Παράγουμε μηχανές, όχι νέους με αρχές και αξίες

Το φρικιαστικό επεισόδιο του άγριου ξυλοδαρμού 16χρονης μαθήτριας, σε σχολείο, έχει καταδείξει σε ποιο τραγικό σημείο εξαγρίωσης έχει κατρακυλήσει αυτή η κοινωνία, και πόσο ανύπαρκτες και αναποτελεσματικές έχουν αποδειχθεί οι υπηρεσίες του κράτους. Τόσο σε θέματα πρόληψης, όσο και σε θέματα αντιμετώπισης κάθε είδους προβλημάτων. Και ας μην τολμήσουν είτε το Υπουργείο Παιδείας, ή διάφοροι κοινωνιολόγοι να υποστηρίξουν, όπως πράττουν πάντοτε, ότι πρόκειται περί μεμονωμένου περιστατικού, όπως είναι η συνήθης δικαιολογία τους.

Ούτε Υπουργείο Παιδείας υπάρχει, ούτε εκπαιδευτικοί, ούτε υπηρεσίες να βοηθήσουν στην πρόληψη τέτοιων ανεπίτρεπτων και παραβατικών ενεργειών νέων, ούτε Αστυνομία, ούτε Κυβέρνηση. Πολύ περισσότερο, η κυπριακή οικογένεια έχει προ πολλού παύσει να αποτελεί εστία ανατροφής νέων με αρχές και παράγει μαμμόθρεφτα, φανατισμένο όχλο, εκδικητικά παιδιά, νέους που αναζητούν αποκλειστικά τις ηδονές της ζωής και όχι τα οράματα.

Δεν φορτώνουμε καμία ευθύνη στους νέους. Όλη η ευθύνη ανήκει στην οικογένεια, στους εκπαιδευτικούς, στο Υπουργείο Παιδείας, στα Μέσα Ενημέρωσης, στην εκάστοτε κυβέρνηση, στους ηγέτες, στο σύστημα μέσα στο οποίο λειτουργεί αυτό το κράτος.

Έχουν καταντήσει τα σχολεία μας εστία εκφοβισμού πάσης φύσεως, εστία αμάθειας και αφελληνισμού, εστία απεμπόλησης χριστιανικών αρχών. Παράγονται όχι άνθρωποι, αλλά ρομπότ ενός δήθεν σύγχρονου εκπαιδευτικού συστήματος, το οποίο αποτελεί, στην ουσία, σύστημα κατασκευής μηχανών, χωρίς ψυχή, χωρίς ιδανικά, χωρίς οράματα.

Νέων προσαρμοσμένων προς μία ανάλγητη κοινωνία που κυνηγά μόνο την επιβίωση, το εύκολο κέρδος, την απαξίωση κάθε αρχής και αξίας. Αυτή την κοινωνία έχουμε, αυτούς τους ηγέτες, αυτούς τους προσανατολισμούς, τελικά αυτούς τους νέους παράγουμε. Κατ' εικόνα των γονιών, των δασκάλων, των ηγετών, όσων θεωρούν αμάρτημα και παρελθόν τις αρχέγονες ελληνικές αξίες, την καλλιέργεια της πίστης και την απεμπόληση κάθε στοιχείου που κράτησε ζωντανό αυτόν τον λαό, μέσα σε αιώνες ξένης κατοχής και αδίστακτων κατακτητών.

Ο κυπριακός Ελληνισμός παρήγαγε, κάποτε, ηγέτες με όραμα, ήρωες, ανθρώπους, αγωνιστές της ζωής, νέους με ιδανικά. Γιατί είχε άξιους γονιούς, εμπνευσμένους εκπαιδευτικούς, φωτισμένους ηγέτες.

Σήμερα παράγει ενδοτισμό, νέους που δεν γνωρίζουν γιατί υπάρχουν, εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται μόνο για τα συνδικαλιστικά τους δικαιώματα, ηγέτες που ενδιαφέρονται μόνο για την καρέκλα, οικογένεια η οποία αγνοεί ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της ύπαρξής της.

Και ιδού τα αποτελέσματα: Αμάθεια, απαγόρευση εκδρομών στην Ακρόπολη και στον Παρθενώνα, επίπληξη επειδή οδηγήθηκαν μαθητές σε προσκύνημα ιερών λειψάνων, απεμπόληση των ελληνικών και χριστιανικών αρχών, επαναπροσεγγιστική παιδεία, αποδοχή του πολιτικού ενδοτισμού ως συνταγής σωτηρίας, ξενόφερτα εκπαιδευτικά συστήματα εμβολιασμένα σε μία νέα γενιά, την οποία μετατρέπει σε μηχανή, νεοφανείς όροι που παραπέμπουν σε «εξέλιξη» και «τεχνογνωσία», αλλά αφαιρούν από τους νέους την πρωτοβουλία, την ώθηση σε έρευνα και μάθηση, σε πλήρη άρνηση της γλώσσας της, και σε πλήρη υποταγή σε ξενόφερτα συστήματα.

Η εξέλιξη, η τεχνογνωσία, η πρόοδος δεν αξιοποιήθηκε σε συνάρτηση με την κουλτούρα της χώρας και τις αξίες της. Χρησιμοποιήθηκε ως όργανο και μέσο αφαίμαξης από αρχές και αξίες, και προσαρμογή σε ξενόφερτα συστήματα που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε αργό θάνατο την κυπριακή κοινωνία, και κατ' επέκταση τον κυπριακό Ελληνισμό.

Γνωρίζω ότι όλα αυτά μπορούν να εκληφθούν ως λατρεία προς έναν κόσμο που χάθηκε, ως εμμονή προς το παρελθόν και ως απαξίωση του νέου και της προόδου. Ουδόλως με ενδιαφέρει πώς θα εκληφθούν. Με ενδιαφέρει μόνο να βλέπω την τραγικότητα της σημερινής κατάστασης, τα αποτελέσματα των πολιτικών, του συστήματος, το κατάντημα του λαού, την αδίστακτη ώθηση της αυριανής γενιάς στην καταστροφή.

Με ενδιαφέρει να συγκρίνω τι είμαστε και πού κατρακυλήσαμε. Και το κατάντημά μας οφείλεται σε απεμπόληση των αρχών και αξιών μας, στην καταστροφική μανία των ηγετών μας να μας μετατρέψουν σε φραγκολεβαντίνους και φοίνικες, στον μεθοδευμένο σχεδιασμό να μπασταρδέψουν τον λαό μας και να τον προετοιμάσουν για τη νέα εποχή του πλήρους εξανδραποδισμού του.

Το παλιό έφυγε, δεν ξαναγυρίζει, δεν ξαναγινόμαστε Έλληνες, δεν θα έχουμε την ίδια ανατροφή από τους γονιούς μας, δεν θα μας μορφώσουν οι παλιοί φωτισμένοι δάσκαλοί μας, δεν θα μας εμπνεύσουν φωτισμένοι ηγέτες, δεν θα μας καθοδηγήσουν εμπνευσμένοι ήρωες.

Λαοί που ξεχνούν την ιστορία και το παρελθόν τους δεν επιβιώνουν. Και ο κυπριακός Ελληνισμός, κατρακυλώντας με ταχύτητα του κακού τη σκάλα, ούτε μέλλον έχει, ούτε προώρισται να επιβιώσει με το καταστροφικό νέο DNA με το οποίο τον μετάλλαξαν...