ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Πετούν νόμιμα;
Καλούνται οι αρμόδιοι της Πολιτικής Αεροπορίας και το Δ.Σ. των Κυπριακών Αερογραμμών να απαντήσουν: 1. Δικαιούνται οι Κυπριακές Αερογραμμές να πετούν όταν δεν υπάρχει Εκτελεστικός Διευθυντής στην Εταιρεία; 2. Έχουν πληρωθεί οι υπάλληλοι τον Ιανουάριο; 3. Είναι αλήθεια, ή όχι, ότι υπάρχει έλλειμμα 11 εκ. στα Ταμεία Προνοίας των υπαλλήλων; 4. Είναι αλήθεια ότι παρατηρείται όργιο προσθαφαιρέσεων στη λίστα όσων θα φύγουν με πλεονασμό; Ποια τα κριτήρια; 5. Εκείνοι όλοι οι επενδυτές που θα έρχονταν, θα έλθουν, ή έχασαν τον δρόμο;
Αναμένουμε...

Φταίει το «κοινωνικό σύστημα», ή η διάλυση του κοινωνικού κράτους από την Κυβέρνηση;

Αυτή η Κυβέρνηση ανήγαγε την επίρριψη ευθυνών σε άλλους, σε επιστήμη. Πρέπει να της αναγνωρισθεί αυτό το "επίτευγμα". Αυτή δεν ευθύνεται για τίποτε. Όλα τα φταίνε οι προηγούμενοι, όλα τα φταίει το σύστημα, όλα τα φταίει το "κράτος του 1960". Και, βεβαίως, όλοι αυτοί ευθύνονται. Αλλά το να τους επιρρίπτονται ευθύνες για την αναλγησία και τα τεράστια λάθη και τις παραλείψεις της σημερινής Κυβέρνησης, αυτό αποτελεί πρόκληση προς την κοινωνία.

Η Υπουργός Εργασίας βρήκε τρόπο να επιρρίψει αλλού τις ευθύνες του τραγικού θανάτου της άμοιρης Ρουμάνας. "Φταίει", είπε, "το αποτυχημένο κοινωνικό σύστημα".
Όμως, στη μακρόχρονη διάρκεια του "αποτυχημένου κοινωνικού συστήματος" δεν ακούσαμε να πεθαίνει άνθρωπος μέσα σε σπίτι-σκουπιδότοπο. Ούτε ακούσαμε να ζει μέσα σε ξύλινο περίπτερο, στοιβαγμένη σαν σαρδέλες, μία πενταμελής οικογένεια, το δράμα της οποίας έφερε στο φως δημοσίευμα της εφημερίδας "Φιλελεύθερος". Ούτε ευθύνεται το "αποτυχημένο κοινωνικό σύστημα" για την τραγωδία που βιώνουν 78 χιλιάδες άνεργοι και πολλές χιλιάδες άποροι. Ούτε ποτέ ακούσαμε να πηγαίνουν στο σχολείο πεινασμένα παιδιά, χωρίς σεντ στην τσέπη. Ούτε για γονείς που δεν μπορούν να αγοράσουν γάλα και ψωμί στα παιδιά τους.

Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα των μέτρων της Κυβέρνησης και της τροϊκανής εποχής, την οποία βιώνουμε. Είναι αποτέλεσμα της διάλυσης του κράτους πρόνοιας, διάλυση την οποία αυτή η Κυβέρνηση έχει προκαλέσει. Μπορεί το κοινωνικό σύστημα που είχαμε να παρουσίαζε πολλές αδυναμίες, αλλά δεν θα άφηνε μία άρρωστη γυναίκα με ένα παιδάκι να ζητιανεύουν φαγητό, μέχρι η μητέρα να πεθάνει. Γιατί, κυρία Αιμιλιανίδου, η Κυβέρνηση τερμάτισε την παροχή βοηθήματος σε αυτήν τη γυναίκα και σε πολλές άλλες ευάλωτες ομάδες;

Για να βγαίνουν ο Υπουργός Οικονομικών και οι κυβερνητικοί εκπρόσωποι και να επαίρονται ότι μείωσαν τα ελλείμματα και ότι προσεγγίζουμε στην ανάκαμψη; Γιατί η Κυβέρνηση προκάλεσε τόση δυστυχία στην κοινωνία, προκειμένου να περισώσει τους ξερούς αριθμούς; Γιατί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν εφάρμοσε τις "επιτυχημένες συνταγές", που προεκλογικά προπαγάνδιζε ότι κατείχε για να ανακουφίσει τις ευάλωτες ομάδες; Γιατί μέσα στις σκληρές οικονομικές συνθήκες που βιώνει ο λαός, αντί να ενισχύσετε τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιας, τις διαλύσατε;

Αυτά είναι αμείλικτα ερωτήματα, τα οποία η Υπουργός Εργασίας και γενικά η Κυβέρνηση καλούνται να απαντήσουν. Και, προ πάντων, να αναλάβουν ευθύνες και να παραδεχθούν λάθη. Να ομολογήσουν ότι η προτεραιότητά τους δεν είναι η ανακούφιση των ανθρώπων, αλλά η σωτηρία των τραπεζών, των μεγαλοσχημόνων και η εξυπηρέτηση των εχόντων.

Συγχαρητήρια στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος μόλις διάβασε το δημοσίευμα για την πενταμελή οικογένεια, ευαισθητοποιήθηκε και έδωσε εντολές να της εξασφαλιστεί σωστή διαμονή. Αλλά έτσι θα τη βγάζουμε τώρα; Αντί οι υπηρεσίες να τρέχουν και να εντοπίζουν δυστυχισμένους ανθρώπους, πεινασμένους και άστεγους, θα παρακολουθούν τα δημοσιεύματα για να τρέχουν εκ των υστέρων, και όσους προλάβουν;

Ακόμη δεν είδαμε, ίσως, τίποτα. Οι τραγωδίες είναι πίσω. Συνεχώς και περισσότερα κοινωνικά δράματα θα ξετυλίγονται μπροστά μας. Σαν αποτέλεσμα της ανυπαρξίας κράτους, κοινωνικής πολιτικής, εφαρμογής σκληρών κυβερνητικών μέτρων και πλήρους διάλυσης του κοινωνικού κράτους.