Ποιος είναι ο εμπνευστής αυτού του βλακώδους σλόγκαν "κουλτούρα ειρήνης", που υιοθέτησε το λεγόμενο Υπουργείο Παιδείας της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Κάποιος ταγός του Υπουργείου; Η Τεχνική Επιτροπή για την εκπαίδευση; Τα Πολιτιστικά Γραφεία ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ;

Μπορεί κάποιος από όλους αυτούς -και ο Υπουργός Παιδείας- να μας πει πότε τα ελληνικά σχολεία της Κύπρου είχαν υιοθετήσει "κουλτούρα πολέμου", ώστε να χρειασθεί σήμερα να τη διαφοροποιήσουν σε "κουλτούρα ειρήνης";

Αλλά "κουλτούρα πολέμου" είναι επί σημερινής Κυβέρνησης και επί σημερινού Υπουργού, που επικρατεί.

Πρώτο: Τα περιστατικά βίας και τα κρούσματα εκφοβισμού έχουν μετατρέψει σχολεία σε πεδία μαχών. Πριν από μερικές ημέρες εκδηλώθηκε εκείνη η βιαιότητα ξυλοδαρμού 16χρονης μαθήτριας και την Παρασκευή είχαμε συγκρούσεις μαθητών δύο σχολείων στο Αυγόρου, με αποτέλεσμα 16χρονος μαθητής να διακομισθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου.

Δεύτερο: Οι συγκρούσεις Υπουργείου με μαθητές και οργανώσεις εκπαιδευτικών, με κόμματα και συνδέσμους γονέων, είναι συνεχείς και αδιάλειπτες.

Σήμερα, λοιπόν, περισσότερο από κάθε προηγούμενη περίοδο στην ιστορία της κυπριακής εκπαίδευσης, τα σχολεία μας και γενικά ο τομέας της Παιδείας έχει μετεξελιχθεί από τομέα μάθησης και εκπαίδευσης, σε μία κουλτούρα πολέμου για πολλά και διάφορα.

Η εφεύρεση της "κουλτούρας ειρήνης", σίγουρα ανήκει σε επαναπροσεγγιστικούς και ανανικούς κύκλους, οι οποίοι αυτήν τη στιγμή είναι οι πραγματικοί κυρίαρχοι σε όλες τις εξουσίες του κράτους.

Η βλακώδης "κουλτούρα ειρήνης" έχει εφευρεθεί και εμπεδωθεί με ανοχή του "ελληνοκεντρικού" Υπουργού Παιδείας, με στόχο:

Να εκτρέψει την ελληνοχριστιανική παιδεία, η οποία από της γεννήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας χαρακτηρίζει την εκπαίδευση και τα σχολεία μας, σε επαναπροσεγγιστική προς τα ισλαμικά σχολεία των κατεχομένων και προς αποδοχή και συμφιλίωση με την κατοχή. Η εκτροπή του πνεύματος, της ουσίας και του περιεχομένου της ελληνικής παιδείας του τόπου, υπήρξε διαχρονική απαίτηση και πεισματική αξίωση του ΑΚΕΛ. Πάντοτε το ΑΚΕΛ ζητούσε να διαφοροποιηθεί το περιεχόμενο των βιβλίων, να διαγραφεί κάθε "σοβινιστική" και "εθνικιστική" αναφορά, δηλαδή να διαστρεβλωθεί η Ιστορία του Έθνους και να παρασιωπηθούν τα διαχρονικά εγκλήματα των Τούρκων κατά του Ελληνισμού, ώστε να καταστεί ευκολότερη η επαναπροσέγγιση προς τους Τουρκοκυπρίους.

Οι αξιώσεις του ΑΚΕΛ έπεφταν πάντοτε στο κενό, λόγων των καθολικών αντιδράσεων των πολιτικών δυνάμεων, της Εκκλησίας, και των γονέων. Αλλά, σήμερα, ο κύριος εκπρόσωπος της εθνικοφροσύνης, ο ΔΗΣΥ, κατέστη άντρο επαναπροσεγγιστικών και ανανικών αντιλήψεων και δυνάμεων, η επιρροή της Εκκλησίας, λόγω και των επιχειρηματικών προτεραιοτήτων της, ατόνησε και λησμόνησε τον εθνικό της ρόλο, και οι γονείς σταμάτησαν να ενδιαφέρονται για τα παιδιά τους, τι διδάσκονται και προς τα πού οδηγούνται.

Λόγω της ανοχής της κοινωνίας, της στήριξης των δύο μεγάλων κομμάτων, της παντελούς απουσίας πνευματικών ανθρώπων και του ισχυρού οδοστρωτήρα του αφελληνισμού που ασκείται σε όλα τα επίπεδα, περνά απαρατήρητη η απαγόρευση των σχολικών εκδρομών στην Ελλάδα, το προσκύνημα στην Ακρόπολη και σε μνημεία του ελληνικού πολιτισμού, καθώς και η επίκριση προσκυνήματος ιερών λειψάνων στην Κύπρο. Περνά χωρίς καμία αντίδραση η στέρηση μόρφωσης των σκλαβωμένων παιδιών μας στην Καρπασία και η, υπό των Τούρκων, επιβολή λογοκρισίας στα βιβλία που στέλλονται εκεί.

Ο προσηλυτισμός των νέων στα σχολεία μας, στην επαναπροσέγγιση με την κατοχή, καθίσταται προτεραιότητα. Και η στέρηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων των μαθητών της Καρπασίας καθίσταται καθόλου ενοχλητικό γεγονός.

Και εδώ προβάλλει το ακόλουθο φαρισαϊκό κρούσμα: Αντιπροσωπίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ να επισκέπτονται από καιρού εις καιρόν την Καρπασία, προς συμπαράσταση, δήθεν, των εγκλωβισμένων συμπατριωτών μας, να τους προσφέρονται κάποια δέματα υπό τύπον επαιτείας, αλλά όταν επιστρέψουν οι αντιπροσωπίες στα ελεύθερα εδάφη, να λησμονούν τι γίνεται εκεί και να συνωμοτούν πώς θα εκτρέψουν την ελληνική παιδεία προς την αποδοχή της κατοχής.

Ο ΔΗΣΥ κατέστη ουραγός και συνοδοιπόρος του επαναπροσεγγιστικού ζήλου τού ΑΚΕΛ, και το ΑΚΕΛ κατέστη ουραγός της ενδοτικής πολιτικής τού ΔΗΣΥ.
Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα, την οποία βιώνει σήμερα ο Ελληνισμός της Κύπρου...