Πώς ο Πρόεδρος αποενοχοποίησε την Τουρκία

«Κεφαλή χωρίς μνήμη είναι θέση αφρούρητη», είχε πει ο Μέγας Ναπολέων. Και δυστυχώς οι κεφαλές του Προέδρου Αναστασιάδη και των ηγεσιών ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ παραμένουν χωρίς μνήμη. Άρα, για τον κυπριακό Ελληνισμό, αποτελούν θέσεις αφρούρητες, από τις οποίες θα διεισδύσει η Τουρκία για να ολοκληρώσει την τουρκοποίηση της Κύπρου.

Τραγικώς, οι κεφαλές αυτές παραμένουν χωρίς μνήμη, όχι μόνο για το παρελθόν, όχι μόνο για γεγονότα τα οποία βιώνουν σήμερα, αλλά και για γεγονότα που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας ότι η Τουρκία ήλθε εδώ για να μείνει και να τουρκοποιήσει την Κύπρο.

«Πότε άραγε αποενοχοποίησε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης την Τουρκία;», ερωτά με προκλητική αφέλεια ο Δημοκρατικός Συναγερμός. Να του υπενθυμίσουμε:
1. Όταν αποδέχθηκε την τουρκική λύση Ανάν.

2. Όταν επεσκέφθη την Τουρκία και σε συνέντευξή του χαρακτήρισε τον σουλτάνο Ταγίπ Ερντογάν ως «σύγχρονο προοδευτικό ηγέτη που θέλει λύση του Κυπριακού».

3. Όταν, ιστάμενος στον ιερό χώρο του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, αποενοχοποίησε την Τουρκία για τις σφαγές που διέπραξε κατά του Ελληνισμού, εκστομίζοντας εκείνη την ανιστόρητη, ιερόσυλη φράση, πως «για τα δεινά του Ελληνισμού ευθύνεται η αφροσύνη των Ελλήνων».

4. Όταν σήμερα δηλώνει πως η πάροδος του χρόνου και τα τετελεσμένα εξουδετερώνουν το δίκαιο, «ή δημιουργούν νέα δεδομένα που οδηγούν σε νέους κανόνες, ή οιονεί δίκαιο». Επαληθεύει, επιβεβαιώνει και συμφωνεί, έτσι, με το δόγμα Ντενκτάς-Ετσεβίτ, για πραγματικότητες που έχουν δημιουργηθεί και για λύση που εγράφη επί του εδάφους.

5. Όταν στέλλει στα κατεχόμενα αρχαία θέατρα, κρατικά θέατρα της Ελλάδας και της Κύπρου, για να αποενοχοποιήσουν την Τουρκία από την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου και να προβάλουν το ψευδοκράτος, ως σεβόμενο πολιτιστικά μνημεία της ελληνοκυπριακής κοινότητας.

6. Όταν διαπραγματεύεται λύση, η οποία συνιστά ορθάνοικτη κερκόπορτα στην Τουρκία, να νομιμοποιήσει την παρουσία της στην Κύπρο και να κινηθεί άνετα για την ολοκλήρωση της τουρκοποίησης της πατρίδας μας.

7. Όταν διακηρύσσει ότι έχει κοινά οράματα με τον κατοχικό ηγέτη, ο οποίος διαδηλώνει πως λιμάνι του είναι η Τουρκία.

8. Όταν συνεχίζει με πείσμα να παρουσιάζει την Τουρκία ως έχουσα «θετική ρητορική» στο Κυπριακό, όταν ο Μουσταφά Ακιντζί διακηρύσσει τις διχοτομικές του θέσεις και ο Ερντογάν προτρέπει τους Τουρκοκυπρίους, «μην κάνετε βήμα πίσω, η Μόρφου δεν επιστρέφεται».

9. Όταν, ενώ γνωρίζει ότι η Τουρκία επιμένει σε διατήρηση των σημερινών εγγυήσεων ή, ακόμη πιο επικίνδυνο, ζητεί νέες εγγυήσεις που παραπέμπουν σε συνομοσπονδία και ζητά την παραμονή τουρκικών στρατευμάτων, αυτός την ικετεύει να δείξει έμπρακτα καλή θέληση στις διαπραγματεύσεις.

10. Όταν με δική του παρότρυνση απαίτησε από τον Ευάγγελο Βενιζέλο να αποδεχθεί τις χιαστί επισκέψεις των διαπραγματευτών σε Αθήνα και Άγκυρα, ανοίγοντας την πόρτα σε αναγνώριση του ψευδοκράτους από την Ελλάδα.

11. Όταν κατέστησε το Κυπριακό από θέμα εισβολής και κατοχής της Τουρκίας, σε πρόβλημα διακοινοτικών διαφορών.

12. Όταν μιλά για win-win λύση, επιτρέποντας στην Τουρκία να καρπωθεί κέρδη από το έγκλημα που διέπραξε κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

13. Όταν αρνείται να ζητήσει όπως στο έγγραφο συγκλίσεων περιληφθεί σαφής πρόνοια για συνέχιση της ύπαρξης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

14. Όταν μεταβαίνει σε συνόδους της Ε.Ε. και ψηφίζει υπέρ της επιβολής κυρώσεων κατά της Ρωσίας, χωρίς την ίδια στιγμή να απαιτεί κυρώσεις κατά της Τουρκίας, για την επί 42 έτη συνέχιση της στρατιωτικής κατοχής ευρωπαϊκού εδάφους.

15. Όταν κλείνει τα μάτια και αρνείται να καταγγείλει την Τουρκία σε διεθνείς οργανισμούς για τη μεθοδευμένη επιχείρηση προσάρτησης των κατεχομένων στην επικράτειά της και για τη συνέχιση από μέρους της του εποικισμού.

16. Όταν αντί να ζητήσει απευθείας συνομιλίες με την Τουρκία για το θέμα των εγγυήσεων, του εδαφικού, της αποχώρησης των τουρκικών στρατευμάτων, διαπραγματεύεται αυτά τα θέματα ζωής ή θανάτου με τον Ακιντζί, ο οποίος ούτε κατέχει έδαφος για να επιστρέψει, ούτε εγγυητής είναι, ούτε αρχιστράτηγος του τουρκικού στρατού για να αποφασίσει επί της αποχώρησης των Τούρκων στρατιωτών.

17. Όταν επιτρέπει στις παράνομα συσταθείσες τεχνικές επιτροπές να αποενοχοποιούν την Τουρκία για την καταστροφή των ιερών προσκυνημάτων μας και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

18. Όταν αποδέχεται τη νομιμοποίηση και την πλήρη κυριαρχία της Τουρκίας στα κατεχόμενα, προσφέροντας στην κατοχική χώρα τη δυνατότητα να έχει τον έλεγχο στην παιδεία, στον τουρισμό, στο εμπόριο και στις επενδύσεις, στο βόρειο τμήμα της χώρας μας.

Αυτά όλα, και άλλα πολλά, αποτελούν όχι απλώς αποενοχοποίηση της Τουρκίας, αλλά κάτι πολύ περισσότερο...