ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Πετρέλαιο
Πολλά βαρέλια πετρελαίου αξίας 60 δις εντοπίστηκαν στο οικόπεδο 12, γράφει ο «Φιλελεύθερος». Να κάνουν υπομονή οι πεινασμένοι και θα φάν' όσα τους αφήσουν οι δικοί μας σεΐχηδες και οι Τούρκοι...

Τίποτε δεν είναι αποδεκτό  από την τουρκική πλευρά  εκτός το «κεκτημένο» Ανάν

«Να στηρίξουμε τον Πρόεδρο», γράφει σε άρθρο της η εφημερίδα «Πολίτης», τονίζοντας ότι όλοι πρέπει να στηρίξουν τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στην προσπάθειά του να επιτύχει την έκδοση κοινού ανακοινωθέντος. Επισημαίνει ότι αν συμφωνηθεί αυτό το κείμενο, «θα ξεκαθαρίζει μια και καλή το κεφάλαιο της βάσης της λύσης, διευκρινίζοντας τα κεφάλαια της κυριαρχίας, της ιθαγένειας, της μίας διεθνούς προσωπικότητας, αλλά και της πολιτικής ταυτότητας της ομόσπονδης Κύπρου, ως μέλους του ΟΗΕ, και της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Και προσθέτει ότι, «σε περίπτωση που υπάρξει συμφωνία, είναι σίγουρο ότι θα βρεθούμε στα μισά της λύσης, αφού τα θέματα που θα καλυφθούν διά του κοινού ανακοινωθέντος, δεν θα επανέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Κατ' αρχήν, σωστά κρίνει το άρθρο, ότι αυτό το «κοινό ανακοινωθέν» που επιδιώκει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι... κοινό ανακοινωθέν, αλλά ενδιάμεση λύση. Αυτό του υπεδείχθη από πολιτικούς αρχηγούς στην τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου και αυτό επεσημάνθη και από τη στήλη. Προς τι, λοιπόν, να παραπλανάται ο κόσμος και να μη λέγεται το κάθε πράγμα με το όνομά του;

Δεύτερο: Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έχει τη στήριξη όλων, ακόμη και της αντιπολίτευσης, στην προσπάθειά του να επιτύχει κοινή διακήρυξη, η οποία να κατοχυρώνει όσα τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών διασφαλίζουν. Μία διεθνή προσωπικότητα, μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια. Αλλά η στήριξη αυτή δεν αποτελεί λευκή επιταγή. Και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν είναι τις ελληνοκυπριακές θέσεις που προσπαθεί να διασφαλίσει. Αυτό που προσπαθεί να επιτύχει είναι ένα συμβιβαστικό κείμενο, που προσεγγίζει τις τουρκικές θέσεις.

Στην πρόταση που υπέβαλε στην τουρκοκυπριακή πλευρά προσφέρει δώρα στους Τούρκους, τη διπλή κυριαρχία που θα εκπηγάζει από τους Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους, δηλαδή τα δύο συνιστώντα κράτη και τη διπλή ιθαγένεια, που θα προσφέρεται ως «εσωτερική ιθαγένεια» από τα δύο συνιστώντα κράτη. Αυτό προσφέρει την ευκαιρία στην τουρκική πλευρά να ερμηνεύει το «κοινό ανακοινωθέν» σύμφωνα με τις πάγιες τουρκικές θέσεις. Το γεγονός ότι δεν έκανε αποδεκτά τα δώρα Αναστασιάδη, δείχνει και την πρόθεση των Τούρκων να παζαρέψουν ακόμη περισσότερο την ενδιάμεση λύση, ώστε να προσεγγίζει ακόμη περισσότερο τη θέση τους.

Εξάλλου, οι παρεμβάσεις που υπάρχουν από διάφορες πλευρές, Ηνωμένα Έθνη, Αμερικανούς και Βρετανούς, καθιστούν ακόμη πιο ευάλωτη μία συμφωνία η οποία να κατοχυρώνει βασικές αρχές αποδεκτές από την ελληνοκυπριακή πλευρά. Διότι η προσπάθεια των ξένων εκκινεί από την αρχή συμβιβασμού των θέσεων των δύο πλευρών, συμβιβασμό ο οποίος, στην «καλύτερη» περίπτωση, θα είναι ο ευνουχισμός των βασικών αρχών και στη χειρότερη η πλήρης ικανοποίηση των τουρκικών θέσεων.

Τα δώρα που προσέφερε ο κ. Αναστασιάδης, ακόμη και αν έχουν απορριφθεί από την τουρκική πλευρά, δεν επιστρέφονται. Η αποδοχή της κυριαρχίας των δύο συνιστώντων κρατών και της εσωτερικής ιθαγένειας έχουν, ήδη, καταγραφεί ως κεκτημένο του Έρογλου. Και επειδή στο καλύτερο δεν μπορούμε να πάμε, το αποτέλεσμα που θα προκύψει θα είναι το χειρότερο.

Τρίτο: Κανένας δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι η τουρκική πλευρά, ακόμη και αν συμφωνηθεί «κοινό ανακοινωθέν», θα το τηρήσει. Άλλωστε, η προϊστορία είναι αμείλικτη. Ούτε τις συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου σεβάστηκε, ούτε τη συμφωνία της Γ΄ Βιέννης για την Καρπασία ετήρησε. Το μόνο που αποδέχεται είναι το «κεκτημένο», όπως το χαρακτήρισε ο Νταβούτογλου, του Ανάν.
Με τις υποχωρήσεις Αναστασιάδη, συμπληρώνονται οι υποχωρήσεις Χριστόφια. Και είμαστε ακόμη στην αρχή. Δεν εισήλθαμε στη διαπραγμάτευση...