Ο ΔΗΣΥ πάντοτε στήριζε ξενόφερτες λύσεις, τώρα βρήκε συνοδοιπόρο το ΑΚΕΛ

Το χθεσινό κύριο θέμα του εκλεκτού συναδέλφου Κώστα Βενιζέλου, στον "Φιλελεύθερο", υπό τον τίτλο "Μέσω Μπάιντεν κακά μαντάτα", επιβεβαιώνει πλήρως το χθεσινό άρθρο μας "Ο Μπάιντεν βαποράκι των θέσεων Ερντογάν".

Επιβεβαιώνεται πλήρως ότι, "ο μεγάλος φίλος της Κύπρου", που θα πίεζε την Τουρκία υπέρ της Κύπρου, τελικά πίεσε τον Πρόεδρο Αναστασιάδη να αποδεχθεί τις αδιάλλακτες θέσεις του Ερντογάν για συνέχιση των εγγυήσεων και παραμονή τουρκικών στρατευμάτων και μετά τη λύση.

Πέραν αυτού, επιβεβαιώνονται, πέραν πάσης αμφιβολίας, αυτά που από την πρώτη στιγμή διέγνωσε η "Σημερινή". Ότι η διατυμπανιζόμενη, "κυπριακής ιδιοκτησίας", διαδικασία είναι καθαρά αμερικανικής ιδιοκτησίας. Η κυπριακή Κυβέρνηση δεν ασκεί εθνική πολιτική. Ασκεί πολιτική στη βάση των αμερικανικών και Δυτικών υποδείξεων.

Γι' αυτό και δεν δέχεται πιέσεις. Θα υποστεί πιέσεις, όταν επιχειρήσει να κάμει ένα μικρό βήμα πέραν εκείνων που της επιβάλλουν η Ουάσιγκτον, οι Βρυξέλλες και το Λονδίνο.

Το λυπηρό σε όλην αυτήν την τραγική εικόνα είναι ότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επιχείρησε και πάλι να παραπλανήσει τον λαό και τα ΜΜΕ, για όσα λέχθηκαν στη συνάντησή του με τον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, και ανέφερε σε σχετική δήλωσή του: "Έμεινα απόλυτα ικανοποιημένος για την εποικοδομητική στάση που τήρησε ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ στα θέματα που ήγειρα".

Πόσο ικανοποιημένος μπορεί να αισθάνεται ένας ηγέτης, όταν πιέζεται από τους "φίλους του" να αποδεχθεί θέσεις, που αδικούν κατάφωρα τον λαό του; Μόνον ο Αναστασιάδης ξέρει...

Όμως, ακόμη καθαρότερη ομολογία για τον ρόλο των Αμερικανών και των Δυτικών γενικότερα, αποκάλυψε ο επικεφαλής του Γραφείου Κυπριακού του ΑΚΕΛ, Τουμάζος Τσιελεπής. Μιλώντας προχθές στην εκπομπή της Αιμιλίας Κενεβέζου "Βέτο", στο ΜΕGA, έκαμε την εξής ορθή, αλλά και αποκαλυπτική αναφορά.

"Οι Ελληνοκύπριοι για να πουν 'ναι' στη λύση, πρέπει, πέραν της ασφάλειας, να λάβουν όσο το δυνατόν περισσότερες περιουσίες και περισσότερο έδαφος. Χωρίς αυτά, δεν μπορεί να βρεθεί λύση. Και πρέπει να το κατανοήσουν αυτό οι Τουρκοκύπριοι και όσοι τους ενθαρρύνουν. Και λέω όσοι τους ενθαρρύνουν και το εννοώ", τόνισε ο κ. Τσιελεπής.

Παρά τις επίμονες ερωτήσεις της Κενεβέζου, να αποκαλύψει ποιοι ενθαρρύνουν τους Τουρκοκυπρίους στις αδιάλλακτες θέσεις τους, ο κ. Τσιελεπής αρνήθηκε να το πράξει. Αλλά είναι φανερό πως εννοούσε δυτικά κέντρα αποφάσεων, είτε στην Ουάσιγκτον είτε στις Βρυξέλλες είτε στο Λονδίνο ευρισκόμενα.

Άλλωστε, λίγο προηγουμένως, ο κ. Τσιελεπής φρόντισε να διαλύσει τον μύθο της Ευρωπαϊκής Ένωσης πως, τάχατες, θα μεριμνήσει για να εφαρμοσθούν το ευρωπαϊκό κεκτημένο και οι ευρωπαϊκές αρχές στη λύση, λέγοντας πως αυτό που ενδιαφέρει την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η εξεύρεση λύσης και θα συμφωνήσει σε όσα οι δύο πλευρές συμφωνήσουν, κάνοντας ακόμη και αβαρίες σε παρεκκλίσεις από το ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Αυτό πάντοτε έλεγε και ο υπογράφων, διαψεύδοντας τους μύθους που καλλιεργούσαν η κυβερνητική παράταξη και η Κυβέρνηση, πως η συμμετοχή της Ε.Ε. στον διάλογο (την είδε κανείς;) διασφαλίζει την εφαρμογή των ευρωπαϊκών αρχών στη λύση.

Όπως τις διασφάλιζε και στο σχέδιο Ανάν, όταν οι ηγέτες της Ε.Ε. ασκούσαν αφόρητες πιέσεις στον Τάσσο να αποδεχθεί το σχέδιο και όταν εκείνος ο θλιβερός Φερχόιγκεν απαιτούσε να μιλήσει από το ΡΙΚ στον κυπριακό λαό για να τον πείσει να πιει το δηλητήριο που του είχε προετοιμάσει η αμερικανο-αγγλο-ευρωπαϊκή Ιερά Συμμαχία.

Το ερώτημα, βέβαια, αφορά και πάλιν την ηγεσία του ΑΚΕΛ και, παρά το ότι το υποβάλαμε επανειλημμένα, αρνούνται να τοποθετηθούν. Πώς είναι δυνατόν η Αριστερά να υποστηρίζει μετά πάθους μία διαδικασία, δυτικής ιδιοκτησίας, η οποία προετοιμάζει για τον κυπριακό λαό μία ξενόφερτη τουρκο-δυτική λύση, που θα έχει ως μόνο στόχο την εξυπηρέτηση των Δυτικών και τουρκικών συμφερόντων;

Είναι αυτή η λύση που οραματίζεται το ΑΚΕΛ και οι προοδευτικές τουρκοκυπριακές δυνάμεις; Είναι λύση μετατροπής της Κύπρου σε αβύθιστο αεροπλανοφόρο του ΝΑΤΟ και της Τουρκίας;

Ας απαντήσει επιτέλους η ηγεσία του ΑΚΕΛ, σε όσα έχει χρέος να ξεκαθαρίσει, και προς τον κυπριακό λαό και προς τους ψηφοφόρους της ειδικότερα.

Στον Νίκο Αναστασιάδη και στην ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού δεν υποβάλλουμε ανάλογο ερώτημα, επειδή σε όλη τη διάρκεια του βίου τους, προτέρου και σημερινού, ήταν πάντοτε οι πρόδρομοι της στήριξης κάθε δυτικόπνευστης πολιτικής. Από την αποδοχή της διζωνικής, μέχρι την παθιασμένη υποστήριξη του σχεδίου Ανάν...