Δεν υπάρχει ελπίδα νέας πολιτικής με Αναστασιάδη, Αβέρωφ, Κυπριανού

Σαράντα δύο χρόνια άσκησης μίας απολιθωμένης πολιτικής, τέσσερα χρόνια ψευδαισθήσεων, ωραιοποιήσεων, ψευδών, παραπλανήσεων, κατέρρευσαν μέσα σε ελάχιστο χρόνο, σαν χάρτινος πύργος. Και η «ρεαλιστική» πολιτική και οι «πραγματιστές» ηγέτες που ανέλαβαν να την ασκήσουν και να οδηγήσουν το εθνικό θέμα σε δίκαιη, βιώσιμη και λειτουργική, δήθεν, λύση το οδήγησαν σε κρίση και σε νέα, πιο καταστροφικά, αδιέξοδα.

Τα κοινά οράματα με τον Ακιντζί μετατράπηκαν σε εφιαλτικά οράματα. Ο «σύγχρονος προοδευτικός ηγέτης Ταγίπ Ερντογάν, που θέλει λύση το συντομότερο», αποδείχθηκε αδίστακτος και αδιάλλακτος. Η «μετριοπάθεια» του κατοχικού ηγέτη εξελίχθη σε σκληρότητα και ανυποχωρητικότητα, πέραν ακόμη και αυτής του Ραούφ Ντενκτάς.

Τα «επιχειρήματα», πως η Τουρκία έχει συμφέρον να λύσει το Κυπριακό για να γίνει παίκτης στο ενεργειακό παιγνίδι της περιοχής, αποδείχθηκε φούσκα και εφεύρημα ανεγκέφαλων και ανιστόρητων ηγετών. Η διαδικασία win-win, δηλαδή όλοι να βγουν κερδισμένοι και κανένας χαμένος από τη λύση, εξελίχθηκε σε διαδικασία μονομερών παραχωρήσεων της ελληνοκυπριακής πλευράς.

Τα έδωσαν όλα οι «εμπνευσμένοι» ηγέτες μας στα εσωτερικά θέματα και έλαβαν μηδέν στις κύριες πτυχές του προβλήματος. Δεν αποενοχοποίησαν απλώς την Τουρκία. Αποδέχθηκαν και κατέστησαν ελληνικές θέσεις αυτές της Άγκυρας. Υπό την κάλυψη του ψευδοδιαλόγου, τύπου άρπα-κόλλα, επέτρεψαν στην Τουρκία να φθάσει πολύ πλησίον της προσάρτησης των κατεχομένων.

Η θέση του ΑΚΕΛ, πως η Τουρκία μεθοδεύει τετελεσμένα μόνο όταν δεν υπάρχει σε εξέλιξη διάλογος, αποδείχθηκε μύθος. Υπό την κάλυψη διαλόγου τεσσάρων χρόνων, η Τουρκία τουρκοποίησε πλήρως τα κατεχόμενα.

Η ανεπάρκεια του Προέδρου της Δημοκρατίας, των συμβούλων και συνεργατών του, των ηγεσιών ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ υπήρξε εντυπωσιακή. Η προσκόλλησή τους σε χρεοκοπημένες πολιτικές, απλώς για να δικαιώσουν τις κομματικές και προσωπικές φιλοσοφίες τους, επικίνδυνη.

Η άγνοια της ιστορίας και του εχθρού, εγκληματική. Και το γινάτι τους, να συνεχίζουν τις επικίνδυνες πολιτικές τους, οδήγησε το εθνικό θέμα προ δύο βεβαίων καταστροφικών επιλογών. Είτε της αποδοχής από μέρους τους τουρκικής λύσης, είτε προ καταστροφικών αδιεξόδων.

