ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ
Αχάμπαρα κόμματα
Άραγε, είναι τόσο αχάμπαρα και αμελέτητα τα κόμματα και τα ΜΜΕ, ώστε λησμονούν ότι ο πρώτος που αναγνώρισε το ψευδοκράτος ήταν ο ίδιος ο Γ.Γ. Μπαν Κι Μουν, ο οποίος στην τελευταία επίσκεψή του στην Κύπρο συνάντησε τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ στο «προεδρικό»; Λησμόνησαν τότε, ότι το βράδυ, στη δεξίωση που δόθηκε προς τιμήν του Γ.Γ., όλα τα κόμματα απέσχαν διαμαρτυρόμενα, με μόνη εξαίρεση τους ηγέτες του Δημοκρατικού Συναγερμού και το ΑΚΕΛ; Γιατί τώρα εξανίστανται όλοι και σχίζουν τα ιμάτιά τους, όταν ο υπάλληλος Ντάουνερ ακολουθεί τα βήματα του μάστρου του και συναντά στην τουρκική «πρεσβεία» τον Τούρκο «πρεσβευτή»;

Ο Νταβούτογλου είχε μιλήσει στην Αθήνα για «κεκτημένο Ανάν» και εδώ τον ανέμεναν να έλθει με δώρα...

Ποιες ψευδαισθήσεις, άραγε, έτρεφαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και τα πολιτικά κόμματα, όσον αφορά την παράνομη επίσκεψη Νταβούτογλου στα κατεχόμενα; Ότι ο εμπνευστής της τουρκικής πολιτικής του νεο-οθωμανισμού θα ερχόταν και θα έφερνε δώρα στην ελληνοκυπριακή πλευρά; Αν είχαν ίχνος πολιτικής διορατικότητας, θα αντιλαμβάνονταν ποια θα ήταν η στάση του, από τις δηλώσεις που είχε κάνει στην Αθήνα, ιστάμενος παραπλεύρως του Έλληνα ομολόγου του Ευάγγελου Βενιζέλου. Είχε πει, μεταξύ άλλων πολλών προκλητικών, ότι το σχέδιο Ανάν αποτελεί κεκτημένο. Για την Τουρκία το «κεκτημένο Ανάν» είναι υπεράνω παντός άλλου κεκτημένου. Και του ευρωπαϊκού και των αρχών των Ηνωμένων Εθνών και των ψηφισμάτων τους και του διεθνούς δικαίου. Η μόνη αποδεκτή λύση για την Τουρκία είναι η λύση Ανάν. Προς το παρόν. Διότι σε μεταγενέστερο στάδιο, σίγουρα θα είναι κάτι περισσότερο από το Ανάν...

Τι καθόμαστε εμείς εδώ και συζητούμε περί κοινού ανακοινωθέντος, παρουσιαζόμαστε ως παλληκάρια της φακής σε εθνικά μνημόσυνα, και καλούμε τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει και να πάρει από το αφτί την Τουρκία;
Παρενέβη, εδώ και 40 χρόνια, κανένας για να σωφρονίσει την Τουρκία, για να παρέμβει τώρα;

Όλοι έχουν διαχρονική πολιτική στο Κυπριακό, σαφώς, φιλοτουρκική.
Τα Ηνωμένα Έθνη, εδώ και χρόνια, έχουν κλειστά μάτια και κλειστά αφτιά στις τουρκικές αυθαιρεσίες. Όλα τα σχέδια που έχουν υποβάλει, όλοι οι Γ.Γ., σαφώς και προσανατολίζονται σε διχοτομική λύση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση με πάθος υποστήριξε το σχέδιο Ανάν και κατηγορηματικά μας λέει «βρέστε τα με τους Τουρκοκυπρίους και ό,τι συμφωνήσετε θα το δεχθούμε και ως ευρωπαϊκό κεκτημένο». Χωρίς να λάβει υπόψη της ότι ένα ημικατεχόμενο κράτος-μέλος της ζητούσε την αλληλεγγύη της και όχι τη βαναυσότητά της, μας κούρεψε και διέλυσε την οικονομία μας. Και θα έλθει τώρα να μας στηρίξει; Ας ζητεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την εμπλοκή της Ε.Ε. στις συνομιλίες. Δεν αντιλαμβάνεται ότι προσθέτει ακόμη ένα μοχλό πίεσης στη δική μας πλευρά.

Θα μας βοηθήσουν οι Αγγλοαμερικανοί; Μα αυτούς τους ενδιαφέρουν πρωτίστως οι δικοί τους σχεδιασμοί στην ευρύτερη περιοχή. Το βλέμμα τους είναι στραμμένο στα οικόπεδά μας. Θέλουν σύντομη λύση, για να διοχετεύσουν το φυσικό αέριό μας μέσω Τουρκίας. Δεν διχοτόμησαν την Κύπρο για να έλθουν τώρα να την επανενώσουν.

Η Ρωσία; Ο Πούτιν αντελήφθη ότι τη χώρα του τη χρησιμοποιούμε ως πέμπτο τροχό της αμάξης. Και μας εγκατέλειψε και αυτός. Σε σημείο που να παραπονείται και ο «φίλος» του, ο Δημήτρης Χριστόφιας, ότι τον «πρόδωσε»...
Τι μας έλεγε προεκλογικά ο Πρόεδρος; Ότι θα ενισχύσει το Εθνικό Συμβούλιο με διεθνολόγους, συνταγματολόγους, τουρκολόγους. Πού είν' τους; Του έχουν αναλύσει με ειλικρίνεια το διεθνές περιβάλλον, τα συμφέροντα ενός εκάστου παίκτη, τι πρέπει να πράξει, ώστε να προσπαθήσει να προωθήσει το Κυπριακό, θωρακίζοντας την κυπριακή υπόθεση με στρατηγικούς συμμάχους; Του έχουν αναλύσει ποια πολιτική πρέπει να ακολουθήσει; Ποιες προοπτικές διαγράφονται, ή ποια νέα δεινά μας περιμένουν;

Τίποτε απ΄ όλα αυτά. Χάνει τον καιρό του με διεκδικητικούς λόγους στα εθνικά μνημόσυνα και σε επικοινωνιακά παιγνίδια. Ούτε σαφή στρατηγική είχε, ούτε σχέδιο Β κάθισε να σκεφθεί. Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, το ΑΚΕΛ αντιπαραθέτει τη δική του αποτυχημένη συνταγή, το ΔΗΚΟ του Νικόλα σύρεται, επιμένοντας να θυσιάζει τα πάντα στην καρέκλα, και η ΕΔΕΚ μιλά για ανύπαρκτες ευρωπαϊκές λύσεις και κεκτημένα.
Πτωχεύσαμε και σε ηγέτες με όραμα και σε κόμματα με αρχές...