Ο Αβέρωφ Νεοφύτου διακηρύσσει με αποφασιστικότητα: «Ο Δημοκρατικός Συναγερμός δεν θα αποδεχθεί λύση, η οποία θα προβλέπει τουρκικές εγγυήσεις και παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί». Και ο Άντρος Κυπριανού πλειοδοτεί: «Το ΑΚΕΛ δεν δίνει λευκή επιταγή στον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Δεν θα δεχθούμε λύση με παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο».

Μην τους ακούτε και μην τους εμπιστεύεσθε. Σας παραπλανούν. Και σας αποπροσανατολίζουν. Γνωρίζουν ότι και τουρκικές εγγυήσεις θα προνοεί η συμφωνία και παραμονή τουρκικών στρατευμάτων. Γι' αυτό και στη Βουλή συμμάχησαν και απέτρεψαν την έγκριση ψηφίσματος, που κατέθεσε ο Γιώργος Περδίκης και ψηφίστηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης, στο οποίο απορρίπτεται κάθε μορφή εγγυήσεων και η παρουσία ξένων στρατευμάτων ή βάσεων στην Κύπρο. Επειδή, επαναλαμβάνουμε, γνωρίζουν ότι και τουρκικές εγγυήσεις θα υπάρχουν και τουρκικά στρατεύματα. Και θα τα αποδεχθούν, ωραιοποιώντας στον λαό την αποδοχή τους.

Επιβεβαιώνεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι το ΔΗΣΑΚΕΛ υπάρχει, λειτουργεί και συνωμοτεί. Και επιβεβαιώνεται ότι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και τα ίδια τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. Οι αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών σαφώς ζητούν την άμεση αποχώρηση των ξένων στρατευμάτων από την Κύπρο και τονίζουν την ανάγκη σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας, κυριαρχίας και ανεξαρτησίας της Κύπρου. Το ΔΗΣΑΚΕΛ απεμπολεί και τα δύο. Και συντάσσεται με την τουρκική θέση, η οποία δεν αναγνωρίζει τα ψηφίσματα.

Ειδικά η ηγεσία του ΑΚΕΛ ξαναστήνει σκηνικό 1986. Και νεκρανασταίνει την άτυπη συμμαχία με τον ΔΗΣΥ κατά του Σπύρου Κυπριανού, η οποία εξόργισε τους ψηφοφόρους του κόμματος, οι οποίοι αποστασιοποιήθηκαν στις βουλευτικές εκλογές από το κόμμα, με αποτέλεσμα τα ποσοστά του ΑΚΕΛ να υποστούν καθίζηση και από δεύτερη πολιτική δύναμη, κατέστη τρίτη. Τότε η ηγεσία του ΑΚΕΛ, για να αποφορτωθεί το τεράστιο βάρος της ευθύνης, έριξε την ευθύνη στη «φιλοκληριδική πτέρυγα» του κόμματος, τους ανθρώπους που αποχώρησαν αργότερα και ίδρυσαν το ΑΔΗΣΟΚ.

Τριάντα ολόκληρα χρόνια αργότερα, ένας μύθος καταρρέει. Δεν υπάρχει απλώς σήμερα «φιλοκληριδική πτέρυγα». Ολόκληρη η ηγεσία του ΑΚΕΛ εμπνέεται και καθοδηγείται από τις κληριδικές φιλοσοφίες και αποτελεί το ανανικό δόρυ της Δεξιάς, μέσα στον κόσμο των απλών αριστερών. Η ηγεσία του ΑΚΕΛ δίνει ολόλευκη επιταγή στον Αναστασιάδη να υπογράψει λύση χειρότερη από το σχέδιο Ανάν, επειδή προσβλέπει πως σε συμμαχία με την Αριστερά Ταλάτ-Ακιντζί θα μπορέσει να κυβερνήσει τη διζωνική Κύπρο.

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, το ΑΚΕΛ υπέστη πρωτοφανή εκλογικό όλεθρο. Μέσα σε 15 χρόνια κατέγραψε την απώλεια του ενός τρίτου της δύναμής του. Από τη μία η χρεοκοπία που προκάλεσε στην οικονομία, από την άλλη οι πονηρές, ανοικτές και κρυφές συνεργασίες του με τον ΔΗΣΥ και τέλος, η ανάμειξή του στα της Ομόνοιας και η ευθύνη της χρεοκοπίας και της αγωνιστικής καθίζησης του σωματείου, έχουν προκαλέσει πρωτοφανή πτώση και πρωτοφανή αποστασιοποίηση κυρίως νέων ψηφοφόρων, από τις τάξεις του.

Η νέα αντικυπριακή συμμαχία που συνέπηξε με τη Δεξιά θα έχει ως αποτέλεσμα την ολοκληρωτική πτώση του. Εάν συνεχίσει να υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία και εάν συνεχίσουν να διεξάγονται εκλογές, το ΑΚΕΛ δεν έχει προοπτική όχι απλώς να κυβερνήσει ξανά τον τόπο, αλλά ούτε και να ανακάμψει κομματικά. Το γνωρίζει η ηγεσία του ότι, σε συνθήκες Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν μπορεί να επιβιώσει. Γι' αυτό στηρίζει τον Νίκο Αναστασιάδη, γι' αυτό συμμαχεί με τον ΔΗΣΥ, γι' αυτό εγκαταλείπει όλες τις θέσεις αρχής. Προσβλέπει μόνο σε διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε κομματική επιβίωση μέσα στο περιβάλλον μίας, υπό τουρκική επιρροή, διζωνικής Κύπρου...

Αυτή είναι η μοναδική ελπίδα επιβίωσης που του απέμεινε. Η συμμαχία με τις όμορες τουρκοκυπριακές αριστερές δυνάμεις.

Λογαριάζει, όμως, χωρίς τον Ερντογάν...