Κυβέρνηση και ΑΚΕΛ λαμβάνουν Όσκαρ ψευδών, παραπλανήσεων και καλλιέργειας φόβου

Ο Γλαύκος Κληρίδης και ο Νίκος Αναστασιάδης κατέχουν Όσκαρ αποχωρήσεων από το Εθνικό Συμβούλιο. Όποτε διαφωνούσαν με τις πολιτικές των εκάστοτε Προέδρων Δημοκρατίας στο Κυπριακό, εφεύρισκαν ένα πρόσχημα και αποχωρούσαν, ανατινάσσοντες την ενότητα και τη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων και υπονομεύοντας την πολιτική των Προέδρων στο εθνικό θέμα.

Ούτε γάτα, ούτε ζημιά, τότε, για τη διατάραξη της ενότητας και την υπονόμευση των προσπαθειών της ηγεσίας. Σήμερα, οι κυβερνώντες χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, επειδή κάποιοι ηγέτες της αντιπολίτευσης αποφάσισαν να αποχωρήσουν από τις επικοινωνιακές συσκέψεις που συγκαλούν. Και λέμε επικοινωνιακές συσκέψεις, για αναζήτηση, δήθεν, υπερκομματικής πολιτικής σε εσωτερικά προβλήματα, τα οποία, ενώ κυβερνούν για τέσσερα χρόνια, απέτυχαν να επιλύσουν.

Και ενώπιον της ολοκληρωτικής κατάρρευσης που αντιμετωπίζουν καίριοι τομείς του κράτους, ρίχνουν στάχτη στα μάτια των πολιτών και αναζητούν σωσίβια στις γραφικές συσκέψεις που συγκαλούν, για να επικαλεσθούν αργότερα την παγκομματική στήριξη στις πολιτικές τους.

Γνωστό το σενάριο που πάντοτε ακολουθούσαν οι κυβερνήτες του ΔΗΣΥ. Να υπενθυμίσουμε ότι ο Γλαύκος Κληρίδης, όταν αποφάσιζε την αγορά των πυραύλων S300, oύτε καν ενημέρωσε την πολιτική ηγεσία. Ούτε καν συγκάλεσε Εθνικό Συμβούλιο. Το συγκάλεσε, όμως, αργότερα, όταν αποφάσιζε να εκδιώξει τους πυραύλους στην Κρήτη. Εκάλυψε εκείνη την τραγική απόφασή του, με «στήριξη της πλειοψηφίας των πολιτικών δυνάμεων». Βρήκε το σωσίβιο που αναζητούσε.

Όμως πέραν του Όσκαρ αποχωρήσεων και του Όσκαρ πολιτικών παιγνιδιών, ο Νίκος Αναστασιάδης διεκδικεί και παίρνει, σήμερα, και τρίτο Όσκαρ. Όσκαρ παραπλανήσεων και υποτίμησης του κριτηρίου των πολιτών. Βγαίνει για παράδειγμα ο αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, και για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από τις αποχωρήσεις δύο πολιτικών ηγετών της αντιπολίτευσης, δηλώνει πως η προχθεσινή σύσκεψη «διεξήχθη σε εξαιρετικό και εποικοδομητικό κλίμα».

Εδώ αποχωρούν πολιτικοί ηγέτες από τη σύσκεψη, σε δηλώσεις τους, αργότερα, οι παρευρεθέντες πολιτικοί ηγέτες της αντιπολίτευσης εκφράζουν διαφωνίες και αμφιβολίες για τις αποφάσεις που λήφθηκαν, και το Προεδρικό πανηγυρίζει για «εξαιρετικό κλίμα». Ας κρίνει ο λαός μέσα σε ποιο πέλαγος ευσεβοποθισμού, ψευδαισθήσεων και παραπλανήσεων αποφασίζει αυτή η Κυβέρνηση.

Αλλά τον Βίκτωρα ακολουθεί ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Νίκος Χριστοδουλίδης. Και προχωρεί σε νέα παραπλάνηση του λαού. «Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των διαπραγματεύσεων, που υπάρχει πρόσβαση στα πρακτικά των συναντήσεων, καθώς επίσης σε όλα τα έγγραφα που αποτελούν τη βάση των διαπραγματεύσεων αυτή τη στιγμή», δηλώνει. Μέγα ψέμα. Τον διαψεύδουν και ο εταίρος της Κυβέρνησης Άντρος Κυπριανού και ο Νικόλας Παπαδόπουλος.

«Το ιδανικό θα ήταν να δίνονται τα έγγραφα στα πολιτικά κόμματα, αυτό έπραττε και ο Δημήτρης Χριστόφιας», δήλωσε. Και ο Νικόλας Παπαδόπουλος, παρά την αντιπαλότητά του με τον Χριστόφια και το ΑΚΕΛ, επιβεβαιώνει ότι ο τέως Πρόεδρος της Δημοκρατίας διέθετε όλα τα έγγραφα των συνομιλιών στους πολιτικούς ηγέτες.

Γιατί, λοιπόν, ο Νίκος Χριστοδουλίδης λέει ψέματα; Γιατί διατείνεται ότι για «πρώτη φορά υπάρχει πρόσβαση, δήθεν, στα πρακτικά των συναντήσεων»; Και μήπως ντρέπεται να προσθέσει ότι η «πρόσβαση» σε πρακτικά που άπτονται του εθνικού θέματος γίνεται υπό την επιτήρηση ενστόλων αστυνομικών; Μα αποτελεί δημοκρατία και διαφάνεια αυτή που εμπεδώσατε, κύριε Εκπρόσωπε; Ή «δημοκρατία του ΔΗΣΥ», αστυνομοκρατία και αδιαφάνεια;

Αλλά δεν είναι ένας «ο αλουπός που εχώνετουν τζι' ο νούρος του εφαίνετουν». Είναι δύο. Ο «αλουπός» ΑΚΕΛ, ο οποίος διά του Γ.Γ. του, αφενός, δηλώνει πως «δεν δίνει λευκή επιταγή στον Πρόεδρο Αναστασιάδη» και την ίδια στιγμή, δανειζόμενος την επιχειρηματολογία του στελέχους του Τάκη Χατζηγεωργίου, κατηγορεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι «χωρίζουν τον λαό, καλλιεργώντας τον φόβο».

Όχι απλώς λευκή επιταγή έδωσε το ΑΚΕΛ στον Νίκο Αναστασιάδη, αλλά πάλλευκη, στηρίζοντάς τον στη μεθοδευμένη προσπάθεια και των δύο να επαναφέρουν το σχέδιο Ανάν, το οποίο το ΑΚΕΛ ουδέποτε απέρριψε. Και είναι η αντιπολίτευση που «χωρίζει τον λαό» και καλλιεργεί φόβο; Αν υπάρχει φόβος, αυτός διαχρονικά εκπήγαζε από το ΑΚΕΛ και τον ΔΗΣΥ, κάθε φορά που ο λαός δεν φαινόταν διατεθειμένος να στηρίξει λύση καταστροφής, την οποία απειργάζοντο τα δύο κόμματα.

Με δηλώσεις Αναστασιάδη, Κασουλίδη και στελεχών του ΑΚΕΛ, μόλις προχθές κονιορτοποιήσαμε τα επιχειρήματα Χατζηγεωργίου, τα οποία τώρα αναμασά ο Άντρος Κυπριανού. Δεν υπάρχει ομιλία Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και στελεχών του που να μην κηρύσσουν τον φόβο, σε περιπτώσεις που ο λαός απέρριπτε τη λύση που το ΑΚΕΛ προέκρινε.
Αλλού τα ψέματα, κ. Κυπριανού...