Προς το παρόν, μας διέσωσαν από την τουρκική λύση οι αδιάλλακτες θέσεις Ερντογάν-Ακιντζί. Το εδαφικό, εκεί όπου οι χίμαιρες, οι ψευδαισθήσεις των ανεπαρκών ηγετών, διέβλεπαν «ρεαλιστικά» την επίτευξη συμφωνίας, κατέδειξαν αυτά τα οποία μας έλεγαν οι Τούρκοι ηγέτες, και τα οποία οι ερασιτέχνες και αυτοσχεδιάζοντες ηγέτες μας θεωρούσαν «λόγια του αέρα».

Και ανέμεναν πως οι αδιάλλακτες διακηρύξεις των Τούρκων θα ανετρέποντο, όταν προσέρχονταν στο τραπέζι των συνομιλιών. Οι λύκοι στα λόγια θα μετατρέπονται σε αρνάκια!
Ιδού τι μας έλεγαν για τη Μόρφου:

ΙΧΣΑΝ ΤΣΑΓΛΑΓΙΑΓΚΙΛ, πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας: «Ουδέποτε στην ιστορία του το τουρκικό έθνος επέστρεψε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων εδάφη τα οποία κατέκτησε με τη λόγχη και το αίμα των στρατιωτών του».

ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, (19.7.2011), Πρωθυπουργός της Τουρκίας: «Θα είμαι πρωθυπουργός για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Για μένα δεν υπάρχει θέμα Μόρφου. Η Μόρφου ανήκει στη βόρεια Κύπρο... Θα περιμένουν πολύ για το άνοιγμα των Βαρωσίων. Δεν μπορεί να γίνει η πραγματική κίνηση και στο Ριζοκάρπασο».

ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, (2015), Πρόεδρος της Τουρκίας: Συνάντηση με την «πρόεδρο» της ψευδοβουλής, στην Κωνσταντινούπολη: «Μην κάνετε βήμα πίσω. Η Μόρφου δεν επιστρέφεται».

ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ, (11.11.2016), Πρόεδρος της Τουρκίας: «Όταν επισκέφθηκα την 'Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου', είχα δηλώσει από τη Μόρφου ότι η Μόρφου δεν είναι δυνατόν να επιστραφεί. Η Μόρφου δεν πρόκειται να δοθεί ποτέ».

Ποία πρέπει να είναι τώρα η επιλογή, μετά το φιάσκο του Μον Πελεράν;
Η άμεση εγκατάλειψη της καταστροφικής πολιτικής Αναστασιάδη-Αβέρωφ-Κυπριανού. Ο άμεσος σχεδιασμός νέας πολιτικής και πλάνου Β για την αντιμετώπιση του επικίνδυνου αδιεξόδου.

Υπάρχει όμως ελπίδα, ότι η χρεοκοπημένη πολιτική θα εγκαταλειφθεί από τους μονίμως και καθολικώς εραστές της διζωνικής συνομοσπονδίας;

Οι δηλώσεις Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Αβέρωφ Νεοφύτου, Άντρου Κυπριανού δεν δημιουργούν τέτοιες προοπτικές. Αντίθετα και οι τρεις επιμένουν στη συνέχιση των πολιτικών τους, που δημιούργησαν συνθήκες καταστροφής. Σύντομα θα αρχίσουν να επιρρίπτουν ευθύνες σε άλλους. Στον Τσίπρα που παρενέβη, στην τουρκική αδιαλλαξία, στους... λυσιφοβικούς.

Δεν υπάρχει ελπίδα αλλαγής με την υπάρχουσα ηγεσία. Θα συνεχίσουν την πορεία προς το βάραθρο. Δηλώνουν πανέτοιμοι προς τούτο: «Είμαστε σταθερά αποφασισμένοι να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια», δηλώνει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι ηγέτες ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ.

Μόνη διέξοδος πλέον: Να αποχωρήσουν. Να ζητήσουν οι ίδιοι πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Να ζητήσουν ανανέωση της λαϊκής και κομματικής εντολής, ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας από τον λαό, και ως κομματάρχες από τα κομματικά συλλογικά όργανα.

Ή αλλάζουν ή φεύγουν...