Ο Πρόεδρος του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, Δημήτρης Γεωργιάδης, διέλυσε, με δηλώσεις του, την υπεραισιοδοξία των προβλέψεων του Χάρη Γεωργιάδη όσον αφορά την οικονομία και τις προοπτικές της. Έσπευσε, μάλιστα, να προειδοποιήσει για τον μετεωρίτη που θα πέσει πάνω στην κυπριακή οικονομία, εάν δεν υπάρξει μείωση του δημόσιου χρέους. «Με ένα τόσο υψηλό δημόσιο χρέος, μία νέα χρηματοπιστωτική κρίση θα είχε συνέπειες αντίστοιχες με τη σύγκρουση ενός μετεωρίτη με τη Γη», επεσήμανε.

«Αργά ή γρήγορα», τόνισε, «ξέρεις ότι τη Γη -στη συγκεκριμένη περίπτωση την κυπριακή οικονομία- θα την κτυπήσει ένας μετεωρίτης, που ακούει στο όνομα καινούργια χρηματοπιστωτική κρίση. Το μόνο που μπορείς να κάνεις εσύ, για να την αντιμετωπίσεις, είναι οι μεταρρυθμίσεις και να διατηρείς το δημόσιο χρέος όσο πιο χαμηλά γίνεται, για να μπορέσεις να αντισταθείς στη ζημιά που θα προκαλέσει ο μετεωρίτης».

Υπενθυμίζουμε ότι ο πρώτος μετεωρίτης που μας κτύπησε ήταν επί διακυβερνήσεως Χριστόφια, όταν η ερασιτεχνική διαχείριση του δημόσιου χρέους άφησε στο έλεος της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης την κυπριακή οικονομία. Σήμερα, προβάλλει εκ νέου ο ίδιος μεγάλος κίνδυνος.

Όμως ο κ. Γεωργιάδης παρέβλεψε, πιθανόν για να μην υπεισέλθει στα πολιτικά ζητήματα και να διαλύσει τις ψευδαισθήσεις της Κυβέρνησης για την επερχόμενη λύση, τον μεγάλο μετεωρίτη που θα πέσει στην Κύπρο εάν γίνει αποδεκτή η λύση, την οποία προετοιμάζει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, σε συνεργασία με το ΑΚΕΛ και τον Δημοκρατικό Συναγερμό.

Τόνισε, πάντως, ότι, πριν από τη λύση, πρέπει να υπάρξει δημοσιονομική προσαρμογή και των δύο πλευρών, και αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε να συμφωνηθεί ο μηχανισμός, με τον οποίο θα γίνει αυτή η δημοσιονομική προσαρμογή. Υπενθύμισε ότι, στην περίπτωση της Γερμανίας, είχαν γίνει λάθη, ωστόσο η Γερμανία ήταν μία ισχυρή οικονομία, που κάλυψε με ευκολία τα όποια προβλήματα είχαν προκύψει.

Στην περίπτωση, όμως, της Κύπρου, λέγουμε εμείς, έχουμε δύο κοινότητες που θα επανενωθούν, υποτίθεται, σε δύο κράτη, οι οποίες και οι δύο είναι χρεοκοπημένες, ζουν με ξένα δανεικά και επιβιώνουν, οικονομικά, με ξένα δεκανίκια. Με το δεκανίκι της Ευρώπης η ελληνοκυπριακή, και με το δεκανίκι της Τουρκίας, η τουρκοκυπριακή.

Πώς θα μπορέσουν οι δύο χρεοκοπημένες κοινότητες να λειτουργήσουν κράτος τρικέφαλο, με τρεις κυβερνήσεις, πέραν των τριών Βουλών, τρεις Αστυνομίες, τρεις δημόσιες υπηρεσίες; Πού θα βρουν τους πόρους να ανοικοδομήσουν τη χώρα, να προσφέρουν αποζημιώσεις και να συντηρήσουν μία εύρωστη οικονομία;

Τα ψέματα που μας σέρβιραν ο Πρόεδρος, ο ΔΗΣΥ, και οι επιχειρηματικοί και εργοδοτικοί κύκλοι, ακόμη και οι ξένοι παράγοντες, έχουν τελειώσει. Ούτε χρηματοδότες της λύσης έχουν εξευρεθεί, ούτε η αχανής αγορά της Τουρκίας θα στηρίξει την οικονομία, ούτε η Κύπρος θα μετατραπεί σε Χονγκ Κονγκ. Είμαστε δύο μήνες πριν από τη λύση, και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν έχει επιτύχει να ανακοινώσει στον λαό, ούτε έναν δωρητή.

Δεν έχει καν υπάρξει δημοσιονομική προσαρμογή και οι κατοχικές αρχές αρνούνται να επιτρέψουν στην Παγκόσμια Τράπεζα και στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο να εξετάσει στοιχεία για την οικονομική κατάσταση των κατεχομένων. Η τουρκική πλευρά δεν δέχεται να υπάρξει μία Κεντρική Τράπεζα. Και ενώ ο Πρόεδρος Αναστασιάδης υποσχόταν ότι ο κυπριακός λαός θα ενημερωθεί για το κόστος της λύσης, σήμερα λησμόνησε τις υποσχέσεις του. Κανένας, πλέον, δεν μιλά για το κόστος και ποιος θα το πληρώσει. Οι άρπα κόλλα συνομιλίες, δεν έχουν καν αγγίξει το μέγα αυτό θέμα.

Ο μετεωρίτης που θα πέσει και θα καταπλακώσει, όχι απλώς την κυπριακή οικονομία, αλλά ολόκληρη την Κύπρο, θα είναι ένα πολύ εφιαλτικότερο Μνημόνιο επί του κυπριακού λαού, προτού καν εξοφλήσει το υπάρχον.

Γι' αυτό ο Χάρης Γεωργιάδης και οι ανανικοί μάς συμβουλεύουν να μην μετρούμε το οικονομικό κόστος της λύσης, σε σύγκριση με τα πολιτικά πλεονεκτήματα. Ετοιμάζονται να σύρουν τους Ελληνοκυπρίους σε μια νέα επαχθέστατη οικονομική σκλαβιά, πέραν της πολιτικής αιχμαλωσίας στην Τουρκία...