ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Everybody happy
Ενθουσιασμένος είναι ο Σόιμπλε, επειδή το πειραματόζωό του δείχνει να τα βγάζει πέρα σε αριθμούς και δηλώνει πως η Κύπρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μοντέλο και σε άλλες περιπτώσεις. Η συνταγή του: Σκληρά μέτρα στην αρχή και υπομονή στη συνέχεια. Περί δυστυχίας του κόσμου και ανεργίας, συσσιτίων και πεινασμένων μαθητών, ουδείς λόγος. Ούτε ο Σόιμπλε ούτε ο Χάρης Γεωργιάδης ούτε ο Νικόλας Παπαδόπουλος. Everybody happy...

Χριστόφιας και Αναστασιάδης ακόμη να αντιληφθούν ότι η Γενική Γραμματεία αποτελεί φωλεά φιλοτούρκων

«Διερωτώμαι, πόσα χρόνια θητείας χρειάζεται ένας Γενικός Γραμματέας για να γνωρίζει ποια είναι τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης, αναφερόμενος στις προκλητικές αναφορές του Μπαν Κι Μουν περί «εκλογών στην ελληνοκυπριακή κοινότητα» και την επίρριψη ευθυνών στην ελληνοκυπριακή πλευρά για τη διακοπή των συνομιλιών.

Με τη σειρά μου διερωτώμαι: Πόσα χρόνια θητείας χρειάζονται οι διάφορες κυβερνήσεις και οι διάφοροι Υπουργοί Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, να αντιληφθούν ότι η Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών έχει καταντήσει φωλεά φιλοτούρκων, με τους Αμερικανούς και Βρετανούς να υπαγορεύουν στον Γενικό Γραμματέα πολιτική επί του Κυπριακού και να του υποβάλλουν σχέδια λύσης τα οποία είναι σύμφωνα με την τουρκική φιλοσοφία;

Διερωτώμαι ακόμη, πόσα χρόνια χρειάζονται οι ηγέτες της ελληνοκυπριακής πλευράς, και πόσο ανεπίδεκτοι μαθήσεως είναι, να πιστεύουν ότι ο Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών είναι θεματοφύλακας αρχών και όχι υπηρέτης συμφερόντων, και πόσα χρόνια θητείας θα χρειαστεί η παρούσα διακυβέρνηση να αντιληφθεί ότι η πολιτική του καλού παιδιού έχει χρεοκοπήσει;

Ο Μπαν Κι Μουν δεν είναι από άγνοια που δήλωσε όσα δήλωσε. Ούτε από άγνοια πορεύθηκε στο «προεδρικό» του Ταλάτ, στην τελευταία επίσκεψή του στην Κύπρο, για να συναντήσει τον τότε κατοχικό ηγέτη και να συνομιλήσει μαζί του. Ήξερε καλά πού πήγαινε, και ξέρει καλά τι λέει. Ο στόχος του ΟΗΕ είναι ξεκάθαρος και αποδείχθηκε μέσα από τον χρόνο, τα διαχρονικά σχέδια που υπέβαλλε και την ποντιοπιλατική στάση: Θέλει λύση συνομοσπονδίας. Και επειδή εδώ υπάρχει ηγεσία ανίκανη, ανήμπορη να δει μέσα από τα γεγονότα και τις σκληρές εμπειρίες, προχωρεί ανενόχλητος στα σχέδιά του.

Γνωρίζουν και οι πέτρες ότι οι συνομιλίες διακόπηκαν με υπαιτιότητα του Έρογλου, κατόπιν οδηγιών της Άγκυρας, ως διαμαρτυρία, δήθεν, για την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε.από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τότε, ούτε οι «φίλοι μας» στην Ευρώπη ευαισθητοποιήθηκαν επειδή ένα υποψήφιο μέλος τους καταπατούσε τους θεσμούς της, ούτε ο ΟΗΕ κατήγγειλε την τουρκική στάση. Αλλά ποια ήταν η ευθύνη τής τότε κυβέρνησης; Ο Δημήτρης Χριστόφιας όφειλε να στείλει αμέσως επιστολή στον Γ.Γ., να του ζητεί να καταγγείλει την Τουρκία και τον Έρογλου και να τον προειδοποιούσε ότι εάν η τουρκική πλευρά δεν επανερχόταν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων, η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν θα προσερχόταν σε νέες συνομιλίες.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, όμως, έκαμε γαργάρα την τουρκική πρόκληση, και «χάριν του καλού κλίματος» σιώπησε. Για να έλθει σήμερα ο Νίκος Αναστασιάδης και να συνεχίσει να παίζει τον ίδιο ρόλο του καλού παιγνιδιού, ικετεύοντας για ένα κοινό ανακοινωθέν. Με τον Ντάουνερ να καταθέτει πονηρές προτάσεις και τους Αγγλοαμερικανούς φίλους του Προέδρου να αναζητούν «συμβιβαστικό», ασαφές ανακοινωθέν. Απλώς για να προσφέρουν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και στον Έρογλου τα προσχήματα να εισέλθουν σε νέο διάλογο κωφών.

Μία είναι η διέξοδος. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να αποστείλει επιστολή στον Γ.Γ. και να τον προειδοποιεί ότι -εφόσον δεν αποσύρει την προκλητική του δήλωση και δεν καταγγείλει την τουρκική πλευρά ως υπεύθυνη για τη διακοπή των συνομιλιών και δεν γίνει αποδεκτό ένα κοινό ανακοινωθέν τριών λέξεων για λύση ενός κράτους, με μία διεθνή προσωπικότητα, μία ιθαγένεια και μία κυριαρχία- δεν πρόκειται να προσέλθει σε νέες συνομιλίες.

Έχει τα κότσια; Άλλως να ετοιμασθεί να υποδεχθεί το νέο σχέδιο διχοτόμησης του ΟΗΕ...