότι με τους αδιαφανείς χειρισμούς του, την παραγνώριση της πολιτικής ηγεσίας, το γεγονός ότι άφησε ανενημέρωτη την πολιτική ηγεσία και εν κρυπτώ και παραβύστω, χωρίς να την ενημερώσει και να λάβει τις θέσεις της, προχώρησε σε αποφάσεις οι οποίες τραυματίζουν καίρια και αχρηστεύουν την εθνική συναίνεση. Ενώ ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε δεσμευθεί να ενημερώνει εκ των προτέρων την πολιτική ηγεσία πριν από τη λήψη αποφάσεων και να συναποφασίζει μαζί της, τελικά προτίμησε τον μονόδρομο και την αλαζονική αρχή «εγώ είμαι ο Πρόεδρος, εγώ αποφασίζω».

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανατίναξε την εθνική συναίνεση, και ακόμη και να φθάσει σε λύση, είναι εκ των προτέρων βέβαιο ότι, υπό τις συνθήκες που διαμόρφωσε με την αποδοχή του κοινού ανακοινωθέντος, ο λαός θα απαντήσει εκ νέου «όχι». Και ένα δεύτερο «όχι», όπως ο ίδιος παραδέχθηκε σε πρόσφατη ομιλία του, θα είναι καταστροφικό και θα σημάνει την οριστικοποίηση της διχοτόμησης.

Μένουμε ώς εδώ. Διότι και άλλα σημεία των δηλώσεων Σαμαρά αποτελούν σαφή ένδειξη αποστασιοποίησης από τους χειρισμούς του Προέδρου Αναστασιάδη. Αν δεν έλαβε τα μηνύματα, και αν επιδιώξει να παρουσιάσει την Αθήνα αλληλέγγυα προς τους χριστοφιανικούς χειρισμούς του, τότε θα προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά στο εθνικό θέμα και θα ανατινάξει εντελώς την εθνική συναίνεση.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Μακαριότατε, μιλήστε...

Πρόσφατα, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος δήλωσε, επαιρόμενος, ότι «συμβουλεύω τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στο εθνικό θέμα και αυτός με ακούει». Ύστερα από την καταστροφική αποδοχή της συμφωνίας με τα συστατικά στοιχεία του σχεδίου Ανάν, την αποδοχή της τριπλής κυριαρχίας και της διπλής ιθαγένειας, τι λέγει ο λαλίστατος Ιεράρχης; Αυτός συμβούλευσε τον Πρόεδρο να αποδεχθεί όλα αυτά τα καταστροφικά;